2 Coríntios 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko ruu̱, Pablo, chi̱ jíín tú'un vi̱tá ini̱, jíín tú'un mani̱ iní íó ini̱ Cristo, ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró. Ruu̱, nú kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ sá'a súchí ndíja‑ri̱ ini̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, ko nú kánchaa̱ jíká‑ri̱, chi̱ a chúndéé‑ni ini̱‑ri̱ ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Yu̱án ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró vína, náva̱'a nú ni̱ jaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te tú nɨ́nɨ chúndéé iní‑ri̱ ka'a̱n xaa̱n‑rí, va̱sa jáni ndija ini̱‑ri̱ ja̱ ká'a̱n‑ri̱ súan nuu̱ sáva‑ga̱‑de ja̱ kájani ini̱‑de ja̱ kájika kuu yúkú‑ni‑ri̱.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Chi va̱sa kájika kuu‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, ko tú kája̱tá'an‑ri̱ nátu̱'un kája̱tá'an‑i ini̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Chi ja̱ kája̱tá'an‑ri̱ jíín, nasu̱ já kájatíñu‑i ini̱ ñu̱yɨ́vɨ kákuu, chi ja̱ yí'i fuerza Dios kákuu. Te kuu xnáa‑ún táká ndatíñu ni̱'in.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Káxnáa‑rí ta̱ká tu̱'un kástátá'an‑i, jíín tú'un ja̱ ndúkú sávixi̱ máá, kuní kasu̱ ichi náva̱'a ma̱ kuní sava‑ga̱‑i nuu̱ Dios núú. Ko tɨ́ɨn‑ri̱ so̱'o ta̱ká tu̱'un kájani ini̱‑i, náva̱'a kuu kuandatu̱‑i nuu̱ Cristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Te ká'i̱o tu̱'a‑ri̱ ja̱ xndó'o‑ri̱ cha̱a tú kájandatu̱, onde̱ nú ná skíkuu máá‑ró kuándatu̱ va̱'a‑ró.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ndé'é‑ró núu̱ táká ndatíñu ndasa kájito. Nú ɨɨn cha̱a jáni ndija ini̱‑de ja̱ yí'i‑de nda'a Cristo, ná sá'a‑de cuenta ja̱ nátu̱'un yí'i máá‑de nda'a Cristo, suni súan ruu̱.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Chi va̱sa sátéyíí‑ga̱‑ri̱ máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu ni̱ chaa‑ya̱ sɨkɨ́‑rí jíná'an‑ri̱, te ma̱ kúka nuu̱‑rí sá'a, chi̱ tiñu‑ún ni̱ chaa máá Jíto'o̱‑yo̱ sɨkɨ̱‑rí ja̱ skuá'nu‑ga̱‑ri̱ róó jíná'an‑ró, nasu̱ já xnáa‑rí róó.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Chi̱ tú kuní‑ri̱ ja̱ káni ini̱‑ro̱ já ndúkú‑rí síyú'ú‑ri̱ róó jíín carta‑ri̱.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Chi̱ íó cha̱a káka'a̱n ndija: Carta‑de xaa̱n ndáí, te ni̱'in ká'a̱n, ko nú ni̱ chaa̱‑de, tú ndáján jíto‑de, te tu̱'un ká'a̱n‑de chi̱ tú káxáan, áchí‑de.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Te cha̱a‑ún, ná sá'a‑de cuenta ja̱ nátu̱'un káka'a̱n‑ri̱ jíín carta nú ká'i̱in jíká‑rí, suni súan kákuu‑ri̱ jíín tíñu nú ká'i̱in‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Chi̱ tú kákuni̱‑ri̱ kɨ̱vɨ nduu̱‑ri̱ jíín‑de, ni ja̱ skétá'an‑ri̱ máá‑rí jíín sáva cha̱a ja̱ kájatú'ún‑de máá‑de. Máá cháa‑ún, káchikua̱'á‑de máá‑de ja̱ máá‑de, te káskétá'an‑de máá‑de jíín tá'an‑de, ko tú ká'i̱o kájí iní‑de ja̱ súan.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Ko ruu̱, ma̱ sjá'a‑ri̱ punto ja̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, chi̱ náni káa máá kú'a ni̱ ja̱'a Dios nuu̱‑rí, te jaa̱ ku̱'a‑ún onde̱ nuu̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Nasu̱ kásjá'a‑ri̱ punto káskáa‑ri̱ ku̱'a‑ri̱ nátu̱'un tú ní jákoyo‑ri̱ nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ sua ruu̱ kákuu ja̱ xnáñúú ní ja̱koyo‑ri̱ onde̱ nuu̱ róó kájani‑ri̱ tu̱'un va̱'a Cristo.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Tú sjá'a‑ri̱ punto ja̱ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu kásá'a ɨnga̱ cha̱a, ko káñukuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná yíja‑ga̱ modo kákandíja‑ró, te súan ná ndeá xaa̱n‑gá tiñu sá'a‑ri̱ jíín róó jíná'an‑ró,
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nɨ́ɨ́‑gá ñuu̱ íó onde̱ yata̱ ñúu̱‑ro̱. Súan te tú nɨ́nɨ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu ja̱ á ká'i̱o tu̱'a ni̱ sá'a ɨnga̱ cha̱a.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ko cha̱a ja̱ sátéyíí‑de máá‑de, ná sátéyíí‑de máá‑de sɨkɨ̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Chi̱ nasu̱ cháa ja̱ játú'ún máá kúu ja̱ kéndo̱o jíñú'ún, chi̱ sua cha̱a ja̱ máá Dios játú'ún‑yá‑de.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.