Apocalipse 19
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Yu̱án‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ni̱ kuvaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ kuá'a̱ íchi ándɨ́vɨ́, ja̱ ní kaka'a̱n‑i: Xáán va̱'a Dios. Ná nákana jaa‑yó‑yá. Ná ká'a̱n jíñú'ún‑yó jíín‑yá, chi ni̱ nama‑ya̱ yóó jíín fuerza‑ya̱.
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Chi̱ sándaa̱ va̱'a‑ya̱ jíín tú'un ndaa̱. Ni̱ naku̱xndíi‑ya̱ sɨkɨ́ ñá'an kuáxán‑ún, ja̱ ní stɨ́vɨ́‑ña ñúyɨ́vɨ jíín tú'un tɨnɨ̱ ini̱‑ña. Te ni̱ nani'i̱n tá'an‑ya̱ jíín‑ña já ní jacha̱‑ña nɨñí mozo‑ya̱, áchí‑i.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Te ɨnga̱ jínu ni̱ kaka'a̱n‑i: Xáán va̱'a Dios, chi̱ ñu'ma̱ kayú‑ña‑ún, kána‑ni nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, áchí‑i.
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Te ndɨ́'okó kuu̱n cháa ñá'nu jíín ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de Dios ja̱ kánchaa̱‑ya̱ mesa tá'ú‑yá tiñu. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Amén, xáán va̱'a Dios, áchí‑de.
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Te onde̱ nuu̱ mesa‑ún ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un: Ta̱ká róó mozo Dios máá‑yó, jíín róó ja̱ kájandatu̱ nuu̱‑yá, kúu lúlí kúu ñá'nu‑ró, ná nákana jaa‑ró‑yá, áchí.
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ nátu̱'un káka'a̱n ña̱yɨvɨ kuá'a̱, nátu̱'un nɨ́'ɨn kua'a̱ ndúcha, xí nátu̱'un ká'a̱n taja: Xáán va̱'a Dios máá‑yó, chi̱ tá'ú‑yá tiñu te tɨ́ɨn‑ya̱ táká poder.
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Ná kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑yo̱. Te ná nákana jaa‑yó‑yá. Chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ tánda'a máá Lélú. Te ñasɨ́'ɨ́‑ya̱, a íó tu̱'a‑ña.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Te ni̱ ni'i̱n‑ñá tu̱'un ja̱ kú'un‑ña sá'ma fino ja̱ ndóo íó te ndíi ncháa̱. Chi̱ sa'ma fino‑ún kákuu tiñu ndaa̱ ni̱ ka̱sá'a ña̱yɨvɨ ndóo, áchí.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá‑ún jíín‑rí: Chaa tu̱'un yá'a: Xáán ndatu̱ kákuu ña̱yɨvɨ ní kana‑ya̱ xiní‑í ja̱ ná kíngoyo‑i nuu̱ íó xíni tánda'a máá Lélú, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑rí: Ya̱'á kúu tu̱'un ndaa̱ ni̱ ka'a̱n Dios, áchí‑ya̱.
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑rí nuu̱ já'a̱‑yá ja̱ chíñú'ún‑rí‑ya̱ núú. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Ma̱ sá'a‑ró súan. Chi̱ suni mozo‑ya̱ kúu‑ri̱ jíín‑ró jíín ñaní‑ro̱ já kájani ndaa̱ tu̱'un Jesús. Ná chíñú'ún‑ró máá Dios, áchí‑ya̱. Chi tu̱'un ni̱ ka'a̱n ndaa̱ Jesús kúu modo jáni‑yó tú'un‑ya̱.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ núña andɨ́vɨ́. Te ni̱ kenda‑ni ɨɨn caballo kuíjín. Te I'a̱ yóso‑tɨ́, nání‑yá I'a̱ ndaa̱, I'a̱ skíkuu. Te jíín tú'un ndaa̱ sándaa̱ ndaa̱‑ya̱ te kua̱tá'an‑ya̱.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Te nduchi‑yá káa nátu̱'un yáá ñú'u̱n. Te xini̱‑yá ñú'un kua'a̱ corona. Te yóso ɨ́ɨn sɨ́'vɨ́ já ní ɨɨn tú júku̱'un ini̱, chi̱ máá‑ni máá‑yá jiní.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Te yúsúkun‑yá ɨɨn tɨka̱chí nɨñí. Te nání‑yá tu̱'un Dios.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Te ɨɨn tɨku'ni̱ andɨ́vɨ́, ni̱ ka̱ndiki̱n‑de‑ya̱ kája'a̱n‑de jíín‑yá káyo̱so‑dé caballo kuíjín. Te káñu̱'un‑de sa'ma fino xaa̱n ja̱ íó ndoo te kɨyi̱.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Te yu'u‑yá kénda ɨɨn machete xaa̱n, náva̱'a jíín machete‑ún stují‑yá ta̱ká ña̱yɨvɨ. Te tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑í jíín bastón ka̱a. Te kuañu̱‑ya̱ sɨkɨ́ uva kaxi̱n‑ya̱. Yu̱án kúu ja̱ kití ini̱ Dios, I'a̱ tɨ́ɨn ta̱ká poder.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Te nuu̱ tɨ́ka̱chí‑yá jíín núu̱ sá'nda‑ya̱ yóso sɨ́'vɨ́ yá'a: Rey nuu̱ táká rey, te Jito'o̱ nuu̱ táká jito'o̱, áchí.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn ndajá'a̱ já kándii̱‑ya̱ núu̱ ndíka̱ndii, te ni̱ kana jaa‑ya̱ jíín táká tɨsaa̱ kándéché sáva andɨ́vɨ́: Ña'a̱n te ndutútú‑ró núu̱ kúxíni‑ró sá'a Dios ñá'nu,
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 náva̱'a kee‑ro kúñu rey jíín capitán, jíín kúñu cha̱a ni̱'in, jíín kúñu caballo jíín cháa káyo̱so‑tɨ́, jíín kúñu ta̱ká‑ga̱ ña̱yɨvɨ já kájika ndicha̱‑na̱ jíín já kákuu mozo, ja̱ lúlí jíín já ñá'nu, áchí‑ya̱.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Te ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ máá kɨ́tɨ xáa̱n‑ún jíín núu̱ táká rey ñu̱yɨ́vɨ, ni̱ ka̱kutútú‑de jíín soldado‑de ja̱ kuátá'an‑de jíín I'a̱ yóso caballo kuíjín jíín táká soldado‑ya̱.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Te kɨtɨ xáa̱n‑ún kua'a̱n‑tɨ̱ preso jíín cháa ni̱ jani tu̱'un tú'ún ja̱ ní sá'a kua'a̱‑dé tuni̱ nuu̱‑tɨ́, te jíín tuní‑ún ni̱ xndá'ú‑de ña̱yɨvɨ ní ka̱ki'in tuni̱ kɨtɨ‑ún jíín já ní ka̱chiñú'ún ndosó‑tɨ̱. Ndúú cha̱a yá'a, ni̱ kenda‑de kua'a̱n chakú‑de nuu̱ laguna ñu'u̱n ja̱ kayú jíín azufre.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Te sava‑ga̱ cha̱a‑ún ni̱ kaji'i̱‑de jíín machete ja̱ kénda yu'u I'a̱ yóso caballo kuíjín. Te ta̱ká tɨsaa̱, ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑tɨ̱ ní ka̱yee‑tɨ́ ku̱ñu‑de jíná'an‑de.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.