Apocalipse 14

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te ni̱ nde̱'é‑rí, te ni̱ jini̱‑ri̱ kándii̱ máá Lélú xiní yúku Sion. Te íó ciento uu̱ xiko kuu̱n mil ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín‑yá. Te chaa̱n‑í ncháá sɨ́'vɨ́ Táa̱‑ya̱.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Te ichi ándɨ́vɨ́ ní jini so̱'o‑ri̱ ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un nátu̱'un nɨ́'ɨn nducha kuá'a̱, xí nátu̱'un ká'a̱n taja ní'in. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ndusu̱ yaa̱ nání arpa ja̱ káchaa cha̱a.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Te kájita‑de ɨɨn yaa̱ jáá núu̱ mesa tá'ú‑yá tiñu, jíín núu̱ ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ, jíín núu̱ cháa ñá'nu. Te tú ni ɨɨn‑i kuu kutu̱'a‑i yaa̱‑ún, chi̱ máni máá ciento uu̱ xiko kuu̱n mil cha̱a ni̱ nakuaan‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Cha̱a yá'a kákuu ja̱ tú ní kásáchá'án‑de máá‑de jíín ñásɨ́'ɨ́. Chi cha̱a jáá cha̱a kútu kákuu‑de. Cha̱a yá'a káindiki̱n‑de yata̱ máá Lélú, nú ndéni ni̱ kuu ini̱‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱. Te ma̱'ñú sáva‑ga̱‑i ni̱ nakuaan‑ya̱ cháa yá'a jíná'an‑de, nátu̱'un se̱'e núú kákuu‑de nuu̱ Dios jíín núu̱ máá Lélú.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Te yu'u‑dé tú ní kénda tu̱'un tú'ún, chi cha̱a tú káchá'án kákuu‑de nuu̱ Dios.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨnga̱ ndajá'a̱ já ndéché‑yá sava ma̱'ñú ándɨ́vɨ́. Te ndíso‑ya̱ tú'un va̱'a ja̱ má náa kútɨ. Te kani‑ya̱ tú'un‑ún nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ, nuu̱ táká nación, jíín núu̱ táká tata̱, jíín núu̱ táká yu'u, jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Kuandatu̱ nuu̱ Dios, te nakana jaa‑ró‑yá. Chi̱ hora ja̱ sándaa̱‑ya̱, a ni̱ ku̱yani chaa̱. Te ná chíñú'ún‑ró I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́, jíín ñúyɨ́vɨ, jíín mar, jíín táká sókó ndúcha. Achí‑ya̱.
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Yúan‑na te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ ndajá'a̱, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni̱ naa ná'ín Babilonia, ñuu̱ ká'nu, chi̱ nátu̱'un ni̱ ja̱'a vino ja̱ tɨnɨ́ xaa̱n iní ni̱ ka̱ji'i ta̱ká nación.
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Te ndajá'a̱ uní, ni̱ ndiki̱n‑ya̱ úu̱‑ga̱. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Nú ndé ña̱yɨvɨ chíñú'ún kɨ́tɨ‑ún jíín ndosó‑tɨ̱, xí kúnchaa̱ tuni̱‑tɨ̱ cháa̱n‑í, xí iní nda'a‑í,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 te jíín ɨ́ɨn tu̱'un yátá kúu ja̱ ñáyɨvɨ‑ún ko'o‑i vino ja̱ kití ini̱ Dios, ja̱ ní jatɨ‑ya̱ iní ko'o̱ kití ini̱‑ya̱. Te kayu̱‑i jíín ñú'u̱n, jíín azufre, kuni̱ jíín núu̱ táká ndajá'a̱ ndóo, jíín máá Lélú.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Te ñu'ma̱ ja̱ kákayu̱‑i‑ún, kana nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá. Te ña̱yɨvɨ káchiñú'ún kɨ́tɨ‑ún jíín ndosó‑tɨ̱, jíín ñáyɨvɨ kí'in tuni̱ sɨ́'vɨ́‑tɨ́‑ún, ma̱ ndéta̱tú kutɨ‑í ndúú ñúú.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 Jíín tú'un yá'a nɨ́nɨ ná kuíñi ni̱'in ña̱yɨvɨ ndóo, ja̱ kájandatu̱‑i tiñu ni̱ tá'ú Dios, te kákandíja‑i nuu̱ Jesús.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n jíín‑rí ichi ándɨ́vɨ́. Chaa tu̱'un yá'a: Xáán ndatu̱ ta̱ká ndɨ̱yi ja̱ kúu̱ ini̱ nda'a máá Tatá Dios onde̱ vina te nɨ́ɨ́‑gá kua'a̱n‑yo̱. Ja̱ndáa̱, chi̱ ndeta̱tú‑i ja̱ ní ka̱sátiñu‑i. Te tiñu‑i‑ún ki'i̱n‑ni jíín‑i, áchí Espíritu.
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn viko̱ kui̱jín. Te nuu̱ vikó‑ún kánchaa̱ ɨɨn I'a̱ ja̱ á kuní koo máá Sé'e cha̱a. Te ñú'un ɨɨn corona oro xini̱‑yá. Te tɨ́ɨn‑ya̱ ɨ́ɨn jóso̱.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Te ni̱ kenda ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱, te kána jaa‑ya̱ xiní I'a̱ kánchaa̱ nuu̱ vikó: Kachi'i‑ní jóso̱‑ní, te ka'nu̱‑ní. A ni̱ jaa̱ hora ka'nu̱‑ní, chi ja̱ káa nuu̱ ñú'un, a ni̱ kuaan, áchí‑ya̱.
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Te I'a̱ kánchaa̱ nuu̱ vikó, ni̱ ka̱chi'i‑ni‑ya̱ jóso̱‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ ndɨ'ɨ ja̱ káa nuu̱ ñú'un ni̱ ta'nu̱.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Te ni̱ kenda tuku ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱ já kánchaa̱ ini̱ andɨ́vɨ́. Te suni kándá'á‑yá ɨɨn jóso̱ xaa̱n.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Te ni̱ kenda ɨnga̱ ndajá'a̱‑yá nuu̱ altar. Te ndíso tíñu‑ya̱ sɨkɨ́ ñú'u̱n. Te ni̱ kana jaa‑ya̱ xiní ndájá'a̱ tɨ́ɨn jóso̱ xaa̱n: Kachi'i jóso̱ xaa̱n‑ro̱, te nastútú‑ró tɨ́ku̱kú uva káa nuu̱ ñú'un, chi̱ a ni̱ kaji̱chi, áchí‑ya̱.
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Te ndajá'a̱‑ún, ni̱ ka̱chi'i‑ya̱ jóso̱ xaa̱n‑ún ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ na̱stútú‑yá tɨku̱kú káa nuu̱ ñú'un. Te ni̱ chúkú‑yá tɨku̱kú‑ún nuu̱ taxín uva. Yu̱án kúu ɨɨn tu̱'un yátá ndasa kití ini̱ Dios.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Te ni̱ taxi̱n uva‑ún ichi yatá ñúu̱. Te ini̱ nuu̱ taxín‑ún ni̱ jika ɨɨn yu̱cha nɨñi̱ ní jaa̱ onde̱ nuu̱ ñú'un freno yu'u caballo. Te ni̱ jika nátu̱'un uni̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.