Apocalipse 14

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te ni̱ nde̱'é‑rí, te ni̱ jini̱‑ri̱ kándii̱ máá Lélú xiní yúku Sion. Te íó ciento uu̱ xiko kuu̱n mil ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín‑yá. Te chaa̱n‑í ncháá sɨ́'vɨ́ Táa̱‑ya̱.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Te ichi ándɨ́vɨ́ ní jini so̱'o‑ri̱ ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un nátu̱'un nɨ́'ɨn nducha kuá'a̱, xí nátu̱'un ká'a̱n taja ní'in. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ndusu̱ yaa̱ nání arpa ja̱ káchaa cha̱a.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Te kájita‑de ɨɨn yaa̱ jáá núu̱ mesa tá'ú‑yá tiñu, jíín núu̱ ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ, jíín núu̱ cháa ñá'nu. Te tú ni ɨɨn‑i kuu kutu̱'a‑i yaa̱‑ún, chi̱ máni máá ciento uu̱ xiko kuu̱n mil cha̱a ni̱ nakuaan‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Cha̱a yá'a kákuu ja̱ tú ní kásáchá'án‑de máá‑de jíín ñásɨ́'ɨ́. Chi cha̱a jáá cha̱a kútu kákuu‑de. Cha̱a yá'a káindiki̱n‑de yata̱ máá Lélú, nú ndéni ni̱ kuu ini̱‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱. Te ma̱'ñú sáva‑ga̱‑i ni̱ nakuaan‑ya̱ cháa yá'a jíná'an‑de, nátu̱'un se̱'e núú kákuu‑de nuu̱ Dios jíín núu̱ máá Lélú.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Te yu'u‑dé tú ní kénda tu̱'un tú'ún, chi cha̱a tú káchá'án kákuu‑de nuu̱ Dios.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨnga̱ ndajá'a̱ já ndéché‑yá sava ma̱'ñú ándɨ́vɨ́. Te ndíso‑ya̱ tú'un va̱'a ja̱ má náa kútɨ. Te kani‑ya̱ tú'un‑ún nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ, nuu̱ táká nación, jíín núu̱ táká tata̱, jíín núu̱ táká yu'u, jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Kuandatu̱ nuu̱ Dios, te nakana jaa‑ró‑yá. Chi̱ hora ja̱ sándaa̱‑ya̱, a ni̱ ku̱yani chaa̱. Te ná chíñú'ún‑ró I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́, jíín ñúyɨ́vɨ, jíín mar, jíín táká sókó ndúcha. Achí‑ya̱.
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Yúan‑na te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ ndajá'a̱, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni̱ naa ná'ín Babilonia, ñuu̱ ká'nu, chi̱ nátu̱'un ni̱ ja̱'a vino ja̱ tɨnɨ́ xaa̱n iní ni̱ ka̱ji'i ta̱ká nación.
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 Te ndajá'a̱ uní, ni̱ ndiki̱n‑ya̱ úu̱‑ga̱. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Nú ndé ña̱yɨvɨ chíñú'ún kɨ́tɨ‑ún jíín ndosó‑tɨ̱, xí kúnchaa̱ tuni̱‑tɨ̱ cháa̱n‑í, xí iní nda'a‑í,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 te jíín ɨ́ɨn tu̱'un yátá kúu ja̱ ñáyɨvɨ‑ún ko'o‑i vino ja̱ kití ini̱ Dios, ja̱ ní jatɨ‑ya̱ iní ko'o̱ kití ini̱‑ya̱. Te kayu̱‑i jíín ñú'u̱n, jíín azufre, kuni̱ jíín núu̱ táká ndajá'a̱ ndóo, jíín máá Lélú.
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Te ñu'ma̱ ja̱ kákayu̱‑i‑ún, kana nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá. Te ña̱yɨvɨ káchiñú'ún kɨ́tɨ‑ún jíín ndosó‑tɨ̱, jíín ñáyɨvɨ kí'in tuni̱ sɨ́'vɨ́‑tɨ́‑ún, ma̱ ndéta̱tú kutɨ‑í ndúú ñúú.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Jíín tú'un yá'a nɨ́nɨ ná kuíñi ni̱'in ña̱yɨvɨ ndóo, ja̱ kájandatu̱‑i tiñu ni̱ tá'ú Dios, te kákandíja‑i nuu̱ Jesús.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n jíín‑rí ichi ándɨ́vɨ́. Chaa tu̱'un yá'a: Xáán ndatu̱ ta̱ká ndɨ̱yi ja̱ kúu̱ ini̱ nda'a máá Tatá Dios onde̱ vina te nɨ́ɨ́‑gá kua'a̱n‑yo̱. Ja̱ndáa̱, chi̱ ndeta̱tú‑i ja̱ ní ka̱sátiñu‑i. Te tiñu‑i‑ún ki'i̱n‑ni jíín‑i, áchí Espíritu.
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn viko̱ kui̱jín. Te nuu̱ vikó‑ún kánchaa̱ ɨɨn I'a̱ ja̱ á kuní koo máá Sé'e cha̱a. Te ñú'un ɨɨn corona oro xini̱‑yá. Te tɨ́ɨn‑ya̱ ɨ́ɨn jóso̱.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 Te ni̱ kenda ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱, te kána jaa‑ya̱ xiní I'a̱ kánchaa̱ nuu̱ vikó: Kachi'i‑ní jóso̱‑ní, te ka'nu̱‑ní. A ni̱ jaa̱ hora ka'nu̱‑ní, chi ja̱ káa nuu̱ ñú'un, a ni̱ kuaan, áchí‑ya̱.
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Te I'a̱ kánchaa̱ nuu̱ vikó, ni̱ ka̱chi'i‑ni‑ya̱ jóso̱‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ ndɨ'ɨ ja̱ káa nuu̱ ñú'un ni̱ ta'nu̱.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Te ni̱ kenda tuku ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱ já kánchaa̱ ini̱ andɨ́vɨ́. Te suni kándá'á‑yá ɨɨn jóso̱ xaa̱n.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Te ni̱ kenda ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá nuu̱ altar. Te ndíso tíñu‑ya̱ sɨkɨ́ ñú'u̱n. Te ni̱ kana jaa‑ya̱ xiní ndájá'a̱ tɨ́ɨn jóso̱ xaa̱n: Kachi'i jóso̱ xaa̱n‑ro̱, te nastútú‑ró tɨ́ku̱kú uva káa nuu̱ ñú'un, chi̱ a ni̱ kaji̱chi, áchí‑ya̱.
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Te ndajá'a̱‑ún, ni̱ ka̱chi'i‑ya̱ jóso̱ xaa̱n‑ún ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ na̱stútú‑yá tɨku̱kú káa nuu̱ ñú'un. Te ni̱ chúkú‑yá tɨku̱kú‑ún nuu̱ taxín uva. Yu̱án kúu ɨɨn tu̱'un yátá ndasa kití ini̱ Dios.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Te ni̱ taxi̱n uva‑ún ichi yatá ñúu̱. Te ini̱ nuu̱ taxín‑ún ni̱ jika ɨɨn yu̱cha nɨñi̱ ní jaa̱ onde̱ nuu̱ ñú'un freno yu'u caballo. Te ni̱ jika nátu̱'un uni̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.