Apocalipse 18
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Yu̱án‑na te ni̱ jini̱‑ri̱ ni̱ kuun ɨnga̱ ndajá'a̱ ní kii‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́, ndíso téyíí‑yá poder. Te ni̱ ndii ncháa̱ nuu̱ ñú'un jíín ndúa‑yá.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Ni̱ naa ndíja Babilonia ñuu̱ ká'nu. Te ni̱ nduu ve'e kui'na̱. Yúan káxiu̱kú táká tachi̱ kíni. Suni yúan káxiu̱kú ndívii tɨ́saa̱ chá'án já kájito u'u̱‑yo̱‑tɨ́.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Chi ta̱ká ña̱yɨvɨ, nátu̱'un vino ni̱ ka̱ji'i‑i ko'o̱ já tɨnɨ́ xaa̱n iní ñuu̱‑ún. Te ta̱ká rey ñu̱yɨ́vɨ, ni̱ ka̱sáténé‑de jíín‑ña. Te cha̱a kájaan káxi̱kó iní ñu̱yɨ́vɨ, ni̱ sákúká‑ña‑dé jíín táká ndatíñu luu kaní ini̱ máá‑ña, áchí‑ya̱.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un ichi ándɨ́vɨ́, ja̱ ní ka'a̱n: Kuxio nuu̱‑ñá jíná'an‑ró, chi ña̱yɨvɨ máá‑rí kákuu‑ró, te ma̱ kɨ́vɨ nduu̱‑ro̱ jíín kuáchi‑ña, náva̱'a tú ta'a̱n‑ro̱ kué'e̱ ta'a̱n‑ña.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Chi kua̱chi‑ña a ni̱ jaa̱ xiko̱ onde̱ andɨ́vɨ́, te ni̱ nuku̱'un ini̱ Dios ja̱ sá'a‑ña tíñu ñáá.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Cha̱'u nuu̱‑ñá, nátu̱'un ni̱ ja̱'a‑ña núu̱ sáva‑ga̱‑i. Te kaa‑ga̱ kua̱'a‑ró núu̱‑ñá nú ndasa káa tiñu ni̱ sá'a máá‑ña. Te ini̱ ko'o̱ já ní ja̱'a‑ña ní ka̱ji'i‑i, suni ini̱‑ún ná káa nuku̱'un ko'o‑ña.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Nátu̱'un ni̱ sátéyíí‑ña máá‑ña, te ni̱ sá'a‑ña tɨnɨ́ kua̱chi, suni súan ku̱'a xndó'o‑ró‑ña já ndé'e̱‑ña. Chi̱ áchí‑ña jíín máá‑ña: Máá‑rí kúu ña'an tá'ú tíñu, nasu̱ ñá'an viuda kúu‑ri̱, te ma̱ ndé'e̱ kutɨ‑rí, áchí‑ña.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Ja̱ yúán nú ɨɨn kɨvɨ̱ te kii tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑ñá. Kuu̱ ndɨ̱yi, nde'e̱ kó'ó‑ña, kii tama̱, te nduxia̱‑ña jíín ñú'u̱n. Chi ni̱'in téyíí káa máá Tatá Dios, I'a̱ sándaa̱ tiñu‑ña. Achí.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Te ta̱ká rey ñu̱yɨ́vɨ já ní ka̱jika téné‑de jíín‑ña te ni̱ ka̱ichaku̱ kúká‑de jíín‑ña, nde'e̱‑de te kana jíkó'ó‑de ja'a̱‑ñá kɨvɨ̱ kuní‑de ja̱ kána ñu'ma̱ kayu̱‑ña.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Te kuiñi jíká‑na̱‑de ja̱ yú'ú‑de sɨkɨ̱ já kayú‑ña. Te ka'a̱n‑de: Xáán ndá'ú ni̱ kuu ñuu̱ Babilonia, va̱sa ñuu̱ ká'nu kúu‑ró núú. Ko nuu̱ ɨ́ɨn hora te ni̱ chaa̱ juicio sɨkɨ̱‑ro̱.
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Te ta̱ká cha̱a kájaan káxi̱kó iní ñu̱yɨ́vɨ, nde'e̱‑de te kana jíkó'ó‑de ja'a̱‑ñá. Chi̱ tuká ni ɨɨn ja̱ kuáan tiñu xíkó‑de.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Ndatíñu kúya̱'u kákuu oro, plata, yuu̱ lúu, perla, sa'ma fino jíín sá'ma kuá'á tíndí'í, sa'ma tɨ́ndu̱'á jíín sá'ma kuá'á, ta̱ká yunu vixí, ndatíñu marfil jíín ndátíñu yunu lúu, cobre jíín káa jíín yúu̱ ndáva.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Canela, jíín jí'o, susiá já'a̱n xiko̱ asu̱n jíín susiá ua̱ jíín susiá ku̱tú, vino, aceite, yuchi fino, trigo, xndɨkɨ̱, rɨɨ̱, caballo, jíín carreta, jíín mozo sátiñu sáni, jíín ñáyɨvɨ.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Ndatíñu ja̱ ní ndio ini̱‑ro̱, a ni̱ kuxio kua'a̱n, te ta̱ká ndatíñu fino máá‑ró jíín ndátíñu luu‑ró, a ni̱ naa, te ma̱ náni'i̱n kútɨ‑gá‑ro̱, áchí.
