2 Coríntios 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Máá‑rí Pablo kúu‑ri̱ apóstol nuu̱ Jesucristo, chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱ Dios. Te jíín ñaní‑yo̱ Timoteo káchaa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱ tɨ́ku'ni̱ Dios kánchaa̱ ini̱ ñuu̱ Corinto, onde̱ jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ ndóo káxiu̱kú nɨ́ɨ́ ñúu̱ Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Tu̱'un luu íó ini̱, jíín tú'un kuaká'nu ini̱, ja̱ kíi nuu̱ máá Táa̱‑yo̱ Dios, jíín já kíi nuu̱ máá Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, ná kóo jíín‑ró jíná'an‑ró.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Ná kúta'u̱‑yo̱ núu̱ Dios, Táa̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesucristo, chi̱ Táa̱ tu̱'un kúndá'ú ini̱ yóó kúu‑ya̱. Te suni Dios ta̱ká tu̱'un ndúndéé iní‑yo̱ kúu‑ya̱.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Te máá‑yá, chi̱ já'a‑ya̱ tú'un ndéé iní‑yo̱ núu̱ táká tu̱ndó'o káta'a̱n‑yo̱, náva̱'a yóó, suni kuu kua̱'a‑yó tú'un ndéé iní nuu̱ cháa kájito tu̱ndó'o. Te jíín tú'un ndúndéé iní‑yo̱ sá'a Dios ja̱ ká'a̱n máá‑yó máá tú'un ndéé iní.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Chi̱ nátu̱'un jíto ta'a̱n‑yo̱ kuá'a̱ túndó'o jíín Cristo, suni súan bueno ní'i̱n‑yo̱ tú'un ndéé iní‑yo̱ sá'a máá Cristo.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Ko nú kájito máá‑rí tu̱ndó'o, yu̱án kúu ja̱ ná káku máá‑ró te koo ndéé iní‑ro̱. Xí nú kándundéé iní‑ri̱, yu̱án kúu ja̱ ná ndúndéé iní‑ro̱. Chi̱ ni'i̱n‑ro̱ tú'un‑ún, te nú jíín paciencia ná ndó'o‑ró túndó'o ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Te tú nása̱ma ini̱‑ri̱ ja̱ káñukuu ini̱‑ri̱ sɨkɨ̱ róó, chi̱ a kájini‑ri̱ ja̱ nátu̱'un kájito ta'a̱n‑ro̱ túndó'o jíín‑rí, suni súan kándundéé tá'a̱n ini̱‑ro̱ jíín‑rí.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Kákuni̱‑ri̱, ñáni̱, ja̱ ná júku̱'un ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ túndó'o ni̱ kata'a̱n‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Asia. Chi ni̱ kukuí'a̱ ini̱ añú‑ri̱ já á yani ma̱ kánda‑ri̱, te káinda̱tu ká'nu‑na̱‑ri̱ ja̱ kúu̱‑ri̱ núú.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Ko máá‑rí, a ni̱ kaja'ncha̱ ini̱‑ri̱ ja̱ kúu̱‑ri̱. Súan sá'a‑ya̱ náva̱'a ma̱ kándíja‑ri̱ ja̱ kúu nama‑ri̱ máá‑rí, chi̱ sua nuu̱ Dios ja̱ náschakú‑ya̱ ndɨ́yi, kándíja‑ri̱.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Chi̱ máá‑yá, ni̱ nama‑ya̱ rúu̱ jíná'an‑ri̱ onde̱ nuu̱ á yani kuu̱‑ri̱, te náma‑ya̱ rúu̱. Te káñukuu ini̱‑ri̱, ja̱ súni nama‑ga̱‑ya̱ rúu̱.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Suni ná chíndéé‑ró rúu̱ ja̱ kakán ta'u̱‑ro̱ já'a̱‑rí, náva̱'a suni kua'a̱‑í, ná nákuatá'ú‑i ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ná ni̱ kani'i̱n‑rí ta'u̱‑rí ni̱ sá'a kua'a̱‑í ja̱ ní kajika̱n ta'u̱‑í.