Apocalipse 11

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ni̱ ni'i̱n‑rí ɨɨn nu̱ñíí nátu̱'un káa ɨɨn vara. Te ni̱ kachi̱ jíín‑rí: Ndukuiñi̱, te chikua̱'á‑ro̱ vé'e ii̱ Dios, jíín altar, jíín táká ja̱ káchiñú'ún‑i‑ya̱ yúan.
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: Dispõe-te e mede o santuário de Deus, o seu altar e os que naquele adoram;
2 Ko skéndo̱o‑ró ndú'a̱ yata̱ vé'e ii̱, ma̱ chíkua̱'á‑ro̱. Chi̱ a ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, te uu̱ xiko uu̱ yoo̱ kuañú‑i sɨkɨ̱ ñúu̱ ii̱.
2 mas deixa de parte o átrio exterior do santuário e não o meças, porque foi ele dado aos gentios; estes, por quarenta e dois meses, calcarão aos pés a cidade santa.
3 Te kua̱'a‑ri̱ tu̱'un nuu̱ ndɨ́'úu̱ testigo‑ri̱ ja̱ káni‑de tu̱'un ja̱ mil uu̱ ciento uni̱ xiko kɨvɨ̱, te ku'un‑de sa'ma costal.
3 Darei às minhas duas testemunhas que profetizem por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Cha̱a yá'a kákuu uu̱ yunu olivo jíín úu̱ candelero ja̱ ká'i̱in nuu̱ Dios, I'a̱ xíin ñúyɨ́vɨ.
4 São estas as duas oliveiras e os dois candeeiros que se acham em pé diante do Senhor da terra.
5 Te nú ndé ɨɨn kuní sá'a ndɨva̱'a jíín‑de, te kenda ñu'u̱n yu'u‑dé, te naa íi̱ já kájito u'u̱ tá'an jíín‑de. Te nú ndé ɨɨn kuní sá'a ndɨva̱'a jíín‑de, te nɨ́nɨ kúu̱ súan.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, sai fogo da sua boca e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente, deve morrer.
6 Cha̱a yá'a kuu kasu̱‑de andɨ́vɨ́ náva̱'a ma̱ kúun‑ga̱ sau̱ nɨ́ɨ́ kɨvɨ́ káni‑de tu̱'un. Te suni kándi̱so tíñu‑de ja̱ táká nducha nduu nɨñi̱ sá'a‑de. Te kuu stɨ́vɨ́‑de ñu̱yɨ́vɨ jíín táká kue'e̱, na̱saa jínu kákuu ini̱ máá‑de.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para convertê-las em sangue, bem como para ferir a terra com toda sorte de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Te onde̱ nú ni̱ ji̱nu ni̱ jani ndaa̱‑de tu̱'un, yúan‑na te nana kɨtɨ kándee ini̱ tu̱nchi‑ún. Te ndonda‑tɨ̱ sɨkɨ́‑dé. Te kua̱tá'an‑tɨ̱ jíín‑de. Te kundéé‑tɨ́ jíín‑de te ka'ni‑tɨ́‑de.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo pelejará contra elas, e as vencerá, e matará,
8 Te ndɨ̱yi‑ún kunda̱a‑i ini̱ nu̱yá'u ñuu̱ ká'nu‑ún, ja̱ skúnání yátá‑yó ñúu̱ Sodoma jíín ñúu̱ Egipto, te ñuu̱‑ún, ni̱ ji'i̱ Jito'o̱‑yo̱ jiká cruz.
8 e o seu cadáver ficará estirado na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Te ña̱yɨvɨ táká tata̱, ta̱ká ñuu̱, ta̱ká yu'u, ta̱ká nación, nde̱'é ndɨ́ɨ‑í ja̱ káva ndɨ̱yi‑ún uni̱ kɨvɨ̱ yósáva. Te ma̱ kuá'a‑i tu̱'un yu̱ji‑de.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplam os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitem que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Te ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ, kusɨɨ̱ iní‑i kuni̱‑i‑de. Te sá'a‑i ɨɨn viko. Te kua̱'a‑i regalo nuu̱ tá'an‑i. Chi̱ uu̱ cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios xaa̱n ní xndó'o‑de ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ.
