2 Coríntios 1

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Máá‑rí Pablo kúu‑ri̱ apóstol nuu̱ Jesucristo, chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱ Dios. Te jíín ñaní‑yo̱ Timoteo káchaa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱ tɨ́ku'ni̱ Dios kánchaa̱ ini̱ ñuu̱ Corinto, onde̱ jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ ndóo káxiu̱kú nɨ́ɨ́ ñúu̱ Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Tu̱'un luu íó ini̱, jíín tú'un kuaká'nu ini̱, ja̱ kíi nuu̱ máá Táa̱‑yo̱ Dios, jíín já kíi nuu̱ máá Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, ná kóo jíín‑ró jíná'an‑ró.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ná kúta'u̱‑yo̱ núu̱ Dios, Táa̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, chi̱ Táa̱ tu̱'un kúndá'ú ini̱ yóó kúu‑ya̱. Te suni Dios ta̱ká tu̱'un ndúndéé iní‑yo̱ kúu‑ya̱.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Te máá‑yá, chi̱ já'a‑ya̱ tú'un ndéé iní‑yo̱ núu̱ táká tu̱ndó'o káta'a̱n‑yo̱, náva̱'a yóó, suni kuu kua̱'a‑yó tú'un ndéé iní nuu̱ cháa kájito tu̱ndó'o. Te jíín tú'un ndúndéé iní‑yo̱ sá'a Dios ja̱ ká'a̱n máá‑yó máá tú'un ndéé iní.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Chi̱ nátu̱'un jíto ta'a̱n‑yo̱ kuá'a̱ túndó'o jíín Cristo, suni súan bueno ní'i̱n‑yo̱ tú'un ndéé iní‑yo̱ sá'a máá Cristo.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Ko nú kájito máá‑rí tu̱ndó'o, yu̱án kúu ja̱ ná káku máá‑ró te koo ndéé iní‑ro̱. Xí nú kándundéé iní‑ri̱, yu̱án kúu ja̱ ná ndúndéé iní‑ro̱. Chi̱ ni'i̱n‑ro̱ tú'un‑ún, te nú jíín paciencia ná ndó'o‑ró túndó'o ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Te tú nása̱ma ini̱‑ri̱ ja̱ káñukuu ini̱‑ri̱ sɨkɨ̱ róó, chi̱ a kájini‑ri̱ ja̱ nátu̱'un kájito ta'a̱n‑ro̱ túndó'o jíín‑rí, suni súan kándundéé tá'a̱n ini̱‑ro̱ jíín‑rí.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Kákuni̱‑ri̱, ñáni̱, ja̱ ná júku̱'un ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ túndó'o ni̱ kata'a̱n‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Asia. Chi ni̱ kukuí'a̱ ini̱ añú‑ri̱ já á yani ma̱ kánda‑ri̱, te káinda̱tu ká'nu‑na̱‑ri̱ ja̱ kúu̱‑ri̱ núú.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Ko máá‑rí, a ni̱ kaja'ncha̱ ini̱‑ri̱ ja̱ kúu̱‑ri̱. Súan sá'a‑ya̱ náva̱'a ma̱ kándíja‑ri̱ ja̱ kúu nama‑ri̱ máá‑rí, chi̱ sua nuu̱ Dios ja̱ náschakú‑ya̱ ndɨ́yi, kándíja‑ri̱.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Chi̱ máá‑yá, ni̱ nama‑ya̱ rúu̱ jíná'an‑ri̱ onde̱ nuu̱ á yani kuu̱‑ri̱, te náma‑ya̱ rúu̱. Te káñukuu ini̱‑ri̱, ja̱ súni nama‑ga̱‑ya̱ rúu̱.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Suni ná chíndéé‑ró rúu̱ ja̱ kakán ta'u̱‑ro̱ já'a̱‑rí, náva̱'a suni kua'a̱‑í, ná nákuatá'ú‑i ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ná ni̱ kani'i̱n‑rí ta'u̱‑rí ni̱ sá'a kua'a̱‑í ja̱ ní kajika̱n ta'u̱‑í.