Apocalipse 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te ichi ándɨ́vɨ́ ní kenda ɨɨn tuni̱ ñá'nu. Ɨɨn ñasɨ́'ɨ́ ñú'un‑ña ndíka̱ndii nátu̱'un sa'ma, te yúxndíi ja'a̱‑ñá sɨkɨ̱ yóo̱, te xini̱‑ñá ñú'un ɨɨn corona ja̱ uxí uu̱ tiñu̱ú xíní.
1 Viu-se grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça.
2 Te ñú'un se̱'e‑ña. Te ni̱ nde'e̱ kó'ó‑ña já já'ncha̱ káku se̱'e‑ña, jatú‑ña já skáku‑ña‑í.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Te ni̱ kenda ɨnga̱ tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn koo̱ kua̱'á ká'nu. Te íó usia̱ xini̱‑tɨ́ jíín uxí ndɨkɨ‑tɨ́. Te ndɨ́'usiá xini̱‑tɨ́ ñú'un corona.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças e dez chifres, e, nas cabeças, sete diademas.
4 Te jíín sú'ma̱‑tɨ́ ni̱ stáa‑tɨ̱ ɨ́ɨn tercera parte tiñu̱ú xíní ní ka̱jungoyo ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Te koo̱ ká'nu‑ún, ni̱ jukuiñi̱‑tɨ̱ núu̱ ñá'an skáku se̱'e‑ún, náva̱'a kókó‑tɨ́ se̱'e‑ña nú ná káku‑i.
4 A sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra. E o dragão se deteve diante da mulher que estava para dar à luz, a fim de devorar o filho dela quando nascesse.
5 Te ni̱ skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí ja̱ tá'ú‑i tiñu nuu̱ ndívii nación jíín bastón ka̱a. Te se̱'e yíí‑ña‑ún ni̱ ndaa‑i kua'a̱n‑i nuu̱ kánchaa̱ Dios mesa‑ya̱ ní sá'a‑ya̱.
5 Ela deu à luz um filho homem, que há de governar todas as nações com cetro de ferro. E o filho da mulher foi arrebatado para junto de Deus e do seu trono.
6 Te ni̱ jinu ñasɨ́'ɨ́‑ún kua'a̱n‑ña núu̱ ñú'un té'é, nuu̱ íó ɨɨn lugar ni̱ sátu̱'a Dios. Yúan kunchaa̱‑ña ɨ́ɨn mil uu̱ ciento uni̱ xiko kɨvɨ̱, kundito‑ya̱‑ñá.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde Deus lhe havia preparado um lugar, para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Te ni̱ i̱o guerra ini̱ andɨ́vɨ́. Miguel jíín ndájá'a̱‑yá, ni̱ ka̱jatá'an‑i sɨkɨ̱ kóo̱, te koo̱‑ún jíín ndájá'a̱ máá‑tɨ́ ni̱ ka̱jatá'an‑tɨ̱ jíín‑yá.
7 Então estourou a guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão. Também o dragão e os seus anjos lutaram,
8 Te tú ní kákundéé‑tɨ́, ni tuká ní ní'i̱n‑tɨ́ lugar kuxiu̱kú‑tɨ́ ini̱ andɨ́vɨ́.
8 mas não conseguiram sair vitoriosos e não havia mais lugar para eles no céu.
9 Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ kóo̱ ká'nu‑ún kua'a̱n‑tɨ̱. Koo̱ onde̱ aná'án kúu‑tɨ̱, ja̱ nání‑tɨ́ kui'na̱ jíín Satanás, ja̱ xndá'ú‑tɨ̱ ndívii ñáyɨvɨ. Ni̱ súngava‑ya̱‑tɨ́ kua'a̱n‑tɨ̱ sɨkɨ́ ñúyɨ́vɨ, te suni ni̱ súngoyo‑ya̱ táká ndajá'a̱‑tɨ́ jíín‑tɨ́.