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Te ta̱ká cha̱a kájaan káxi̱kó ndátíñu yá'a, ja̱ ní ka̱kuu kúká‑de sɨkɨ̱‑ñá, kuiñi jíká‑na̱‑de nuu̱‑ñá ja̱ káyu̱'ú‑de tu̱ndó'o ta'a̱n‑ña. Te nde'e̱‑de te kana jíkó'ó‑de.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Te ka'a̱n‑de: Xáán ndá'ú ni̱ kuu ñuu̱ ká'nu yá'a. Ni̱ ñu̱'un‑ña sá'ma fino jíín já kua̱'á, jíín já ndi̱'í. Te ni̱ ñu̱'un‑ña oro jíín yúu̱ lúu, jíín perla.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Ko nuu̱ ɨ́ɨn hora te ni̱ naa íi̱ ta̱ká ndátíñu kúká yá'a. Achi̱‑de. Te ta̱ká cha̱a xíin barco, jíín táká cha̱a jíka jíín barco, jíín cháa jíka nuu̱ mar, jíín táká ja̱ kásátiñu nuu̱ mar, ni̱ ka'i̱in jíká‑na̱‑de.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Te ni̱ kajini̱‑de ñu'ma̱ ja̱ kayú‑ña. Te ni̱ ka̱kana jaa‑de: Ndé ɨnga̱ ñuu̱ kúu ja̱ kétá'an jíín ñúu̱ ká'nu yá'a, áchí‑de.
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Te ni̱ ka̱chu'un‑de tɨkacha̱ ñú'un xiní‑dé. Te ni̱ kande'e̱‑de ni̱ ka̱kana jíkó'ó‑de: Xáán ndá'ú ni̱ kuu ñuu̱ ká'nu yá'a. Chi ta̱ká cha̱a ni̱ kañava̱'a barco, ni̱ ka̱kuu kúká‑de jíín táká ndatíñu ya'u ñáva̱'a‑ña. Te nuu̱ ɨ́ɨn hora te ni̱ tucha̱ ii̱.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Ná ndúvatu̱ ini̱‑ro̱ já ní ta'a̱n‑ña, róó andɨ́vɨ́, jíín táká róó ña̱yɨvɨ ndóo, cha̱a apóstol, jíín cháa kájani tu̱'un Dios. Chi̱ Dios ni̱ nani'i̱n tá'an‑ya̱ jíín‑ña já sɨkɨ́ róó. Achí‑de.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Yúan‑na te ɨɨn ndajá'a̱ ní'in, ni̱ tɨɨn‑ya̱ ɨ́ɨn yuu̱ nátu̱'un ɨɨn yo̱só ká'nu. Te ni̱ skána‑ya̱ núu̱ mar. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Súan ni̱'in tuncháa̱ Babilonia ñuu̱ ká'nu, te ma̱ núkuiñi̱ kutɨ‑gá.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Te ma̱ kúni so̱'o‑ga̱‑ro̱ ndusú yaa̱ cha̱a káchaa, ni cha̱a jíta, ni cha̱a kátɨvɨ̱ xkuili jíín corneta. Te ma̱ ní'i̱n‑gá‑ro̱ ní ɨɨn cha̱a sá'a ta̱ká ndatíñu, ni ja̱ nɨ́'ɨn molino ma̱ kúni so̱'o kutɨ‑gá‑ro̱.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Te ma̱ ndíi ncháa̱‑ga̱ nuu̱‑ro̱ jíín ndúa linterna. Te ma̱ kúni so̱'o‑ga̱‑ro̱ ka'a̱n yii jíín ñásɨ́'ɨ́. Chi cha̱a kájaan káxi̱kó núu̱‑ro̱, cha̱a kákuñá'nu ini̱ ñu̱yɨ́vɨ ní ka̱kuu‑de, te jíín tíñu ña̱vá'a ni̱ xndá'ú‑ro̱ ndívii ñáyɨvɨ.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Te nuu̱‑ñá ni̱ ndenda nɨñi̱ cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, jíín nɨñí ñáyɨvɨ ndóo, jíín nɨñí táká ña̱yɨvɨ ní ka̱ja'ni‑í ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Achí‑ya̱.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.