Apocalipse 19

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yu̱án‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ni̱ kuvaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ kuá'a̱ íchi ándɨ́vɨ́, ja̱ ní kaka'a̱n‑i: Xáán va̱'a Dios. Ná nákana jaa‑yó‑yá. Ná ká'a̱n jíñú'ún‑yó jíín‑yá, chi ni̱ nama‑ya̱ yóó jíín fuerza‑ya̱.
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Chi̱ sándaa̱ va̱'a‑ya̱ jíín tú'un ndaa̱. Ni̱ naku̱xndíi‑ya̱ sɨkɨ́ ñá'an kuáxán‑ún, ja̱ ní stɨ́vɨ́‑ña ñúyɨ́vɨ jíín tú'un tɨnɨ̱ ini̱‑ña. Te ni̱ nani'i̱n tá'an‑ya̱ jíín‑ña já ní jacha̱‑ña nɨñí mozo‑ya̱, áchí‑i.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Te ɨnga̱ jínu ni̱ kaka'a̱n‑i: Xáán va̱'a Dios, chi̱ ñu'ma̱ kayú‑ña‑ún, kána‑ni nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, áchí‑i.
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Te ndɨ́'okó kuu̱n cháa ñá'nu jíín ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de Dios ja̱ kánchaa̱‑ya̱ mesa tá'ú‑yá tiñu. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Amén, xáán va̱'a Dios, áchí‑de.
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Te onde̱ nuu̱ mesa‑ún ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un: Ta̱ká róó mozo Dios máá‑yó, jíín róó ja̱ kájandatu̱ nuu̱‑yá, kúu lúlí kúu ñá'nu‑ró, ná nákana jaa‑ró‑yá, áchí.
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ nátu̱'un káka'a̱n ña̱yɨvɨ kuá'a̱, nátu̱'un nɨ́'ɨn kua'a̱ ndúcha, xí nátu̱'un ká'a̱n taja: Xáán va̱'a Dios máá‑yó, chi̱ tá'ú‑yá tiñu te tɨ́ɨn‑ya̱ táká poder.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Ná kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑yo̱. Te ná nákana jaa‑yó‑yá. Chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ tánda'a máá Lélú. Te ñasɨ́'ɨ́‑ya̱, a íó tu̱'a‑ña.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Te ni̱ ni'i̱n‑ñá tu̱'un ja̱ kú'un‑ña sá'ma fino ja̱ ndóo íó te ndíi ncháa̱. Chi̱ sa'ma fino‑ún kákuu tiñu ndaa̱ ni̱ ka̱sá'a ña̱yɨvɨ ndóo, áchí.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá‑ún jíín‑rí: Chaa tu̱'un yá'a: Xáán ndatu̱ kákuu ña̱yɨvɨ ní kana‑ya̱ xiní‑í ja̱ ná kíngoyo‑i nuu̱ íó xíni tánda'a máá Lélú, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑rí: Ya̱'á kúu tu̱'un ndaa̱ ni̱ ka'a̱n Dios, áchí‑ya̱.
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑rí nuu̱ já'a̱‑yá ja̱ chíñú'ún‑rí‑ya̱ núú. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Ma̱ sá'a‑ró súan. Chi̱ suni mozo‑ya̱ kúu‑ri̱ jíín‑ró jíín ñaní‑ro̱ já kájani ndaa̱ tu̱'un Jesús. Ná chíñú'ún‑ró máá Dios, áchí‑ya̱. Chi tu̱'un ni̱ ka'a̱n ndaa̱ Jesús kúu modo jáni‑yó tú'un‑ya̱.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ núña andɨ́vɨ́. Te ni̱ kenda‑ni ɨɨn caballo kuíjín. Te I'a̱ yóso‑tɨ́, nání‑yá I'a̱ ndaa̱, I'a̱ skíkuu. Te jíín tú'un ndaa̱ sándaa̱ ndaa̱‑ya̱ te kua̱tá'an‑ya̱.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Te nduchi‑yá káa nátu̱'un yáá ñú'u̱n. Te xini̱‑yá ñú'un kua'a̱ corona. Te yóso ɨ́ɨn sɨ́'vɨ́ já ní ɨɨn tú júku̱'un ini̱, chi̱ máá‑ni máá‑yá jiní.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Te yúsúkun‑yá ɨɨn tɨka̱chí nɨñí. Te nání‑yá tu̱'un Dios.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Te ɨɨn tɨku'ni̱ andɨ́vɨ́, ni̱ ka̱ndiki̱n‑de‑ya̱ kája'a̱n‑de jíín‑yá káyo̱so‑dé caballo kuíjín. Te káñu̱'un‑de sa'ma fino xaa̱n ja̱ íó ndoo te kɨyi̱.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Te yu'u‑yá kénda ɨɨn machete xaa̱n, náva̱'a jíín machete‑ún stují‑yá ta̱ká ña̱yɨvɨ. Te tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑í jíín bastón ka̱a. Te kuañu̱‑ya̱ sɨkɨ́ uva kaxi̱n‑ya̱. Yu̱án kúu ja̱ kití ini̱ Dios, I'a̱ tɨ́ɨn ta̱ká poder.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Te nuu̱ tɨ́ka̱chí‑yá jíín núu̱ sá'nda‑ya̱ yóso sɨ́'vɨ́ yá'a: Rey nuu̱ táká rey, te Jito'o̱ nuu̱ táká jito'o̱, áchí.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn ndajá'a̱ já kándii̱‑ya̱ núu̱ ndíka̱ndii, te ni̱ kana jaa‑ya̱ jíín táká tɨsaa̱ kándéché sáva andɨ́vɨ́: Ña'a̱n te ndutútú‑ró núu̱ kúxíni‑ró sá'a Dios ñá'nu,
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 náva̱'a kee‑ro kúñu rey jíín capitán, jíín kúñu cha̱a ni̱'in, jíín kúñu caballo jíín cháa káyo̱so‑tɨ́, jíín kúñu ta̱ká‑ga̱ ña̱yɨvɨ já kájika ndicha̱‑na̱ jíín já kákuu mozo, ja̱ lúlí jíín já ñá'nu, áchí‑ya̱.
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Te ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ máá kɨ́tɨ xáa̱n‑ún jíín núu̱ táká rey ñu̱yɨ́vɨ, ni̱ ka̱kutútú‑de jíín soldado‑de ja̱ kuátá'an‑de jíín I'a̱ yóso caballo kuíjín jíín táká soldado‑ya̱.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Te kɨtɨ xáa̱n‑ún kua'a̱n‑tɨ̱ preso jíín cháa ni̱ jani tu̱'un tú'ún ja̱ ní sá'a kua'a̱‑dé tuni̱ nuu̱‑tɨ́, te jíín tuní‑ún ni̱ xndá'ú‑de ña̱yɨvɨ ní ka̱ki'in tuni̱ kɨtɨ‑ún jíín já ní ka̱chiñú'ún ndosó‑tɨ̱. Ndúú cha̱a yá'a, ni̱ kenda‑de kua'a̱n chakú‑de nuu̱ laguna ñu'u̱n ja̱ kayú jíín azufre.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Te sava‑ga̱ cha̱a‑ún ni̱ kaji'i̱‑de jíín machete ja̱ kénda yu'u I'a̱ yóso caballo kuíjín. Te ta̱ká tɨsaa̱, ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑tɨ̱ ní ka̱yee‑tɨ́ ku̱ñu‑de jíná'an‑de.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.