2 Coríntios 8
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Ñáni̱, suni súan kákastu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ndasa ni̱ ja̱'a Dios tu̱'un luu íó ini̱‑ya̱ núu̱ tɨ́ku'ni̱ kákandíja ká'i̱o ini̱ ñuu̱ Macedonia.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus dada às igrejas da macedônia;
2 Chi̱ kua'a̱ túndó'o ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑í, ja̱ ní jito nchaa̱‑ya̱‑í. Te va̱sa ndá'ú xaa̱n káta'a̱n‑i, ko ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑i. Te bueno ká'i̱o ini̱‑i ni̱ kaja̱'a‑i na̱jíín.
2 Como em muita prova de tribulação houve abundância do seu gozo, e como a sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua generosidade.
3 Te a jiní máá‑rí ja̱ táká ja̱ á kúu sá'a‑i, ni̱ kaja̱'a‑i. Te sobra‑ga̱ ni̱ kaja̱'a‑i, nátu̱'un kákana kuu ini̱ máá‑i.
3 Porque, segundo o seu poder (o que eu mesmo testifico) e ainda acima do seu poder, deram voluntariamente.
4 Te ni̱'in xaa̱n ní kajika̱n‑i permiso nuu̱‑rí ja̱ ná chíndéé chítuu‑i sava‑ga̱ cha̱a ndoo.
4 Pedindo-nos com muitos rogos que aceitássemos a graça e a comunicação deste serviço, que se fazia para com os santos.
5 Ko nasu̱ ɨ́ɨn súan káñukuu ini̱‑ri̱ núú, chi̱ sua xna'a̱n‑ga̱ ni̱ kaja̱'a‑i máá‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín núu̱‑rí, chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱ Dios.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas a si mesmos se deram primeiramente ao Senhor, e depois a nós, pela vontade de Deus.
6 Te ja̱ yúán ní kaka'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín Tito ja̱ ná síjínu ndɨ'ɨ‑de tiñu luu yá'a jíín‑ró jíná'an‑ró, nátu̱'un ni̱ kejá'á‑de sá'a‑de núú.
6 De maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também acabasse esta graça entre vós.
7 Bueno kásá'a‑ró táká‑ni. Bueno kákandíja‑ró. Bueno káka'a̱n‑ro̱. Bueno kájuku̱'un ini̱‑ro̱. Bueno kájítú iní‑ro̱. Bueno kákundá'ú ini̱‑ro̱ rúu̱. Suni súan ná ndeá‑ga̱ tiñu luu yá'a sá'a‑ró núsáá.
7 Portanto, assim como em tudo abundais em fé, e em palavra, e em ciência, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Na̱ tú ká'a̱n‑ri̱ nátu̱'un ká'a̱n cha̱a tá'ú tíñu, chi̱ sua ndé'é‑rí nú kákundá'ú ndija ini̱‑ro̱‑í. Te jíín modo kájítú iní sava‑ga̱‑i ná chíkua̱'a‑ri̱ róó.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, pela diligência dos outros, a sinceridade de vosso amor.
9 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ tú'un luu íó ini̱ Jesucristo, ja̱ ní kundá'ú ini̱‑ya̱ róó. Te ja̱ yúán ní na̱sándá'ú‑ya̱ máá‑yá, va̱sa kúká‑yá núú, náva̱'a koo kúká‑ró jíná'an‑ró sá'a tu̱'un ni̱ kundá'ú‑ya̱.
9 Porque já sabeis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre; para que pela sua pobreza enriquecêsseis.
10 Te já'a‑ri̱ consejo yá'a nuu̱‑ro̱. Anduji̱n ni̱ ka'i̱o ini̱‑ro̱ sá'a‑ró, te ni̱ kejá'á‑ró sá'a‑ró.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto convém a vós que, desde o ano passado, começastes; e não foi só praticar, mas também querer.
11 Núsáá te vina íó va̱'a ja̱ ná síjínu ndɨ'ɨ tuku‑ró sá'a‑ró. Te nátu̱'un ni̱ kajítú iní‑ro̱ kéjá'á‑ró, vina te nú ndasa já'a tu̱ndó'o, suni súan kua̱'a‑ró.
11 Agora, porém, completai também o já começado, para que, assim como houve a prontidão de vontade, haja também o cumprimento, segundo o que tendes.
