2 Coríntios 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ko ruu̱, Pablo, chi̱ jíín tú'un vi̱tá ini̱, jíín tú'un mani̱ iní íó ini̱ Cristo, ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró. Ruu̱, nú kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ sá'a súchí ndíja‑ri̱ ini̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, ko nú kánchaa̱ jíká‑ri̱, chi̱ a chúndéé‑ni ini̱‑ri̱ ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Yu̱án ká'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró vína, náva̱'a nú ni̱ jaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te tú nɨ́nɨ chúndéé iní‑ri̱ ka'a̱n xaa̱n‑rí, va̱sa jáni ndija ini̱‑ri̱ ja̱ ká'a̱n‑ri̱ súan nuu̱ sáva‑ga̱‑de ja̱ kájani ini̱‑de ja̱ kájika kuu yúkú‑ni‑ri̱.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Chi va̱sa kájika kuu‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, ko tú kája̱tá'an‑ri̱ nátu̱'un kája̱tá'an‑i ini̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Chi ja̱ kája̱tá'an‑ri̱ jíín, nasu̱ já kájatíñu‑i ini̱ ñu̱yɨ́vɨ kákuu, chi ja̱ yí'i fuerza Dios kákuu. Te kuu xnáa‑ún táká ndatíñu ni̱'in.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Káxnáa‑rí ta̱ká tu̱'un kástátá'an‑i, jíín tú'un ja̱ ndúkú sávixi̱ máá, kuní kasu̱ ichi náva̱'a ma̱ kuní sava‑ga̱‑i nuu̱ Dios núú. Ko tɨ́ɨn‑ri̱ so̱'o ta̱ká tu̱'un kájani ini̱‑i, náva̱'a kuu kuandatu̱‑i nuu̱ Cristo.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Te ká'i̱o tu̱'a‑ri̱ ja̱ xndó'o‑ri̱ cha̱a tú kájandatu̱, onde̱ nú ná skíkuu máá‑ró kuándatu̱ va̱'a‑ró.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Ndé'é‑ró núu̱ táká ndatíñu ndasa kájito. Nú ɨɨn cha̱a jáni ndija ini̱‑de ja̱ yí'i‑de nda'a Cristo, ná sá'a‑de cuenta ja̱ nátu̱'un yí'i máá‑de nda'a Cristo, suni súan ruu̱.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Chi va̱sa sátéyíí‑ga̱‑ri̱ máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu ni̱ chaa‑ya̱ sɨkɨ́‑rí jíná'an‑ri̱, te ma̱ kúka nuu̱‑rí sá'a, chi̱ tiñu‑ún ni̱ chaa máá Jíto'o̱‑yo̱ sɨkɨ̱‑rí ja̱ skuá'nu‑ga̱‑ri̱ róó jíná'an‑ró, nasu̱ já xnáa‑rí róó.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Chi̱ tú kuní‑ri̱ ja̱ káni ini̱‑ro̱ já ndúkú‑rí síyú'ú‑ri̱ róó jíín carta‑ri̱.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Chi̱ íó cha̱a káka'a̱n ndija: Carta‑de xaa̱n ndáí, te ni̱'in ká'a̱n, ko nú ni̱ chaa̱‑de, tú ndáján jíto‑de, te tu̱'un ká'a̱n‑de chi̱ tú káxáan, áchí‑de.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Te cha̱a‑ún, ná sá'a‑de cuenta ja̱ nátu̱'un káka'a̱n‑ri̱ jíín carta nú ká'i̱in jíká‑rí, suni súan kákuu‑ri̱ jíín tíñu nú ká'i̱in‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Chi̱ tú kákuni̱‑ri̱ kɨ̱vɨ nduu̱‑ri̱ jíín‑de, ni ja̱ skétá'an‑ri̱ máá‑rí jíín sáva cha̱a ja̱ kájatú'ún‑de máá‑de. Máá cháa‑ún, káchikua̱'á‑de máá‑de ja̱ máá‑de, te káskétá'an‑de máá‑de jíín tá'an‑de, ko tú ká'i̱o kájí iní‑de ja̱ súan.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Ko ruu̱, ma̱ sjá'a‑ri̱ punto ja̱ sátéyíí‑rí máá‑rí, chi̱ náni káa máá kú'a ni̱ ja̱'a Dios nuu̱‑rí, te jaa̱ ku̱'a‑ún onde̱ nuu̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Nasu̱ kásjá'a‑ri̱ punto káskáa‑ri̱ ku̱'a‑ri̱ nátu̱'un tú ní jákoyo‑ri̱ nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ sua ruu̱ kákuu ja̱ xnáñúú ní ja̱koyo‑ri̱ onde̱ nuu̱ róó kájani‑ri̱ tu̱'un va̱'a Cristo.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Tú sjá'a‑ri̱ punto ja̱ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu kásá'a ɨnga̱ cha̱a, ko káñukuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná yíja‑ga̱ modo kákandíja‑ró, te súan ná ndeá xaa̱n‑gá tiñu sá'a‑ri̱ jíín róó jíná'an‑ró,
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nɨ́ɨ́‑gá ñuu̱ íó onde̱ yata̱ ñúu̱‑ro̱. Súan te tú nɨ́nɨ sátéyíí‑rí máá‑rí sɨkɨ̱ tíñu ja̱ á ká'i̱o tu̱'a ni̱ sá'a ɨnga̱ cha̱a.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Ko cha̱a ja̱ sátéyíí‑de máá‑de, ná sátéyíí‑de máá‑de sɨkɨ̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Chi̱ nasu̱ cháa ja̱ játú'ún máá kúu ja̱ kéndo̱o jíñú'ún, chi̱ sua cha̱a ja̱ máá Dios játú'ún‑yá‑de.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.