2 Coríntios 6
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Suni súan ruu̱, káchindéé tá'an‑ri̱ jíín‑yá. Te káka'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró ja̱ má kuátá'ú sáni‑ró tú'un luu íó ini̱ Dios.
1 Na qualidade de colaboradores seus, exortamo-vos a que não recebais a graça de Deus em vão.
2 Chi̱ áchí‑ya̱: Máá kɨvɨ́ vá'a ni̱ jini so̱'o‑ri̱ tu̱'un ká'a̱n‑ro̱, te kɨvɨ̱ ní ka̱ku‑ró ní nama‑ri̱ róó. Vina‑ni kúu máá kɨvɨ́ vá'a, vina‑ni kúu máá kɨvɨ́ náma‑ri̱ róó, áchí‑ya̱.
2 Pois ele diz: Eu te ouvi no tempo favorável e te ajudei no dia da salvação {Is 49,8}. Agora é o tempo favorável, agora é o dia da salvação.
3 Ni ɨɨn cha̱a, tú káskɨ́vɨ‑ri̱‑de nuu̱ ní ɨɨn kua̱chi, náva̱'a ma̱ ká'a̱n‑i sɨkɨ̱ tíñu kándi̱so‑ri̱.
3 A ninguém damos qualquer motivo de escândalo, para que o nosso ministério não seja criticado.
4 Chi̱ sua káskíkuu va̱'a‑ri̱ jíín táká tiñu, nátu̱'un kájatíñu‑ri̱ nuu̱ Dios. Te ni̱ ka̱kanda‑ri̱ va̱sa kájito‑ri̱ tu̱ndó'o, va̱sa kánandɨ'ɨ‑ri̱, va̱sa kándukuí'a̱ ini̱‑ri̱,
4 Mas em todas as coisas nos apresentamos como ministros de Deus, por uma grande constância nas tribulações, nas misérias, nas angústias,
5 va̱sa káskúun‑i yunu xíi suku̱n‑rí, va̱sa táan‑í ruu̱ veka̱a, va̱sa kándonda vaa̱‑i sɨkɨ̱‑rí, va̱sa kána tai̱n‑rí, va̱sa kája'ni‑rí máá‑rí ja̱ núma̱'ná, va̱sa ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑ri̱.
5 nos açoites, nos cárceres, nos tumultos populares, nos trabalhos, nas vigílias, nas privações;
6 Ko kájika‑ri̱ jíín tú'un ndoo, jíín tú'un júku̱'un ini̱, jíín paciencia, jíín tú'un mani̱ iní, jíín Espíritu Santo, jíín tú'un kúndá'ú ndija ini̱,
6 pela pureza, pela ciência, pela longanimidade, pela bondade, pelo Espírito Santo, por uma caridade sincera,
7 jíín tú'un ká'a̱n kájí, jíín fuerza Dios, jíín tú'un jíka ndaa̱ nuu̱ tú'ma‑yó, kúu ichi ndávésé‑rí, te kúu ichi ndává'a‑ri̱,
7 pela palavra da verdade, pelo poder de Deus; pelas armas da justiça ofensivas e defensivas,
8 va̱sa jíñú'ún káka'a̱n‑i jíín‑rí xí túu, va̱sa kájatú'ún‑i ruu̱ xí túu. Káka'a̱n‑i ja̱ cháa xndá'ú kákuu‑ri̱, va̱sa cha̱a ndaa̱ kákuu‑ri̱.
8 através da honra e da desonra, da boa e da má fama.
9 Káka'a̱n‑i ja̱ tú kánakuni̱‑i ruu ko a kájini̱ va̱'a‑i ruu̱, xí já káji'i̱‑ri̱, ko káichaku̱ ná'ín‑rí, xí já káxndó'o‑i ruu̱, ko tú ní kája'ni‑í ruu̱.
9 Tidos por impostores, somos, no entanto, sinceros; por desconhecidos, somos bem conhecidos; por agonizantes, estamos com vida; por condenados e, no entanto, estamos livres da morte.
