Apocalipse 19

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yu̱án‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ni̱ kuvaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ kuá'a̱ íchi ándɨ́vɨ́, ja̱ ní kaka'a̱n‑i: Xáán va̱'a Dios. Ná nákana jaa‑yó‑yá. Ná ká'a̱n jíñú'ún‑yó jíín‑yá, chi ni̱ nama‑ya̱ yóó jíín fuerza‑ya̱.
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Chi̱ sándaa̱ va̱'a‑ya̱ jíín tú'un ndaa̱. Ni̱ naku̱xndíi‑ya̱ sɨkɨ́ ñá'an kuáxán‑ún, ja̱ ní stɨ́vɨ́‑ña ñúyɨ́vɨ jíín tú'un tɨnɨ̱ ini̱‑ña. Te ni̱ nani'i̱n tá'an‑ya̱ jíín‑ña já ní jacha̱‑ña nɨñí mozo‑ya̱, áchí‑i.
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Te ɨnga̱ jínu ni̱ kaka'a̱n‑i: Xáán va̱'a Dios, chi̱ ñu'ma̱ kayú‑ña‑ún, kána‑ni nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, áchí‑i.
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Te ndɨ́'okó kuu̱n cháa ñá'nu jíín ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de Dios ja̱ kánchaa̱‑ya̱ mesa tá'ú‑yá tiñu. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Amén, xáán va̱'a Dios, áchí‑de.
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Te onde̱ nuu̱ mesa‑ún ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un: Ta̱ká róó mozo Dios máá‑yó, jíín róó ja̱ kájandatu̱ nuu̱‑yá, kúu lúlí kúu ñá'nu‑ró, ná nákana jaa‑ró‑yá, áchí.
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ nátu̱'un káka'a̱n ña̱yɨvɨ kuá'a̱, nátu̱'un nɨ́'ɨn kua'a̱ ndúcha, xí nátu̱'un ká'a̱n taja: Xáán va̱'a Dios máá‑yó, chi̱ tá'ú‑yá tiñu te tɨ́ɨn‑ya̱ táká poder.
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Ná kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑yo̱. Te ná nákana jaa‑yó‑yá. Chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ tánda'a máá Lélú. Te ñasɨ́'ɨ́‑ya̱, a íó tu̱'a‑ña.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Te ni̱ ni'i̱n‑ñá tu̱'un ja̱ kú'un‑ña sá'ma fino ja̱ ndóo íó te ndíi ncháa̱. Chi̱ sa'ma fino‑ún kákuu tiñu ndaa̱ ni̱ ka̱sá'a ña̱yɨvɨ ndóo, áchí.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá‑ún jíín‑rí: Chaa tu̱'un yá'a: Xáán ndatu̱ kákuu ña̱yɨvɨ ní kana‑ya̱ xiní‑í ja̱ ná kíngoyo‑i nuu̱ íó xíni tánda'a máá Lélú, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑rí: Ya̱'á kúu tu̱'un ndaa̱ ni̱ ka'a̱n Dios, áchí‑ya̱.
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑rí nuu̱ já'a̱‑yá ja̱ chíñú'ún‑rí‑ya̱ núú. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Ma̱ sá'a‑ró súan. Chi̱ suni mozo‑ya̱ kúu‑ri̱ jíín‑ró jíín ñaní‑ro̱ já kájani ndaa̱ tu̱'un Jesús. Ná chíñú'ún‑ró máá Dios, áchí‑ya̱. Chi tu̱'un ni̱ ka'a̱n ndaa̱ Jesús kúu modo jáni‑yó tú'un‑ya̱.
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ núña andɨ́vɨ́. Te ni̱ kenda‑ni ɨɨn caballo kuíjín. Te I'a̱ yóso‑tɨ́, nání‑yá I'a̱ ndaa̱, I'a̱ skíkuu. Te jíín tú'un ndaa̱ sándaa̱ ndaa̱‑ya̱ te kua̱tá'an‑ya̱.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Te nduchi‑yá káa nátu̱'un yáá ñú'u̱n. Te xini̱‑yá ñú'un kua'a̱ corona. Te yóso ɨ́ɨn sɨ́'vɨ́ já ní ɨɨn tú júku̱'un ini̱, chi̱ máá‑ni máá‑yá jiní.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Te yúsúkun‑yá ɨɨn tɨka̱chí nɨñí. Te nání‑yá tu̱'un Dios.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Te ɨɨn tɨku'ni̱ andɨ́vɨ́, ni̱ ka̱ndiki̱n‑de‑ya̱ kája'a̱n‑de jíín‑yá káyo̱so‑dé caballo kuíjín. Te káñu̱'un‑de sa'ma fino xaa̱n ja̱ íó ndoo te kɨyi̱.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Te yu'u‑yá kénda ɨɨn machete xaa̱n, náva̱'a jíín machete‑ún stují‑yá ta̱ká ña̱yɨvɨ. Te tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑í jíín bastón ka̱a. Te kuañu̱‑ya̱ sɨkɨ́ uva kaxi̱n‑ya̱. Yu̱án kúu ja̱ kití ini̱ Dios, I'a̱ tɨ́ɨn ta̱ká poder.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Te nuu̱ tɨ́ka̱chí‑yá jíín núu̱ sá'nda‑ya̱ yóso sɨ́'vɨ́ yá'a: Rey nuu̱ táká rey, te Jito'o̱ nuu̱ táká jito'o̱, áchí.
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn ndajá'a̱ já kándii̱‑ya̱ núu̱ ndíka̱ndii, te ni̱ kana jaa‑ya̱ jíín táká tɨsaa̱ kándéché sáva andɨ́vɨ́: Ña'a̱n te ndutútú‑ró núu̱ kúxíni‑ró sá'a Dios ñá'nu,
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 náva̱'a kee‑ro kúñu rey jíín capitán, jíín kúñu cha̱a ni̱'in, jíín kúñu caballo jíín cháa káyo̱so‑tɨ́, jíín kúñu ta̱ká‑ga̱ ña̱yɨvɨ já kájika ndicha̱‑na̱ jíín já kákuu mozo, ja̱ lúlí jíín já ñá'nu, áchí‑ya̱.
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Te ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ máá kɨ́tɨ xáa̱n‑ún jíín núu̱ táká rey ñu̱yɨ́vɨ, ni̱ ka̱kutútú‑de jíín soldado‑de ja̱ kuátá'an‑de jíín I'a̱ yóso caballo kuíjín jíín táká soldado‑ya̱.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Te kɨtɨ xáa̱n‑ún kua'a̱n‑tɨ̱ preso jíín cháa ni̱ jani tu̱'un tú'ún ja̱ ní sá'a kua'a̱‑dé tuni̱ nuu̱‑tɨ́, te jíín tuní‑ún ni̱ xndá'ú‑de ña̱yɨvɨ ní ka̱ki'in tuni̱ kɨtɨ‑ún jíín já ní ka̱chiñú'ún ndosó‑tɨ̱. Ndúú cha̱a yá'a, ni̱ kenda‑de kua'a̱n chakú‑de nuu̱ laguna ñu'u̱n ja̱ kayú jíín azufre.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Te sava‑ga̱ cha̱a‑ún ni̱ kaji'i̱‑de jíín machete ja̱ kénda yu'u I'a̱ yóso caballo kuíjín. Te ta̱ká tɨsaa̱, ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑tɨ̱ ní ka̱yee‑tɨ́ ku̱ñu‑de jíná'an‑de.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.