1 Tessalonicenses 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chi̱ a kájini̱ máá‑ró, ñáni̱, ja̱ tú ní jákoyo sáni‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já súa ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱ xna'a̱n‑ga̱ ini̱ ñuu̱ Filipos, te yúan ni̱ kaja̱'a‑de tuka̱ nuu̱ rúu̱. Te Dios máá‑yó, ni̱ nasá'a téyíí‑yá ruu̱ náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱, va̱sa ni̱ ka̱jito‑ri̱ tu̱ndó'o.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Chi̱ tu̱'un káka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró, tú ndíso tu̱'un tú'ún, ni tú káchá'án, ni tú xndá'ú.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Chi̱ nátu̱'un ni̱ jatú'ún Dios ruu̱ jíná'an‑ri̱, te ni̱ chaa tiñu‑ya̱ rúu̱ ja̱ káni‑ri̱ tu̱'un va̱'a, suni súan káka'a̱n‑ri̱. Ko na̱ tú kásá'a‑ri̱ nátu̱'un kásá'a ña̱yɨvɨ já kúsɨɨ̱ iní tá'an‑i sá'a‑i, chi̱ sua kúsɨɨ̱ iní Dios sá'a‑ri̱, chi̱ máá‑yá jíto nchaa̱‑ya̱ añú‑yo̱.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já tú ní káka'a̱n nchaa̱ kutɨ‑rí róó, ni tú ní kákutóó iní‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱. Te máá Dios kúu‑ya̱ testigo‑ri̱.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ni tú ní kándúkú‑rí ja̱ kuátú'ún ñáyɨvɨ rúu̱, va̱sa róó xí sáva‑ga̱‑i, va̱sa kuu tá'ú ní'in‑ri̱ tiñu nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ kájí já apóstol Cristo kákuu‑ri̱.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Chi̱ sua ni̱ kaka'a̱n vi̱tá‑ri̱ jíín‑ró nátu̱'un ɨɨn ña'an ncháka yɨ́kɨ́n, ja̱ ñúkúún iní‑ña jíín sé'e‑ña.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Te ni̱ ka̱kundá'ú xaa̱n iní‑ri̱ róó, te yu̱án ní kakuni̱‑ri̱ ja̱ násu̱ máá ɨ́ɨn tu̱'un va̱'a Dios kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ suni onde̱ jíín añú‑ri̱ núú, chi̱ mani̱ xáa̱n‑rí jíín‑ró.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Chi̱ a kánuku̱'un ini̱‑ro̱, ñáni̱, ndasa ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱ jíín tíñu. Te ni̱ ka̱sátiñu‑ri̱ ndúú ñúú‑ni, náva̱'a tú stáa‑ri̱ sɨkɨ̱ ní ɨɨn‑ró, nini ni̱ ka̱jani‑ri̱ tu̱'un va̱'a Dios nuu̱‑ro̱.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Máá‑ró, a kájini̱‑ro̱, te suni jiní Dios, ndasa ndoo, ndasa ndaa̱ ni̱ ka̱jika‑ri̱ jíín‑ró, te tú kua̱chi ní kásá'a‑ri̱ nuu̱ máá‑ró ña̱yɨvɨ kákandíja.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Te suni a kájini̱‑ro̱ ndasa ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín ná ɨɨn ná ɨɨn‑ró, te ndasa ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ tu̱'un ndéé iní jíín‑ró, nátu̱'un ɨɨn cha̱a jíín sé'e‑de,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró já ná káka jíñú'ún‑ró núu̱ Dios, chi ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ ñúu̱ luu tá'ú‑yá tiñu.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ja̱ yúán, suni tú kájukuiñi̱‑ri̱ ja̱ kánakuatá'ú‑rí nuu̱ Dios ja̱ ní ka̱jatá'ú‑ró tú'un Dios ni̱ kaka'a̱n‑ri̱. Te ni̱ jini̱‑ro̱ já násu̱ tú'un cha̱a kúu, chi ja̱ndáa̱ máá tú'un Dios kúu, te máá tú'un‑ún sátiñu ini̱ róó ña̱yɨvɨ kákandíja.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Te máá‑ró jíná'an‑ró ñáni̱, ɨɨn‑ni káta'a̱n‑ro̱ jíín tɨ́ku'ni̱ ñuu̱ Judea ja̱ kákandíja‑i nuu̱ Dios jíín núu̱ Cristo Jesús, chi̱ nátu̱'un ni̱ ka̱ndo'o máá‑i ni̱ ka̱sá'a cha̱a judío, te suni súan ni̱ ka̱ndo'o máá‑ró ní ka̱sá'a ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ro̱.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Chi̱ judío‑ún ni̱ ka̱ja'ni‑dé máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱ ondé sáá. Te ni̱ ka̱chindiki̱n‑de ruu̱ ni̱ ka̱kenda‑ri̱, te tú kúsɨɨ̱ iní Dios kásá'a‑de, te kándonda‑de sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Te kájasu̱‑de ja̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación náva̱'a ka̱ku‑i. Te súan káskútú ná'ín‑de ku̱'a kua̱chi kándi̱so‑de. Te sɨkɨ̱‑dé ni̱ chaa̱ ndɨ'ɨ‑ni tu̱'un kití ini̱ Dios.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Ko ruu̱ jíná'an‑ri̱, ñáni̱, a ni̱ ka̱kuxio núu‑ri̱ nuu̱‑ro̱, ko máá‑ni‑ri̱, nasu̱ jíín añú‑ri̱. Te ví'í‑gá kándúkú ndéé‑rí kájítú iní‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Te ja̱ yúán ní kakuni̱‑ri̱ jaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ ruu̱ Pablo, ɨɨn uu̱ jínu ni̱ kuni̱ ndija‑ri̱, ko Satanás ni̱ jasu̱ nuu̱‑rí jíná'an‑ri̱.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Chi na̱ún sɨkɨ̱ káñukuu ini̱‑ri̱, xí já kákusɨɨ̱ iní‑ri̱, xí já kúu premio ja̱ sáñá'nu‑ri̱ máá‑rí. Nasu̱ máá‑ró kákuu jia̱n náún, hora kuiñi‑yó núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Suu ja̱ sɨkɨ́ róó te nduñá'nu‑ri̱ te kusɨɨ̱ iní‑ri̱ jíná'an‑ri̱.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.