10 Káka'a̱n‑i ja̱ kándukuí'a̱ ini̱‑ri̱, ko nene̱ ká'i̱o sɨɨ̱ iní‑ri̱, xí já cháa ndá'ú kákuu‑ri̱, ko kásá'a kúká‑rí kua'a̱ ñáyɨvɨ, xí já tú na̱ún káñava̱'a kutɨ‑rí, ko máá‑rí xíin ndɨ́'ɨ.
10 Somos julgados tristes, nós que estamos sempre contentes; indigentes, porém enriquecendo a muitos; sem posses, nós que tudo possuímos!
11 Róó cha̱a ñuu̱ Corinto. ni̱ kaka'a̱n kájí‑rí jíín‑ró, te onde̱ jíín iní jíín añú‑ri̱ ni̱ kundá'ú ini̱‑ri̱ róó.
11 Ó coríntios, acabamos de vos falar com toda a franqueza. O nosso coração está todo ele aberto.
12 Ruu̱, chi̱ íó lugar ini̱ añú‑ri̱ ja̱ kúu róó, ko róó, tú kásá'a‑ró lugar ini̱ añú‑ro̱ já kóto ndá'ú‑ro̱ núu̱‑rí.
12 Não é estreito o lugar que nele ocupais. Estreito, isso sim, é vosso íntimo.
13 Nátu̱'un jíín sé'e‑ri̱ ká'a̱n‑ri̱. Ná kúndá'ú tuku ini̱ máá‑ró rúu̱, náva̱'a ɨɨn núú ná xndíó káni‑ró tú'un‑ún.
13 Correspondei-me com igual ternura. Falo como a meus filhos: também vós outros abri largamente os vossos corações.
14 Ma̱ kɨ́vɨ koyo nduu̱‑ro̱ jíín ñáyɨvɨ tú kákandíja, chi na̱ún tiñu ketá'an sá'a tu̱'un ndaa̱ jíín tú'un ñáá. Te ndasa ketá'an ñu̱ndiji̱n jíín ñúñáa.
14 Não vos prendais ao mesmo jugo com os infiéis. Que união pode haver entre a justiça e a iniqüidade? Ou que comunidade entre a luz e as trevas?
15 Ndasa ka'a̱n ɨɨn núú tú'un Cristo jíín tú'un Belial, xí ndasa kuiñi ká'nu cha̱a kándíja jíín cháa tú kándíja.
15 Que compatibilidade pode haver entre Cristo e Belial? Ou que acordo entre o fiel e o infiel?
16 Ndasa kani tá'an tu̱'un ve'e ii̱ Dios jíín tú'un ndoso̱. Chi̱ yóó kákuu‑yó vé'e ii̱ Dios, I'a̱ chakú, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n Dios: Kunchaa̱‑ri̱ te kaka kuu‑ri̱ ma̱'ñú‑i, te kuu‑ri̱ Dios máá‑i, te kuu‑i ña̱yɨvɨ máá‑rí.
16 Como conciliar o templo de Deus e os ídolos? Porque somos o templo de Deus vivo, como o próprio Deus disse: Eu habitarei e andarei entre eles, e serei o seu Deus e eles serão o meu povo {Lv 26,11s}.
17 Chi̱ máá Tatá Dios ká'a̱n‑ya̱: Ja̱ yúán ná kénda koyo‑ró má'ñú máá‑de, te ná sásɨ́ɨn‑ró máá‑ró, te ma̱ ké'é‑ró tíñu chá'án, te naki'in sé'é‑rí róó,
17 Portanto, saí do meio deles e separai-vos, diz o Senhor. Não toqueis no que é impuro, e vos receberei.
18 te ruu̱ kuu‑ri̱ Táa̱‑ro̱ jíná'an‑ró, te róó jíná'an‑ró kúu‑ró sé'e yíí‑ri̱ jíín sésɨ́'ɨ́‑ri̱, áchí máá Tatá Dios, I'a̱ kúñá'nu tá'ú tíñu.
18 Serei para vós um Pai e vós sereis para mim filhos e filhas, diz o Senhor todo-poderoso {Is 52,11; Jr 31,9}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.