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Chi̱ jíín yá'á kúu ja̱ kásátéyíí‑rí máá‑rí. Chi̱ ini̱ añú‑ri̱ kúu testigo ja̱ ní ka̱jika kuu va̱'a ñúkúún‑rí ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, jíín tú'un ndoo ini̱, jíín tú'un kájí iní cuenta Dios, nasu̱ jíín tú'un ndíchí cuenta ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ sua jíín tú'un luu íó ini̱ Dios.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Chi̱ tuká káchaa‑ri̱ tu̱'un jáá núu̱‑ro̱, chi ja̱ á káka'u‑ró‑ún kúu, te a kájuku̱'un ini̱‑ro̱. Te ñúkuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná júku̱'un va̱'a va̱'a ini̱‑ro̱,
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 chi̱ ndaa̱, kájuku̱'un ini̱‑ro̱ ɨ́ɨn tá'ú, ja̱ ondé kɨvɨ̱ ncháa̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, te koo sɨɨ̱ iní‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱, te suni súan koo sɨɨ̱ iní‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Te súan ni̱ jani ndija ini̱‑ri̱. Te yu̱án jáa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ xná'a̱n‑ga̱ núú, náva̱'a kusɨɨ̱ iní‑ro̱ úu̱ jínu.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 Chi̱ ichi núu̱‑ro̱ jáa̱‑ri̱, yúan‑na te ja̱'a‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Macedonia núú, te ndenda‑ri̱ ñuu̱ Macedonia, te nchaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ ɨngá jínu, te róó nachu'un íchí‑ró rúu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Judea núú.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Te ja̱ súan ni̱ kuu ini̱‑ri̱ jaa̱‑ri̱, te cha̱a nátu'u̱ iní kúu‑ri̱ náún. Xí tú'un ja̱ jáni ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱‑ún, tu̱'un jáni yúkú‑ni ini̱ máá‑rí kúu náún. Yachi̱ ká'a̱n‑ri̱: Kuu, kuu, yúan‑na te: Túu, túu, náún.
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Chi̱ skíkuu va̱'a Dios, te jiní‑ya̱ já tú'un káka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nasu̱ ká'a̱n‑ri̱: kuu, yúan‑na te: Túu‑ni.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Jesucristo kúu Se̱'e Dios. Te Silvano jíín Timoteo jíín rúu̱, ni̱ ka̱jani‑ri̱ tu̱'un‑ya̱ núu̱‑ro̱. Te jíín‑yá, nasu̱ tú'un kuu, jíín tú'un túu íó, chi̱ nuu̱ máá‑yá, íó máni tu̱'un kuu.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Chi ta̱ká tu̱'un ni̱ keyu'u Dios, ni̱ ka'a̱n: Kuu, ja̱ cuenta máá‑yá. Te máá‑yó, káka'a̱n‑yo̱: Amén, nuu̱‑yá, chi̱ kánakana jaa‑yó Dios.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Te Dios kúu I'a̱ skétá'an ni̱'in ruu̱ jíín róó jíín Cristo. Te ni̱ chaa‑ya̱ tíñu sɨkɨ̱‑yo̱.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Te suni máá‑yá, ni̱ chaa‑ya̱ tuní sɨkɨ̱‑yo̱, te ni̱ ja̱'a‑ya̱ Espíritu‑ya̱ iní añú‑yo̱ já kúu seña‑yo̱.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Té jaa̱‑ga̱‑ri̱ Corinto, chi̱ tú kuní‑ri̱ kana jíín‑rí nuu̱‑ro̱. Te ná kúu Dios testigo, ndasa jáni ini̱ añú‑ri̱.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Nasu̱ kákuni̱‑ri̱ kutɨɨn ni̱'in‑ri̱ so̱'o‑ró ndasa kákandíja‑ró, chi̱ sua káchindéé tá'an‑ri̱ jíín‑ró já ná kúsɨɨ̱‑gá ini̱‑ro̱. Chi̱ ká'i̱in ni̱'in‑ró jíín tú'un kákandíja‑ró.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.