2 Coríntios 8

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñáni̱, suni súan kákastu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ndasa ni̱ ja̱'a Dios tu̱'un luu íó ini̱‑ya̱ núu̱ tɨ́ku'ni̱ kákandíja ká'i̱o ini̱ ñuu̱ Macedonia.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Chi̱ kua'a̱ túndó'o ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑í, ja̱ ní jito nchaa̱‑ya̱‑í. Te va̱sa ndá'ú xaa̱n káta'a̱n‑i, ko ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑i. Te bueno ká'i̱o ini̱‑i ni̱ kaja̱'a‑i na̱jíín.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Te a jiní máá‑rí ja̱ táká ja̱ á kúu sá'a‑i, ni̱ kaja̱'a‑i. Te sobra‑ga̱ ni̱ kaja̱'a‑i, nátu̱'un kákana kuu ini̱ máá‑i.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Te ni̱'in xaa̱n ní kajika̱n‑i permiso nuu̱‑rí ja̱ ná chíndéé chítuu‑i sava‑ga̱ cha̱a ndoo.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Ko nasu̱ ɨ́ɨn súan káñukuu ini̱‑ri̱ núú, chi̱ sua xna'a̱n‑ga̱ ni̱ kaja̱'a‑i máá‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín núu̱‑rí, chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱ Dios.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Te ja̱ yúán ní kaka'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín Tito ja̱ ná síjínu ndɨ'ɨ‑de tiñu luu yá'a jíín‑ró jíná'an‑ró, nátu̱'un ni̱ kejá'á‑de sá'a‑de núú.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Bueno kásá'a‑ró táká‑ni. Bueno kákandíja‑ró. Bueno káka'a̱n‑ro̱. Bueno kájuku̱'un ini̱‑ro̱. Bueno kájítú iní‑ro̱. Bueno kákundá'ú ini̱‑ro̱ rúu̱. Suni súan ná ndeá‑ga̱ tiñu luu yá'a sá'a‑ró núsáá.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Na̱ tú ká'a̱n‑ri̱ nátu̱'un ká'a̱n cha̱a tá'ú tíñu, chi̱ sua ndé'é‑rí nú kákundá'ú ndija ini̱‑ro̱‑í. Te jíín modo kájítú iní sava‑ga̱‑i ná chíkua̱'a‑ri̱ róó.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ tú'un luu íó ini̱ Jesucristo, ja̱ ní kundá'ú ini̱‑ya̱ róó. Te ja̱ yúán ní na̱sándá'ú‑ya̱ máá‑yá, va̱sa kúká‑yá núú, náva̱'a koo kúká‑ró jíná'an‑ró sá'a tu̱'un ni̱ kundá'ú‑ya̱.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Te já'a‑ri̱ consejo yá'a nuu̱‑ro̱. Anduji̱n ni̱ ka'i̱o ini̱‑ro̱ sá'a‑ró, te ni̱ kejá'á‑ró sá'a‑ró.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Núsáá te vina íó va̱'a ja̱ ná síjínu ndɨ'ɨ tuku‑ró sá'a‑ró. Te nátu̱'un ni̱ kajítú iní‑ro̱ kéjá'á‑ró, vina te nú ndasa já'a tu̱ndó'o, suni súan kua̱'a‑ró.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Chi̱ nú kúu ini̱‑yo̱ kuá'a‑yó, kuu kua̱'a‑yó ndasa ñáva̱'a‑yó, nasu̱ já nú tú na̱ún ñáva̱'a‑yó.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Chi̱ nasu̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un yá'a ja̱ ná kuíñi jinu sava‑i jíín túndó'o, te róó kuiñi ni̱'in‑ró jíín túndó'o,
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 chi̱ sua kuní‑ri̱ já ná kóo ɨɨn nuu̱. Te vina kua'a̱ káñava̱'a‑ró te kua̱'a‑ró núu̱‑í, chi̱ kánandɨ'ɨ‑ga̱‑i, náva̱'a suni súan nú kua'a̱ ñáva̱'a‑i te kua̱'a‑i nuu̱‑ro̱, nú kánandɨ'ɨ‑ga̱‑ro̱, náva̱'a ketá'an ɨɨn nuu̱ sá'a‑ró.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Cha̱a ni̱ ka̱nastútú kuá'a̱, tuká na̱ún ní kéndo̱o, te cha̱a ni̱ ka̱nastútú yakú‑ni, tuká na̱ún ní kánandɨ'ɨ‑de, áchí.
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Ko ná kúta'u̱‑rí nuu̱ Dios ja̱ iní añú Tito ni̱ ja̱'a‑ya̱ súni tu̱'un kájítú iní‑ri̱ ja̱ kúu róó.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Chi ni̱ jatá'ú ndíja‑de tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín‑de, ko suni súan jítú iní‑de ki'in‑de ichi jáa̱‑de nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ súan kána kuu ini̱ máá‑de.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Te jíín‑de kátájí‑rí ɨɨn ñani̱ jaa̱‑de nuu̱‑ro̱. Te tɨku'ni̱ ta̱ká lado, kájatú'ún‑i cha̱a‑ún, chi̱ bueno jáni‑de tu̱'un va̱'a.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Te nasu̱ máá ɨ́ɨn ya̱'á, chi̱ suni ta̱ká tɨku'ni̱ ni̱ chaa tiñu sɨkɨ̱‑dé, ja̱ kúu‑de cha̱a chindéé tá'an jíín‑rí jíín tíñu luu yá'a. Te kástútú‑rí náva̱'a nakana jaa‑i máá Jíto'o̱‑yo̱ sá'a, te náva̱'a kuni̱‑i ndasa kájito ndá'ú‑ri̱ nuu̱‑í.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Súan kásá'a‑ri̱, náva̱'a ma̱ ká'a̱n ndɨva̱'a ni ɨɨn cha̱a sɨkɨ̱‑rí, ndasa kincha̱ka‑ri̱ xu̱'ún kuá'a̱ yá'a ja̱ ní kaja̱'a‑ró.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Kájítú iní‑ri̱ sá'a‑ri̱ tiñu jíñú'ún, ko nasu̱ máá ɨ́ɨn nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ suni súan jíín núu̱ táká cha̱a.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Suni kátájí‑rí ñani̱‑ri̱ jaa̱ jíín‑de jíná'an‑de, chi̱ tiñu jítú iní cha̱a yá'a, tɨnɨ̱ jínu ni̱ ka̱jito nchaa̱ va̱'a‑ri̱‑de. Te ví'í‑gá vina jítú‑ga̱ ini̱‑de, chi̱ tuká yú'ú‑de ja̱ kúu róó.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Chi̱ Tito, máá‑de kúu cha̱a chíndéé tá'an sátiñu jíín‑rí ja̱ sɨkɨ́ róó. Te sava‑ga̱ ñani̱‑yo̱‑ún, máá‑de kákuu ndajá'a̱ tɨ́ku'ni̱ kákandíja, te kánakana jaa‑i Cristo sá'a‑de.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Te ná stá'a̱n ndiji̱n‑ro̱ núu̱‑dé jíín núu̱ táká tɨku'ni̱ ndasa kákundá'ú ndija ini̱‑ro̱ rúu̱, te ndasa tú ní kásátéyíí sáni‑ri̱ máá‑rí nuu̱‑dé ja̱ sɨkɨ́ róó.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.