Apocalipse 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨnga̱ ndajá'a̱ ní'in, ni̱ kuun‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́, yísúkun‑yá viko̱ nu̱'ún. Te ɨɨn tɨko̱ye̱'ndé káxndée xini̱‑yá. Te nuu̱‑yá káa nátu̱'un ndika̱ndii, te sɨ̱'ɨn‑ya̱ nátu̱'un pilar ñu'u̱n.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Te núña ɨɨn tutu̱ tɨ́ɨn‑ya̱ iní nda'a‑yá. Te ni̱ jani‑ya̱ já'a̱ vá'a‑ya̱ núu̱ mar. Te ja'a̱ vésé‑yá nuu̱ ñú'un.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Te ni̱ kana jaa‑ya̱ nátu̱'un nuu̱ ndé'e̱ ɨɨn ndɨ̱ka'a. Te nuu̱ ní kana jaa‑ya̱, te ni̱ kaka'a̱n ndɨ́'usiá taja.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Te nuu̱ ní kaka'a̱n ndɨ́'usiá taja, te chaa‑ri̱ tutu̱ núú, ko ichi ándɨ́vɨ́ ní jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ni̱ ka'a̱n jíín‑rí: Kasu̱ va̱'a ta̱ká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndɨ́'usiá taja‑ún, te ma̱ cháa‑ró, áchí.
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Te ndajá'a̱ já ní jini̱‑ri̱ kándii̱ nuu̱ mar jíín núu̱ ñú'un, ni̱ ndukani‑ya̱ ndává'a‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́.
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 Te jíín sɨ́'vɨ́ I'a̱ chakú nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́ jíín táká ja̱ íó ini̱, jíín ñúyɨ́vɨ jíín táká ja̱ íó ini̱, jíín mar jíín táká ja̱ íó chi̱i, jíín sɨ́'vɨ́ máá‑yá, ni̱ ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ má kúkuéé‑ga̱ kɨvɨ̱.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Ko kɨvɨ̱ já ká'a̱n ndajá'a̱ usiá, nú ná xndé'e̱‑ya̱ corneta, yúan‑na te skíkuu tu̱'un sa̱'í Dios nátu̱'un ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱ mozo‑ya̱, cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Te tu̱'un ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ichi ándɨ́vɨ́, ni̱ ka'a̱n tuku jíín‑rí: Kuá'án, te ki'in‑ró tutú núña ini̱ nda'a ndájá'a̱‑yá ja̱ kándii̱ nuu̱ mar jíín núu̱ ñú'un, áchí.
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Te ni̱ ja'a̱n‑ri̱ nuu̱ ndájá'a̱‑yá‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑yá ja̱ ná kuá'a‑ya̱ tutú‑ún nuu̱‑rí. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Ki'in te kee‑ro, te ku'ua̱ chi̱i‑ró sá'a, ko yu'u‑ro, chi̱ kuvixi̱ nátu̱'un sá'a ndu̱xi, áchí‑ya̱.
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Te ni̱ ki'in‑ri̱ tutu̱ ini̱ nda'a ndájá'a̱‑yá. Te ni̱ yee‑rí. Te ni̱ kuvixi̱ ini̱ yu'u‑rí nátu̱'un sá'a ndu̱xi, ko nuu̱ ní kókó‑rí, te ni̱ ku'ua̱ chi̱i‑ri̱ ni̱ sá'a.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Jínu ñú'ún já ɨngá jínu kani‑ró tú'un nuu̱ kuá'a̱ ñúu̱, jíín núu̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, jíín núu̱ kuá'a̱ yú'u, jíín núu̱ kuá'a̱ rey, áchí‑ya̱.
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.