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Chi̱ jíín yá'á kúu ja̱ kásátéyíí‑rí máá‑rí. Chi̱ ini̱ añú‑ri̱ kúu testigo ja̱ ní ka̱jika kuu va̱'a ñúkúún‑rí ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, jíín tú'un ndoo ini̱, jíín tú'un kájí iní cuenta Dios, nasu̱ jíín tú'un ndíchí cuenta ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ sua jíín tú'un luu íó ini̱ Dios.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Chi̱ tuká káchaa‑ri̱ tu̱'un jáá núu̱‑ro̱, chi ja̱ á káka'u‑ró‑ún kúu, te a kájuku̱'un ini̱‑ro̱. Te ñúkuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná júku̱'un va̱'a va̱'a ini̱‑ro̱,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 chi̱ ndaa̱, kájuku̱'un ini̱‑ro̱ ɨ́ɨn tá'ú, ja̱ ondé kɨvɨ̱ ncháa̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, te koo sɨɨ̱ iní‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱, te suni súan koo sɨɨ̱ iní‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Te súan ni̱ jani ndija ini̱‑ri̱. Te yu̱án jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ xná'a̱n‑ga̱ núú, náva̱'a kusɨɨ̱ iní‑ro̱ úu̱ jínu.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Chi̱ ichi núu̱‑ro̱ jáa̱‑ri̱, yúan‑na te ja̱'a‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Macedonia núú, te ndenda‑ri̱ ñuu̱ Macedonia, te nchaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ ɨngá jínu, te róó nachu'un íchí‑ró rúu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Judea núú.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Te ja̱ súan ni̱ kuu ini̱‑ri̱ jaa̱‑ri̱, te cha̱a nátu'u̱ iní kúu‑ri̱ náún. Xí tú'un ja̱ jáni ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱‑ún, tu̱'un jáni yúkú‑ni ini̱ máá‑rí kúu náún. Yachi̱ ká'a̱n‑ri̱: Kuu, kuu, yúan‑na te: Túu, túu, náún.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Chi̱ skíkuu va̱'a Dios, te jiní‑ya̱ já tú'un káka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nasu̱ ká'a̱n‑ri̱: kuu, yúan‑na te: Túu‑ni.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Jesucristo kúu Se̱'e Dios. Te Silvano jíín Timoteo jíín rúu̱, ni̱ ka̱jani‑ri̱ tu̱'un‑ya̱ núu̱‑ro̱. Te jíín‑yá, nasu̱ tú'un kuu, jíín tú'un túu íó, chi̱ nuu̱ máá‑yá, íó máni tu̱'un kuu.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Chi ta̱ká tu̱'un ni̱ keyu'u Dios, ni̱ ka'a̱n: Kuu, ja̱ cuenta máá‑yá. Te máá‑yó, káka'a̱n‑yo̱: Amén, nuu̱‑yá, chi̱ kánakana jaa‑yó Dios.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Te Dios kúu I'a̱ skétá'an ni̱'in ruu̱ jíín róó jíín Cristo. Te ni̱ chaa‑ya̱ tíñu sɨkɨ̱‑yo̱.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Te suni máá‑yá, ni̱ chaa‑ya̱ tuní sɨkɨ̱‑yo̱, te ni̱ ja̱'a‑ya̱ Espíritu‑ya̱ iní añú‑yo̱ já kúu seña‑yo̱.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Té jaa̱‑ga̱‑ri̱ Corinto, chi̱ tú kuní‑ri̱ kana jíín‑rí nuu̱‑ro̱. Te ná kúu Dios testigo, ndasa jáni ini̱ añú‑ri̱.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Nasu̱ kákuni̱‑ri̱ kutɨɨn ni̱'in‑ri̱ so̱'o‑ró ndasa kákandíja‑ró, chi̱ sua káchindéé tá'an‑ri̱ jíín‑ró já ná kúsɨɨ̱‑gá ini̱‑ro̱. Chi̱ ká'i̱in ni̱'in‑ró jíín tú'un kákandíja‑ró.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.