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo. Ele foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un jaa ini̱ andɨ́vɨ́ ní ka'a̱n: Vina te Dios, náma‑ya̱ yóó. Te jíín poder tá'ú‑yá tiñu ini̱ ñuu̱‑ya̱. Te Cristo‑ya̱, ndíso tíñu‑ya̱. Chi̱ a ni̱ kini'in‑ya̱ máá já sátú'ún sɨkɨ́ táká ñani̱‑yo̱ kuá'a̱n, ja̱ ndúú ñúú‑ni jikán kua̱chi sɨkɨ̱‑dé nuu̱ Dios máá‑yó.
10 Então ouvi uma voz forte no céu, proclamando: “Agora veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite diante do nosso Deus.
11 Te jíín nɨñí Lélú‑ún ni̱ ka̱kundéé‑de jíín‑tɨ́, jíín tú'un ni̱ ka̱jani ndaa̱‑de, chi̱ tú ní kúndá'ú ini̱‑de máá‑de va̱sa ná kúu̱‑de.
11 Eles o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo diante da morte, não amaram a própria vida.
12 Ja̱ yúan ná kóo sɨɨ̱ iní‑ro̱, róó andɨ́vɨ́ jíín táká ja̱ káxiu̱kú jián. Ko naka̱ ndá'ú kuu róó ja̱ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ jíín mar. Chi ni̱ kuun kui'na̱ kujaa̱ nuu̱‑ro̱, te kití xaa̱n iní, chi̱ jiní ja̱ yakú‑ni kɨvɨ̱ kúkuu.
12 Por isso, alegrem-se, ó céus, e vocês que neles habitam. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vocês, cheio de fúria, sabendo que pouco tempo lhe resta.”
13 Te nuu̱ ní jini̱ koo̱‑ún ja̱ ní súngava‑ya̱‑tɨ́ sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ, te ni̱ chindiki̱n‑tɨ̱ ñá'an ní skáku se̱'e yíí‑ún.
13 Quando o dragão viu que tinha sido atirado para a terra, perseguiu a mulher que tinha dado à luz o filho homem.
14 Te ni̱ ni'i̱n‑ñá uu̱ ndiji̱n ná'nu yachókó, náva̱'a ndéché‑ña káku‑ña núu̱ kóo̱‑ún, te ki'i̱n‑ña ondé nuu̱ ñú'un té'é, nuu̱ kúnchaa̱‑ña ɨ́ɨn tiempo, jíín yakú‑ga̱ tiempo yósáva.
14 Mas foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, para o seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora do alcance da serpente.
15 Te ini̱ yu'u kóo̱‑ún ni̱ jicha̱ nducha nátu̱'un yu̱cha, kua'a̱n yata̱ ñá'an‑ún, náva̱'a tene‑ña sá'a‑cha̱.
15 Então, a serpente lançou da boca água como um rio atrás da mulher, a fim de fazer com que ela fosse arrastada pelas águas.
16 Ko ñu'un, ni̱ chindéé ní chituu ña'an‑ún. Chi̱ ñu'un‑ún ni̱ ndɨka̱ yu'u, te ni̱ ji'i‑ni yu̱cha ja̱ ní kana ini̱ yu'u kóo̱‑ún.
16 A terra, porém, socorreu a mulher: abriu a sua boca e engoliu o rio que o dragão tinha lançado de sua boca.
17 Yúan‑na te ni̱ kiti̱ xaa̱n iní koo̱‑ún sɨkɨ̱ ñá'an‑ún. Te ni̱ kee‑tɨ̱ kuákua̱tá'an‑tɨ̱ jíín sáva‑ga̱ se̱'e‑ña já káskíkuu‑i tiñu tá'ú Dios, jíín já kájani ndaa̱‑i tu̱'un Jesucristo.
17 O dragão ficou irado com a mulher e foi travar guerra com o restante da descendência dela, ou seja, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão se pôs em pé sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.