2 Coríntios 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Máá‑rí Pablo kúu‑ri̱ apóstol nuu̱ Jesucristo, chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱ Dios. Te jíín ñaní‑yo̱ Timoteo káchaa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱ tɨ́ku'ni̱ Dios kánchaa̱ ini̱ ñuu̱ Corinto, onde̱ jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ ndóo káxiu̱kú nɨ́ɨ́ ñúu̱ Acaya.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Tu̱'un luu íó ini̱, jíín tú'un kuaká'nu ini̱, ja̱ kíi nuu̱ máá Táa̱‑yo̱ Dios, jíín já kíi nuu̱ máá Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, ná kóo jíín‑ró jíná'an‑ró.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Ná kúta'u̱‑yo̱ núu̱ Dios, Táa̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, chi̱ Táa̱ tu̱'un kúndá'ú ini̱ yóó kúu‑ya̱. Te suni Dios ta̱ká tu̱'un ndúndéé iní‑yo̱ kúu‑ya̱.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Te máá‑yá, chi̱ já'a‑ya̱ tú'un ndéé iní‑yo̱ núu̱ táká tu̱ndó'o káta'a̱n‑yo̱, náva̱'a yóó, suni kuu kua̱'a‑yó tú'un ndéé iní nuu̱ cháa kájito tu̱ndó'o. Te jíín tú'un ndúndéé iní‑yo̱ sá'a Dios ja̱ ká'a̱n máá‑yó máá tú'un ndéé iní.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Chi̱ nátu̱'un jíto ta'a̱n‑yo̱ kuá'a̱ túndó'o jíín Cristo, suni súan bueno ní'i̱n‑yo̱ tú'un ndéé iní‑yo̱ sá'a máá Cristo.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ko nú kájito máá‑rí tu̱ndó'o, yu̱án kúu ja̱ ná káku máá‑ró te koo ndéé iní‑ro̱. Xí nú kándundéé iní‑ri̱, yu̱án kúu ja̱ ná ndúndéé iní‑ro̱. Chi̱ ni'i̱n‑ro̱ tú'un‑ún, te nú jíín paciencia ná ndó'o‑ró túndó'o ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Te tú nása̱ma ini̱‑ri̱ ja̱ káñukuu ini̱‑ri̱ sɨkɨ̱ róó, chi̱ a kájini‑ri̱ ja̱ nátu̱'un kájito ta'a̱n‑ro̱ túndó'o jíín‑rí, suni súan kándundéé tá'a̱n ini̱‑ro̱ jíín‑rí.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Kákuni̱‑ri̱, ñáni̱, ja̱ ná júku̱'un ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ túndó'o ni̱ kata'a̱n‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Asia. Chi ni̱ kukuí'a̱ ini̱ añú‑ri̱ já á yani ma̱ kánda‑ri̱, te káinda̱tu ká'nu‑na̱‑ri̱ ja̱ kúu̱‑ri̱ núú.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ko máá‑rí, a ni̱ kaja'ncha̱ ini̱‑ri̱ ja̱ kúu̱‑ri̱. Súan sá'a‑ya̱ náva̱'a ma̱ kándíja‑ri̱ ja̱ kúu nama‑ri̱ máá‑rí, chi̱ sua nuu̱ Dios ja̱ náschakú‑ya̱ ndɨ́yi, kándíja‑ri̱.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Chi̱ máá‑yá, ni̱ nama‑ya̱ rúu̱ jíná'an‑ri̱ onde̱ nuu̱ á yani kuu̱‑ri̱, te náma‑ya̱ rúu̱. Te káñukuu ini̱‑ri̱, ja̱ súni nama‑ga̱‑ya̱ rúu̱.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Suni ná chíndéé‑ró rúu̱ ja̱ kakán ta'u̱‑ro̱ já'a̱‑rí, náva̱'a suni kua'a̱‑í, ná nákuatá'ú‑i ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ná ni̱ kani'i̱n‑rí ta'u̱‑rí ni̱ sá'a kua'a̱‑í ja̱ ní kajika̱n ta'u̱‑í.