10 Os que habitam sobre a terra se alegram por causa deles, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porquanto esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Te onde̱ nuu̱ ní ji̱nu uni̱ kɨvɨ̱ yósáva, te Dios, ni̱ nachu'un táchí‑yá‑de, te ni̱ nachaku̱ tuku‑de. Te ni̱ kanduko̱o‑de. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n ñáyɨvɨ ní kajini̱ nuu̱‑dé.
11 Mas, depois dos três dias e meio, um espírito de vida, vindo da parte de Deus, neles penetrou, e eles se ergueram sobre os pés, e àqueles que os viram sobreveio grande medo;
12 Yúan‑na te ichi ándɨ́vɨ́ ní ka̱jini so̱'o‑de ɨɨn tu̱'un jaa ja̱ ní ka'a̱n jíín‑de: Kaa kikoyo‑ró íchi yá'a, áchí. Te ña̱yɨvɨ, ja̱ kájito u'u̱‑i‑de, ni̱ kajini̱‑i ja̱ ní ka̱koyo‑de kája'a̱n‑de andɨ́vɨ́ jíín má'ñú vikó.
12 e as duas testemunhas ouviram grande voz vinda do céu, dizendo-lhes: Subi para aqui. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Te máá hora‑ún ni̱ ta̱an xaa̱n. Te sava ñuu̱‑ún ni̱ ju̱ngoyo. Te jíín ñútáan ni̱ kaji'i̱ usia̱ mil ña̱yɨvɨ. Te sava‑ga̱‑i ni̱ kayu̱'ú‑i. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios andɨ́vɨ́.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade, e morreram, nesse terremoto, sete mil pessoas, ao passo que as outras ficaram sobremodo aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 Te tu̱ndó'o uu̱, a ni̱ ja̱'a kua'a̱n. Te a yani kii tu̱ndó'o uni̱.
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Te ndajá'a̱ usiá, ni̱ xndé'e̱‑ya̱ corneta‑ya̱. Te ni̱ i̱o tu̱'un jaa ini̱ andɨ́vɨ́ ní kaka'a̱n: Ta̱ká ñuu̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, a ni̱ nduu ñuu̱ máá Tatá‑yo̱ Dios jíín Cristo‑ya̱, te tá'ú‑yá tiñu nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, áchí.
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu grandes vozes, dizendo: O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Te ndɨ́'okó kuu̱n cháa ñá'nu ja̱ káxiu̱kú mesa‑de nuu̱ Dios, ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de Dios:
16 E os vinte e quatro anciãos que se encontram sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 Táta̱ Dios, I'a̱ tɨ́ɨn ta̱ká poder. A íó‑ní vina, te ni̱ i̱o‑ní sáá, te koo‑ní. Te ná kúta'u̱‑ná nuu̱‑ní ja̱ ní kejá'á‑ní tá'ú‑ní tiñu nuu̱‑í jíín fuerza ni̱'in máá‑ní.
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 Ni̱ ka̱ndonda vaa̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ, kákiti̱ ini̱‑i. Ko ni̱ kiti̱ ini̱ máá‑ní, te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ já kúndaa̱ tiñu ta̱ká ndɨ̱yi, jíín já kuá'a‑ní ja̱ kúta'u̱ mozo‑ní, cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ní, jíín núu̱ ñáyɨvɨ ndóo, jíín núu̱ ñáyɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑ní, kúu nuu̱ ñáyɨvɨ lúlí te kúu nuu̱ ñáyɨvɨ ñá'nu, te xnáa‑ní ña̱yɨvɨ kástɨ́vɨ́ ñúyɨ́vɨ, áchí‑de.
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.
19 Yúan‑na te ni̱ nuña ve'e ii̱ Dios onde̱ andɨ́vɨ́. Te ni̱ jini̱‑ri̱ janu̱ já ñú'un tutu̱ contrato ini̱, te ndeyú, te ká'a̱n taja, te táan, te xaa̱n kúun ñíñí.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da Aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e grande saraivada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.