2 Coríntios 7

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñáni̱, káñava̱'a‑yó tú'un yá'a ja̱ ní keyu'u‑yá, te ná nákacha ndɨ'ɨ̱‑yó táká cha'a̱n ndíso yikɨ kúñu‑yó jíín añú‑yo̱ núsáá. Te ná kuándatu̱‑yo̱ núu̱ Dios, te ná síyíja‑yó máá‑yó jíín tú'un ni̱ na̱sándoo‑ya̱ yóó.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ná káni va̱'a ini̱‑ro̱ já kúu ruu̱. Tú ní ɨɨn cha̱a ní kásá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑de. Tú ni ɨɨn cha̱a ní kásijíta‑ri̱. Tú ni ɨɨn cha̱a ní káxndá'ú‑ri̱.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Nasu̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un yá'a ja̱ náku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ a ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já kákundá'ú ini̱‑ri̱ róó, te ɨɨn ká'nu‑ni kuu̱‑yo̱, te ɨɨn ká'nu‑ni kuchaku̱‑yo̱.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Xaa̱n chúndéé iní‑ri̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un‑ró. Xaa̱n sátéyíí‑rí máá‑rí ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró. Xaa̱n íó ndéé iní‑ri̱. Xaa̱n kúsɨɨ̱ iní‑ri̱, va̱sa ta̱ká tu̱ndó'o yá'a kájito‑ri̱.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Chi̱ ná ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Macedonia tú ní kúu kutɨ ndéta̱tú‑ri̱, chi̱ sua ni̱ ka̱jito‑ri̱ tu̱ndó'o ta̱ká lado. Ichi fuera kája̱tá'an, ichi iní kayu̱'ú‑ri̱.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ko cha̱a ndúkuí'a̱ ini̱, ndundéé iní‑de sá'a Dios, te ni̱ na̱sándéé‑yá ini̱‑ri̱ jíná'an‑ri̱ ja̱ ní nchaa̱ Tito.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ko nasu̱ máá ɨ́ɨn sɨkɨ̱ já ní nchaa̱‑de, chi̱ suni ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín tú'un ndéé iní ja̱ ní ndundéé iní‑de ni̱ ka̱sá'a‑ró. Chi ni̱ na̱kani‑de tu̱'un nuu̱‑rí ndasa kájítú iní‑ro̱, ndasa kánde'e̱‑ro̱, ja̱ káñukuu ini̱‑ro̱ rúu̱. Te ja̱ yúán ní kusɨɨ̱‑gá ini̱‑ri̱.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Chi va̱sa ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑ro̱ ní sá'a carta‑ri̱, tuká nákani ini̱‑ri̱ va̱sa a ni̱ nakani ini̱‑ri̱, chi̱ a ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ ní ka̱ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ yakú‑ni kɨvɨ̱ ní sá'a carta‑ri̱.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Te vina kúsɨɨ̱ iní‑ri̱. Ko nasu̱ sɨkɨ́ já ní ka̱ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱, chi̱ sua ja̱ ní ka̱nakani ini̱‑ro̱ ní sá'a ja̱ ní ka̱ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱. Chi̱ súan ni̱ kuni̱ máá Dios ja̱ ní ka̱ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱, te tú ní xnáa‑ro ní ɨɨn ta'u̱‑ro̱ sá'a‑ri̱.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Chi̱ nú kándukuí'a̱ ini̱‑yo̱ nátu̱'un kuní Dios, yúan‑na te ná nákani ini̱‑yo̱ te ka̱ku‑yó. Nú sá'a‑yó súan, te ma̱ yú'ú‑yo̱. Ko nú cuenta sɨkɨ̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a kándukuí'a̱ ini̱‑yo̱, te kuu̱‑yo̱ sá'a.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ni̱ ka̱ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ nátu̱'un kuní Dios. Vina te nde̱'é ndasa xaa̱n ní ka̱jítú iní‑ro̱ ní sá'a, te xaa̱n ní kaka'a̱n‑ro̱ já'a̱ máá‑ró, te xaa̱n ní kakiti̱ ini̱‑ro̱, te xaa̱n ní kayu̱'ú‑ro̱, te xaa̱n ní ka̱ñukuu ini̱‑ro̱, te xaa̱n ní ka̱nandúkú víi‑ro, te xaa̱n ní ka̱kana jíín‑ró núu̱ kuáchi. Te bueno ndoo ni̱ ka̱kenda‑ró, tú na̱ún kua̱chi ní kénda sɨkɨ̱‑ro̱.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ja̱ yúán va̱sa ni̱ chaa‑ri̱ tutu̱‑ún nuu̱‑ro̱, ko nasu̱ sɨkɨ́ cháa ni̱ sá'a kua̱chi‑ún kúu, te ni nasu̱ sɨkɨ́ cháa ni̱ ndo'o‑ún kúu, chi̱ sua náva̱'a ná kuní ndiji̱n‑ro̱ jíná'an‑ró ndasa káñukuu ini̱‑ri̱ sɨkɨ̱ róó nuu̱ Dios.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ja̱ yúán ní ka̱ndundéé iní‑ri̱ ni̱ sá'a tu̱'un ndéé‑ró. Ko ví'í‑gá ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑ri̱ ni̱ sá'a tu̱'un ni̱ ndusɨɨ̱ iní Tito, chi ni̱ nani'i̱n iní añú‑de ni̱ ka̱sá'a‑ró.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Chi ni̱ ndutéyíí ɨ́ɨn tí'li̱ ini̱‑ri̱ nákani‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑dé ndasa kásá'a‑ró. Te tú ní kúka nuu̱‑rí jíín, chi̱ nátu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑ri̱ ta̱ká tu̱'un jíín‑ró, suni súan ni̱ kee ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n téyíí‑rí cuenta róó nuu̱ Tito.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Te káa‑ga̱ kúndá'ú ini̱‑de róó, hora núku̱'un ini̱‑de ndasa kájandatu̱ ta̱ká‑ro̱, jíín ndasa káyu̱'ú‑ro̱ te kákɨsɨ‑i róó ná ni̱ ka̱jatá'ú‑ró‑de.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Kúsɨɨ̱ iní‑ri̱, chi̱ tú yú'ú‑ri̱ ndasa kásá'a‑ró jíín ní ɨɨn tiñu.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.