1 Tessalonicenses 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chi̱ a kájini̱ máá‑ró, ñáni̱, ja̱ tú ní jákoyo sáni‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já súa ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱ xna'a̱n‑ga̱ ini̱ ñuu̱ Filipos, te yúan ni̱ kaja̱'a‑de tuka̱ nuu̱ rúu̱. Te Dios máá‑yó, ni̱ nasá'a téyíí‑yá ruu̱ náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱, va̱sa ni̱ ka̱jito‑ri̱ tu̱ndó'o.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Chi̱ tu̱'un káka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín‑ró, tú ndíso tu̱'un tú'ún, ni tú káchá'án, ni tú xndá'ú.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Chi̱ nátu̱'un ni̱ jatú'ún Dios ruu̱ jíná'an‑ri̱, te ni̱ chaa tiñu‑ya̱ rúu̱ ja̱ káni‑ri̱ tu̱'un va̱'a, suni súan káka'a̱n‑ri̱. Ko na̱ tú kásá'a‑ri̱ nátu̱'un kásá'a ña̱yɨvɨ já kúsɨɨ̱ iní tá'an‑i sá'a‑i, chi̱ sua kúsɨɨ̱ iní Dios sá'a‑ri̱, chi̱ máá‑yá jíto nchaa̱‑ya̱ añú‑yo̱.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já tú ní káka'a̱n nchaa̱ kutɨ‑rí róó, ni tú ní kákutóó iní‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱. Te máá Dios kúu‑ya̱ testigo‑ri̱.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ni tú ní kándúkú‑rí ja̱ kuátú'ún ñáyɨvɨ rúu̱, va̱sa róó xí sáva‑ga̱‑i, va̱sa kuu tá'ú ní'in‑ri̱ tiñu nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ kájí já apóstol Cristo kákuu‑ri̱.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Chi̱ sua ni̱ kaka'a̱n vi̱tá‑ri̱ jíín‑ró nátu̱'un ɨɨn ña'an ncháka yɨ́kɨ́n, ja̱ ñúkúún iní‑ña jíín sé'e‑ña.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Te ni̱ ka̱kundá'ú xaa̱n iní‑ri̱ róó, te yu̱án ní kakuni̱‑ri̱ ja̱ násu̱ máá ɨ́ɨn tu̱'un va̱'a Dios kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ suni onde̱ jíín añú‑ri̱ núú, chi̱ mani̱ xáa̱n‑rí jíín‑ró.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Chi̱ a kánuku̱'un ini̱‑ro̱, ñáni̱, ndasa ni̱ ka̱ndo'o‑ri̱ jíín tíñu. Te ni̱ ka̱sátiñu‑ri̱ ndúú ñúú‑ni, náva̱'a tú stáa‑ri̱ sɨkɨ̱ ní ɨɨn‑ró, nini ni̱ ka̱jani‑ri̱ tu̱'un va̱'a Dios nuu̱‑ro̱.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Máá‑ró, a kájini̱‑ro̱, te suni jiní Dios, ndasa ndoo, ndasa ndaa̱ ni̱ ka̱jika‑ri̱ jíín‑ró, te tú kua̱chi ní kásá'a‑ri̱ nuu̱ máá‑ró ña̱yɨvɨ kákandíja.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Te suni a kájini̱‑ro̱ ndasa ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín ná ɨɨn ná ɨɨn‑ró, te ndasa ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ tu̱'un ndéé iní jíín‑ró, nátu̱'un ɨɨn cha̱a jíín sé'e‑de,
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró já ná káka jíñú'ún‑ró núu̱ Dios, chi ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ ñúu̱ luu tá'ú‑yá tiñu.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ja̱ yúán, suni tú kájukuiñi̱‑ri̱ ja̱ kánakuatá'ú‑rí nuu̱ Dios ja̱ ní ka̱jatá'ú‑ró tú'un Dios ni̱ kaka'a̱n‑ri̱. Te ni̱ jini̱‑ro̱ já násu̱ tú'un cha̱a kúu, chi ja̱ndáa̱ máá tú'un Dios kúu, te máá tú'un‑ún sátiñu ini̱ róó ña̱yɨvɨ kákandíja.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Te máá‑ró jíná'an‑ró ñáni̱, ɨɨn‑ni káta'a̱n‑ro̱ jíín tɨ́ku'ni̱ ñuu̱ Judea ja̱ kákandíja‑i nuu̱ Dios jíín núu̱ Cristo Jesús, chi̱ nátu̱'un ni̱ ka̱ndo'o máá‑i ni̱ ka̱sá'a cha̱a judío, te suni súan ni̱ ka̱ndo'o máá‑ró ní ka̱sá'a ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ro̱.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Chi̱ judío‑ún ni̱ ka̱ja'ni‑dé máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱ ondé sáá. Te ni̱ ka̱chindiki̱n‑de ruu̱ ni̱ ka̱kenda‑ri̱, te tú kúsɨɨ̱ iní Dios kásá'a‑de, te kándonda‑de sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Te kájasu̱‑de ja̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación náva̱'a ka̱ku‑i. Te súan káskútú ná'ín‑de ku̱'a kua̱chi kándi̱so‑de. Te sɨkɨ̱‑dé ni̱ chaa̱ ndɨ'ɨ‑ni tu̱'un kití ini̱ Dios.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Ko ruu̱ jíná'an‑ri̱, ñáni̱, a ni̱ ka̱kuxio núu‑ri̱ nuu̱‑ro̱, ko máá‑ni‑ri̱, nasu̱ jíín añú‑ri̱. Te ví'í‑gá kándúkú ndéé‑rí kájítú iní‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Te ja̱ yúán ní kakuni̱‑ri̱ jaa̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ núú, chi̱ ruu̱ Pablo, ɨɨn uu̱ jínu ni̱ kuni̱ ndija‑ri̱, ko Satanás ni̱ jasu̱ nuu̱‑rí jíná'an‑ri̱.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Chi na̱ún sɨkɨ̱ káñukuu ini̱‑ri̱, xí já kákusɨɨ̱ iní‑ri̱, xí já kúu premio ja̱ sáñá'nu‑ri̱ máá‑rí. Nasu̱ máá‑ró kákuu jia̱n náún, hora kuiñi‑yó núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Suu ja̱ sɨkɨ́ róó te nduñá'nu‑ri̱ te kusɨɨ̱ iní‑ri̱ jíná'an‑ri̱.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.