Apocalipse 14

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te ni̱ nde̱'é‑rí, te ni̱ jini̱‑ri̱ kándii̱ máá Lélú xiní yúku Sion. Te íó ciento uu̱ xiko kuu̱n mil ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín‑yá. Te chaa̱n‑í ncháá sɨ́'vɨ́ Táa̱‑ya̱.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Te ichi ándɨ́vɨ́ ní jini so̱'o‑ri̱ ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un nátu̱'un nɨ́'ɨn nducha kuá'a̱, xí nátu̱'un ká'a̱n taja ní'in. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ndusu̱ yaa̱ nání arpa ja̱ káchaa cha̱a.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Te kájita‑de ɨɨn yaa̱ jáá núu̱ mesa tá'ú‑yá tiñu, jíín núu̱ ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ, jíín núu̱ cháa ñá'nu. Te tú ni ɨɨn‑i kuu kutu̱'a‑i yaa̱‑ún, chi̱ máni máá ciento uu̱ xiko kuu̱n mil cha̱a ni̱ nakuaan‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Cha̱a yá'a kákuu ja̱ tú ní kásáchá'án‑de máá‑de jíín ñásɨ́'ɨ́. Chi cha̱a jáá cha̱a kútu kákuu‑de. Cha̱a yá'a káindiki̱n‑de yata̱ máá Lélú, nú ndéni ni̱ kuu ini̱‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱. Te ma̱'ñú sáva‑ga̱‑i ni̱ nakuaan‑ya̱ cháa yá'a jíná'an‑de, nátu̱'un se̱'e núú kákuu‑de nuu̱ Dios jíín núu̱ máá Lélú.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Te yu'u‑dé tú ní kénda tu̱'un tú'ún, chi cha̱a tú káchá'án kákuu‑de nuu̱ Dios.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨnga̱ ndajá'a̱ já ndéché‑yá sava ma̱'ñú ándɨ́vɨ́. Te ndíso‑ya̱ tú'un va̱'a ja̱ má náa kútɨ. Te kani‑ya̱ tú'un‑ún nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ, nuu̱ táká nación, jíín núu̱ táká tata̱, jíín núu̱ táká yu'u, jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Kuandatu̱ nuu̱ Dios, te nakana jaa‑ró‑yá. Chi̱ hora ja̱ sándaa̱‑ya̱, a ni̱ ku̱yani chaa̱. Te ná chíñú'ún‑ró I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́, jíín ñúyɨ́vɨ, jíín mar, jíín táká sókó ndúcha. Achí‑ya̱.
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Yúan‑na te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ ndajá'a̱, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni̱ naa ná'ín Babilonia, ñuu̱ ká'nu, chi̱ nátu̱'un ni̱ ja̱'a vino ja̱ tɨnɨ́ xaa̱n iní ni̱ ka̱ji'i ta̱ká nación.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Te ndajá'a̱ uní, ni̱ ndiki̱n‑ya̱ úu̱‑ga̱. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Nú ndé ña̱yɨvɨ chíñú'ún kɨ́tɨ‑ún jíín ndosó‑tɨ̱, xí kúnchaa̱ tuni̱‑tɨ̱ cháa̱n‑í, xí iní nda'a‑í,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 te jíín ɨ́ɨn tu̱'un yátá kúu ja̱ ñáyɨvɨ‑ún ko'o‑i vino ja̱ kití ini̱ Dios, ja̱ ní jatɨ‑ya̱ iní ko'o̱ kití ini̱‑ya̱. Te kayu̱‑i jíín ñú'u̱n, jíín azufre, kuni̱ jíín núu̱ táká ndajá'a̱ ndóo, jíín máá Lélú.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Te ñu'ma̱ ja̱ kákayu̱‑i‑ún, kana nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá. Te ña̱yɨvɨ káchiñú'ún kɨ́tɨ‑ún jíín ndosó‑tɨ̱, jíín ñáyɨvɨ kí'in tuni̱ sɨ́'vɨ́‑tɨ́‑ún, ma̱ ndéta̱tú kutɨ‑í ndúú ñúú.
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Jíín tú'un yá'a nɨ́nɨ ná kuíñi ni̱'in ña̱yɨvɨ ndóo, ja̱ kájandatu̱‑i tiñu ni̱ tá'ú Dios, te kákandíja‑i nuu̱ Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n jíín‑rí ichi ándɨ́vɨ́. Chaa tu̱'un yá'a: Xáán ndatu̱ ta̱ká ndɨ̱yi ja̱ kúu̱ ini̱ nda'a máá Tatá Dios onde̱ vina te nɨ́ɨ́‑gá kua'a̱n‑yo̱. Ja̱ndáa̱, chi̱ ndeta̱tú‑i ja̱ ní ka̱sátiñu‑i. Te tiñu‑i‑ún ki'i̱n‑ni jíín‑i, áchí Espíritu.
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn viko̱ kui̱jín. Te nuu̱ vikó‑ún kánchaa̱ ɨɨn I'a̱ ja̱ á kuní koo máá Sé'e cha̱a. Te ñú'un ɨɨn corona oro xini̱‑yá. Te tɨ́ɨn‑ya̱ ɨ́ɨn jóso̱.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Te ni̱ kenda ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱, te kána jaa‑ya̱ xiní I'a̱ kánchaa̱ nuu̱ vikó: Kachi'i‑ní jóso̱‑ní, te ka'nu̱‑ní. A ni̱ jaa̱ hora ka'nu̱‑ní, chi ja̱ káa nuu̱ ñú'un, a ni̱ kuaan, áchí‑ya̱.
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Te I'a̱ kánchaa̱ nuu̱ vikó, ni̱ ka̱chi'i‑ni‑ya̱ jóso̱‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ ndɨ'ɨ ja̱ káa nuu̱ ñú'un ni̱ ta'nu̱.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Te ni̱ kenda tuku ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱ já kánchaa̱ ini̱ andɨ́vɨ́. Te suni kándá'á‑yá ɨɨn jóso̱ xaa̱n.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Te ni̱ kenda ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá nuu̱ altar. Te ndíso tíñu‑ya̱ sɨkɨ́ ñú'u̱n. Te ni̱ kana jaa‑ya̱ xiní ndájá'a̱ tɨ́ɨn jóso̱ xaa̱n: Kachi'i jóso̱ xaa̱n‑ro̱, te nastútú‑ró tɨ́ku̱kú uva káa nuu̱ ñú'un, chi̱ a ni̱ kaji̱chi, áchí‑ya̱.
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Te ndajá'a̱‑ún, ni̱ ka̱chi'i‑ya̱ jóso̱ xaa̱n‑ún ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ na̱stútú‑yá tɨku̱kú káa nuu̱ ñú'un. Te ni̱ chúkú‑yá tɨku̱kú‑ún nuu̱ taxín uva. Yu̱án kúu ɨɨn tu̱'un yátá ndasa kití ini̱ Dios.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Te ni̱ taxi̱n uva‑ún ichi yatá ñúu̱. Te ini̱ nuu̱ taxín‑ún ni̱ jika ɨɨn yu̱cha nɨñi̱ ní jaa̱ onde̱ nuu̱ ñú'un freno yu'u caballo. Te ni̱ jika nátu̱'un uni̱ ciento kilómetro.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.