12 Chi̱ nú kúu ini̱‑yo̱ kuá'a‑yó, kuu kua̱'a‑yó ndasa ñáva̱'a‑yó, nasu̱ já nú tú na̱ún ñáva̱'a‑yó.
12 Porque, se há prontidão de vontade, será aceita segundo o que qualquer tem, e não segundo o que não tem.
13 Chi̱ nasu̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un yá'a ja̱ ná kuíñi jinu sava‑i jíín túndó'o, te róó kuiñi ni̱'in‑ró jíín túndó'o,
13 Mas, não digo isto para que os outros tenham alívio, e vós opressão,
14 chi̱ sua kuní‑ri̱ já ná kóo ɨɨn nuu̱. Te vina kua'a̱ káñava̱'a‑ró te kua̱'a‑ró núu̱‑í, chi̱ kánandɨ'ɨ‑ga̱‑i, náva̱'a suni súan nú kua'a̱ ñáva̱'a‑i te kua̱'a‑i nuu̱‑ro̱, nú kánandɨ'ɨ‑ga̱‑ro̱, náva̱'a ketá'an ɨɨn nuu̱ sá'a‑ró.
14 Mas para igualdade; neste tempo presente, a vossa abundância supra a falta dos outros, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Cha̱a ni̱ ka̱nastútú kuá'a̱, tuká na̱ún ní kéndo̱o, te cha̱a ni̱ ka̱nastútú yakú‑ni, tuká na̱ún ní kánandɨ'ɨ‑de, áchí.
15 Como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve de menos.
16 Ko ná kúta'u̱‑rí nuu̱ Dios ja̱ iní añú Tito ni̱ ja̱'a‑ya̱ súni tu̱'un kájítú iní‑ri̱ ja̱ kúu róó.
16 Mas, graças a Deus, que pôs a mesma solicitude por vós no coração de Tito;
17 Chi ni̱ jatá'ú ndíja‑de tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín‑de, ko suni súan jítú iní‑de ki'in‑de ichi jáa̱‑de nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ súan kána kuu ini̱ máá‑de.
17 Pois aceitou a exortação, e muito diligente partiu voluntariamente para vós.
18 Te jíín‑de kátájí‑rí ɨɨn ñani̱ jaa̱‑de nuu̱‑ro̱. Te tɨku'ni̱ ta̱ká lado, kájatú'ún‑i cha̱a‑ún, chi̱ bueno jáni‑de tu̱'un va̱'a.
18 E com ele enviamos aquele irmão cujo louvor no evangelho está espalhado em todas as igrejas.
19 Te nasu̱ máá ɨ́ɨn ya̱'á, chi̱ suni ta̱ká tɨku'ni̱ ni̱ chaa tiñu sɨkɨ̱‑dé, ja̱ kúu‑de cha̱a chindéé tá'an jíín‑rí jíín tíñu luu yá'a. Te kástútú‑rí náva̱'a nakana jaa‑i máá Jíto'o̱‑yo̱ sá'a, te náva̱'a kuni̱‑i ndasa kájito ndá'ú‑ri̱ nuu̱‑í.
19 E não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para companheiro da nossa viagem, nesta graça que por nós é ministrada para glória do mesmo Senhor, e prontidão do vosso ânimo;
20 Súan kásá'a‑ri̱, náva̱'a ma̱ ká'a̱n ndɨva̱'a ni ɨɨn cha̱a sɨkɨ̱‑rí, ndasa kincha̱ka‑ri̱ xu̱'ún kuá'a̱ yá'a ja̱ ní kaja̱'a‑ró.
20 Evitando isto, que alguém nos vitupere por esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Kájítú iní‑ri̱ sá'a‑ri̱ tiñu jíñú'ún, ko nasu̱ máá ɨ́ɨn nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ suni súan jíín núu̱ táká cha̱a.
21 Pois zelamos do que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Suni kátájí‑rí ñani̱‑ri̱ jaa̱ jíín‑de jíná'an‑de, chi̱ tiñu jítú iní cha̱a yá'a, tɨnɨ̱ jínu ni̱ ka̱jito nchaa̱ va̱'a‑ri̱‑de. Te ví'í‑gá vina jítú‑ga̱ ini̱‑de, chi̱ tuká yú'ú‑de ja̱ kúu róó.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes, e em muitas coisas, já experimentamos ser diligente, e agora muito mais diligente ainda pela muita confiança que em vós tem.
23 Chi̱ Tito, máá‑de kúu cha̱a chíndéé tá'an sátiñu jíín‑rí ja̱ sɨkɨ́ róó. Te sava‑ga̱ ñani̱‑yo̱‑ún, máá‑de kákuu ndajá'a̱ tɨ́ku'ni̱ kákandíja, te kánakana jaa‑i Cristo sá'a‑de.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro, e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são embaixadores das igrejas e glória de Cristo.
24 Te ná stá'a̱n ndiji̱n‑ro̱ núu̱‑dé jíín núu̱ táká tɨku'ni̱ ndasa kákundá'ú ndija ini̱‑ro̱ rúu̱, te ndasa tú ní kásátéyíí sáni‑ri̱ máá‑rí nuu̱‑dé ja̱ sɨkɨ́ róó.
24 Portanto, mostrai para com eles, e perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória acerca de vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.