Apocalipse 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨnga̱ ndajá'a̱ ní'in, ni̱ kuun‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́, yísúkun‑yá viko̱ nu̱'ún. Te ɨɨn tɨko̱ye̱'ndé káxndée xini̱‑yá. Te nuu̱‑yá káa nátu̱'un ndika̱ndii, te sɨ̱'ɨn‑ya̱ nátu̱'un pilar ñu'u̱n.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Te núña ɨɨn tutu̱ tɨ́ɨn‑ya̱ iní nda'a‑yá. Te ni̱ jani‑ya̱ já'a̱ vá'a‑ya̱ núu̱ mar. Te ja'a̱ vésé‑yá nuu̱ ñú'un.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Te ni̱ kana jaa‑ya̱ nátu̱'un nuu̱ ndé'e̱ ɨɨn ndɨ̱ka'a. Te nuu̱ ní kana jaa‑ya̱, te ni̱ kaka'a̱n ndɨ́'usiá taja.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Te nuu̱ ní kaka'a̱n ndɨ́'usiá taja, te chaa‑ri̱ tutu̱ núú, ko ichi ándɨ́vɨ́ ní jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ni̱ ka'a̱n jíín‑rí: Kasu̱ va̱'a ta̱ká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndɨ́'usiá taja‑ún, te ma̱ cháa‑ró, áchí.
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Te ndajá'a̱ já ní jini̱‑ri̱ kándii̱ nuu̱ mar jíín núu̱ ñú'un, ni̱ ndukani‑ya̱ ndává'a‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Te jíín sɨ́'vɨ́ I'a̱ chakú nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá, I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́ jíín táká ja̱ íó ini̱, jíín ñúyɨ́vɨ jíín táká ja̱ íó ini̱, jíín mar jíín táká ja̱ íó chi̱i, jíín sɨ́'vɨ́ máá‑yá, ni̱ ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ má kúkuéé‑ga̱ kɨvɨ̱.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Ko kɨvɨ̱ já ká'a̱n ndajá'a̱ usiá, nú ná xndé'e̱‑ya̱ corneta, yúan‑na te skíkuu tu̱'un sa̱'í Dios nátu̱'un ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱ mozo‑ya̱, cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Te tu̱'un ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ichi ándɨ́vɨ́, ni̱ ka'a̱n tuku jíín‑rí: Kuá'án, te ki'in‑ró tutú núña ini̱ nda'a ndájá'a̱‑yá ja̱ kándii̱ nuu̱ mar jíín núu̱ ñú'un, áchí.
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Te ni̱ ja'a̱n‑ri̱ nuu̱ ndájá'a̱‑yá‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑yá ja̱ ná kuá'a‑ya̱ tutú‑ún nuu̱‑rí. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Ki'in te kee‑ro, te ku'ua̱ chi̱i‑ró sá'a, ko yu'u‑ro, chi̱ kuvixi̱ nátu̱'un sá'a ndu̱xi, áchí‑ya̱.
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Te ni̱ ki'in‑ri̱ tutu̱ ini̱ nda'a ndájá'a̱‑yá. Te ni̱ yee‑rí. Te ni̱ kuvixi̱ ini̱ yu'u‑rí nátu̱'un sá'a ndu̱xi, ko nuu̱ ní kókó‑rí, te ni̱ ku'ua̱ chi̱i‑ri̱ ni̱ sá'a.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí: Jínu ñú'ún já ɨngá jínu kani‑ró tú'un nuu̱ kuá'a̱ ñúu̱, jíín núu̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, jíín núu̱ kuá'a̱ yú'u, jíín núu̱ kuá'a̱ rey, áchí‑ya̱.
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.