2 Coríntios 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Ko ruu̱, Pablo, chi̱ jíín tú'un vi̱tá ini̱, jíín tú'un mani̱ iní íó ini̱ Cristo, ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró. Ruu̱, nú kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ sá'a súchí ndíja‑ri̱ ini̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, ko nú kánchaa̱ jíká‑ri̱, chi̱ a chúndéé‑ni ini̱‑ri̱ ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Yu̱án ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró vína, náva̱'a nú ni̱ jaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te tú nɨ́nɨ chúndéé iní‑ri̱ ka'a̱n xaa̱n‑rí, va̱sa jáni ndija ini̱‑ri̱ ja̱ ká'a̱n‑ri̱ súan nuu̱ sáva‑ga̱‑de ja̱ kájani ini̱‑de ja̱ kájika kuu yúkú‑ni‑ri̱.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Chi va̱sa kájika kuu‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, ko tú kája̱tá'an‑ri̱ nátu̱'un kája̱tá'an‑i ini̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Chi ja̱ kája̱tá'an‑ri̱ jíín, nasu̱ já kájatíñu‑i ini̱ ñu̱yɨ́vɨ kákuu, chi ja̱ yí'i fuerza Dios kákuu. Te kuu xnáa‑ún táká ndatíñu ni̱'in.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Káxnáa‑rí ta̱ká tu̱'un kástátá'an‑i, jíín tú'un ja̱ ndúkú sávixi̱ máá, kuní kasu̱ ichi náva̱'a ma̱ kuní sava‑ga̱‑i nuu̱ Dios núú. Ko tɨ́ɨn‑ri̱ so̱'o ta̱ká tu̱'un kájani ini̱‑i, náva̱'a kuu kuandatu̱‑i nuu̱ Cristo.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Te ká'i̱o tu̱'a‑ri̱ ja̱ xndó'o‑ri̱ cha̱a tú kájandatu̱, onde̱ nú ná skíkuu máá‑ró kuándatu̱ va̱'a‑ró.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Ndé'é‑ró núu̱ táká ndatíñu ndasa kájito. Nú ɨɨn cha̱a jáni ndija ini̱‑de ja̱ yí'i‑de nda'a Cristo, ná sá'a‑de cuenta ja̱ nátu̱'un yí'i máá‑de nda'a Cristo, suni súan ruu̱.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Chi va̱sa sátéyíí‑ga̱‑ri̱ máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu ni̱ chaa‑ya̱ sɨkɨ́‑rí jíná'an‑ri̱, te ma̱ kúka nuu̱‑rí sá'a, chi̱ tiñu‑ún ni̱ chaa máá Jíto'o̱‑yo̱ sɨkɨ̱‑rí ja̱ skuá'nu‑ga̱‑ri̱ róó jíná'an‑ró, nasu̱ já xnáa‑rí róó.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Chi̱ tú kuní‑ri̱ ja̱ káni ini̱‑ro̱ já ndúkú‑rí síyú'ú‑ri̱ róó jíín carta‑ri̱.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Chi̱ íó cha̱a káka'a̱n ndija: Carta‑de xaa̱n ndáí, te ni̱'in ká'a̱n, ko nú ni̱ chaa̱‑de, tú ndáján jíto‑de, te tu̱'un ká'a̱n‑de chi̱ tú káxáan, áchí‑de.
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Te cha̱a‑ún, ná sá'a‑de cuenta ja̱ nátu̱'un káka'a̱n‑ri̱ jíín carta nú ká'i̱in jíká‑rí, suni súan kákuu‑ri̱ jíín tíñu nú ká'i̱in‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Chi̱ tú kákuni̱‑ri̱ kɨ̱vɨ nduu̱‑ri̱ jíín‑de, ni ja̱ skétá'an‑ri̱ máá‑rí jíín sáva cha̱a ja̱ kájatú'ún‑de máá‑de. Máá cháa‑ún, káchikua̱'á‑de máá‑de ja̱ máá‑de, te káskétá'an‑de máá‑de jíín tá'an‑de, ko tú ká'i̱o kájí iní‑de ja̱ súan.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Ko ruu̱, ma̱ sjá'a‑ri̱ punto ja̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, chi̱ náni káa máá kú'a ni̱ ja̱'a Dios nuu̱‑rí, te jaa̱ ku̱'a‑ún onde̱ nuu̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Nasu̱ kásjá'a‑ri̱ punto káskáa‑ri̱ ku̱'a‑ri̱ nátu̱'un tú ní jákoyo‑ri̱ nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ sua ruu̱ kákuu ja̱ xnáñúú ní ja̱koyo‑ri̱ onde̱ nuu̱ róó kájani‑ri̱ tu̱'un va̱'a Cristo.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Tú sjá'a‑ri̱ punto ja̱ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu kásá'a ɨnga̱ cha̱a, ko káñukuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná yíja‑ga̱ modo kákandíja‑ró, te súan ná ndeá xaa̱n‑gá tiñu sá'a‑ri̱ jíín róó jíná'an‑ró,
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nɨ́ɨ́‑gá ñuu̱ íó onde̱ yata̱ ñúu̱‑ro̱. Súan te tú nɨ́nɨ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu ja̱ á ká'i̱o tu̱'a ni̱ sá'a ɨnga̱ cha̱a.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Ko cha̱a ja̱ sátéyíí‑de máá‑de, ná sátéyíí‑de máá‑de sɨkɨ̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Chi̱ nasu̱ cháa ja̱ játú'ún máá kúu ja̱ kéndo̱o jíñú'ún, chi̱ sua cha̱a ja̱ máá Dios játú'ún‑yá‑de.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.