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Chi̱ jíín yá'á kúu ja̱ kásátéyíí‑rí máá‑rí. Chi̱ ini̱ añú‑ri̱ kúu testigo ja̱ ní ka̱jika kuu va̱'a ñúkúún‑rí ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, jíín tú'un ndoo ini̱, jíín tú'un kájí iní cuenta Dios, nasu̱ jíín tú'un ndíchí cuenta ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ sua jíín tú'un luu íó ini̱ Dios.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Chi̱ tuká káchaa‑ri̱ tu̱'un jáá núu̱‑ro̱, chi ja̱ á káka'u‑ró‑ún kúu, te a kájuku̱'un ini̱‑ro̱. Te ñúkuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná júku̱'un va̱'a va̱'a ini̱‑ro̱,
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 chi̱ ndaa̱, kájuku̱'un ini̱‑ro̱ ɨ́ɨn tá'ú, ja̱ ondé kɨvɨ̱ ncháa̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, te koo sɨɨ̱ iní‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱, te suni súan koo sɨɨ̱ iní‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Te súan ni̱ jani ndija ini̱‑ri̱. Te yu̱án jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ xná'a̱n‑ga̱ núú, náva̱'a kusɨɨ̱ iní‑ro̱ úu̱ jínu.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Chi̱ ichi núu̱‑ro̱ jáa̱‑ri̱, yúan‑na te ja̱'a‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Macedonia núú, te ndenda‑ri̱ ñuu̱ Macedonia, te nchaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ ɨngá jínu, te róó nachu'un íchí‑ró rúu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Judea núú.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Te ja̱ súan ni̱ kuu ini̱‑ri̱ jaa̱‑ri̱, te cha̱a nátu'u̱ iní kúu‑ri̱ náún. Xí tú'un ja̱ jáni ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱‑ún, tu̱'un jáni yúkú‑ni ini̱ máá‑rí kúu náún. Yachi̱ ká'a̱n‑ri̱: Kuu, kuu, yúan‑na te: Túu, túu, náún.
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Chi̱ skíkuu va̱'a Dios, te jiní‑ya̱ já tú'un káka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nasu̱ ká'a̱n‑ri̱: kuu, yúan‑na te: Túu‑ni.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Jesucristo kúu Se̱'e Dios. Te Silvano jíín Timoteo jíín rúu̱, ni̱ ka̱jani‑ri̱ tu̱'un‑ya̱ núu̱‑ro̱. Te jíín‑yá, nasu̱ tú'un kuu, jíín tú'un túu íó, chi̱ nuu̱ máá‑yá, íó máni tu̱'un kuu.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Chi ta̱ká tu̱'un ni̱ keyu'u Dios, ni̱ ka'a̱n: Kuu, ja̱ cuenta máá‑yá. Te máá‑yó, káka'a̱n‑yo̱: Amén, nuu̱‑yá, chi̱ kánakana jaa‑yó Dios.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Te Dios kúu I'a̱ skétá'an ni̱'in ruu̱ jíín róó jíín Cristo. Te ni̱ chaa‑ya̱ tíñu sɨkɨ̱‑yo̱.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Te suni máá‑yá, ni̱ chaa‑ya̱ tuní sɨkɨ̱‑yo̱, te ni̱ ja̱'a‑ya̱ Espíritu‑ya̱ iní añú‑yo̱ já kúu seña‑yo̱.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Té jaa̱‑ga̱‑ri̱ Corinto, chi̱ tú kuní‑ri̱ kana jíín‑rí nuu̱‑ro̱. Te ná kúu Dios testigo, ndasa jáni ini̱ añú‑ri̱.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Nasu̱ kákuni̱‑ri̱ kutɨɨn ni̱'in‑ri̱ so̱'o‑ró ndasa kákandíja‑ró, chi̱ sua káchindéé tá'an‑ri̱ jíín‑ró já ná kúsɨɨ̱‑gá ini̱‑ro̱. Chi̱ ká'i̱in ni̱'in‑ró jíín tú'un kákandíja‑ró.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.