1 Tessalonicenses 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chi̱ a kájini̱ máá‑ró, ñáni̱, ja̱ tú ní jákoyo sáni‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já súa ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱ xna'a̱n‑ga̱ ini̱ ñuu̱ Filipos, te yúan ni̱ kaja̱'a‑de tuka̱ nuu̱ rúu̱. Te Dios máá‑yó, ni̱ nasá'a téyíí‑yá ruu̱ náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱, va̱sa ni̱ ka̱jito‑ri̱ tu̱ndó'o.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Chi̱ tu̱'un káka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró, tú ndíso tu̱'un tú'ún, ni tú káchá'án, ni tú xndá'ú.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Chi̱ nátu̱'un ni̱ jatú'ún Dios ruu̱ jíná'an‑ri̱, te ni̱ chaa tiñu‑ya̱ rúu̱ ja̱ káni‑ri̱ tu̱'un va̱'a, suni súan káka'a̱n‑ri̱. Ko na̱ tú kásá'a‑ri̱ nátu̱'un kásá'a ña̱yɨvɨ já kúsɨɨ̱ iní tá'an‑i sá'a‑i, chi̱ sua kúsɨɨ̱ iní Dios sá'a‑ri̱, chi̱ máá‑yá jíto nchaa̱‑ya̱ añú‑yo̱.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já tú ní káka'a̱n nchaa̱ kutɨ‑rí róó, ni tú ní kákutóó iní‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱. Te máá Dios kúu‑ya̱ testigo‑ri̱.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Ni tú ní kándúkú‑rí ja̱ kuátú'ún ñáyɨvɨ rúu̱, va̱sa róó xí sáva‑ga̱‑i, va̱sa kuu tá'ú ní'in‑ri̱ tiñu nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ kájí já apóstol Cristo kákuu‑ri̱.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Chi̱ sua ni̱ kaka'a̱n vi̱tá‑ri̱ jíín‑ró nátu̱'un ɨɨn ña'an ncháka yɨ́kɨ́n, ja̱ ñúkúún iní‑ña jíín sé'e‑ña.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Te ni̱ ka̱kundá'ú xaa̱n iní‑ri̱ róó, te yu̱án ní kakuni̱‑ri̱ ja̱ násu̱ máá ɨ́ɨn tu̱'un va̱'a Dios kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ suni onde̱ jíín añú‑ri̱ núú, chi̱ mani̱ xáa̱n‑rí jíín‑ró.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Chi̱ a kánuku̱'un ini̱‑ro̱, ñáni̱, ndasa ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱ jíín tíñu. Te ni̱ ka̱sátiñu‑ri̱ ndúú ñúú‑ni, náva̱'a tú stáa‑ri̱ sɨkɨ̱ ní ɨɨn‑ró, nini ni̱ ka̱jani‑ri̱ tu̱'un va̱'a Dios nuu̱‑ro̱.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Máá‑ró, a kájini̱‑ro̱, te suni jiní Dios, ndasa ndoo, ndasa ndaa̱ ni̱ ka̱jika‑ri̱ jíín‑ró, te tú kua̱chi ní kásá'a‑ri̱ nuu̱ máá‑ró ña̱yɨvɨ kákandíja.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Te suni a kájini̱‑ro̱ ndasa ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín ná ɨɨn ná ɨɨn‑ró, te ndasa ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ tu̱'un ndéé iní jíín‑ró, nátu̱'un ɨɨn cha̱a jíín sé'e‑de,
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró já ná káka jíñú'ún‑ró núu̱ Dios, chi ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ ñúu̱ luu tá'ú‑yá tiñu.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Ja̱ yúán, suni tú kájukuiñi̱‑ri̱ ja̱ kánakuatá'ú‑rí nuu̱ Dios ja̱ ní ka̱jatá'ú‑ró tú'un Dios ni̱ kaka'a̱n‑ri̱. Te ni̱ jini̱‑ro̱ já násu̱ tú'un cha̱a kúu, chi ja̱ndáa̱ máá tú'un Dios kúu, te máá tú'un‑ún sátiñu ini̱ róó ña̱yɨvɨ kákandíja.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Te máá‑ró jíná'an‑ró ñáni̱, ɨɨn‑ni káta'a̱n‑ro̱ jíín tɨ́ku'ni̱ ñuu̱ Judea ja̱ kákandíja‑i nuu̱ Dios jíín núu̱ Cristo Jesús, chi̱ nátu̱'un ni̱ ka̱ndo'o máá‑i ni̱ ka̱sá'a cha̱a judío, te suni súan ni̱ ka̱ndo'o máá‑ró ní ka̱sá'a ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ro̱.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Chi̱ judío‑ún ni̱ ka̱ja'ni‑dé máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱ ondé sáá. Te ni̱ ka̱chindiki̱n‑de ruu̱ ni̱ ka̱kenda‑ri̱, te tú kúsɨɨ̱ iní Dios kásá'a‑de, te kándonda‑de sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Te kájasu̱‑de ja̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación náva̱'a ka̱ku‑i. Te súan káskútú ná'ín‑de ku̱'a kua̱chi kándi̱so‑de. Te sɨkɨ̱‑dé ni̱ chaa̱ ndɨ'ɨ‑ni tu̱'un kití ini̱ Dios.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Ko ruu̱ jíná'an‑ri̱, ñáni̱, a ni̱ ka̱kuxio núu‑ri̱ nuu̱‑ro̱, ko máá‑ni‑ri̱, nasu̱ jíín añú‑ri̱. Te ví'í‑gá kándúkú ndéé‑rí kájítú iní‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Te ja̱ yúán ní kakuni̱‑ri̱ jaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ ruu̱ Pablo, ɨɨn uu̱ jínu ni̱ kuni̱ ndija‑ri̱, ko Satanás ni̱ jasu̱ nuu̱‑rí jíná'an‑ri̱.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Chi na̱ún sɨkɨ̱ káñukuu ini̱‑ri̱, xí já kákusɨɨ̱ iní‑ri̱, xí já kúu premio ja̱ sáñá'nu‑ri̱ máá‑rí. Nasu̱ máá‑ró kákuu jia̱n náún, hora kuiñi‑yó núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Suu ja̱ sɨkɨ́ róó te nduñá'nu‑ri̱ te kusɨɨ̱ iní‑ri̱ jíná'an‑ri̱.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.