Romanos 9

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te cáhán ndaā rī chi cúu ri tēe cándíje Cristo, te tu stáhú rí, te jíní rī ini anuá rī jeē cahán ndaā rī sáha Espíritu Santo.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Yōhyo cúcuíhyá ni rī, te níní jnáhuhū ni anuá rī
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 jeē sɨquɨ́ tāca jnáhan ri ñayuu nación hebreo, chi ɨɨn‑ni yucūn rī jijnáhan ri. Chi jeē sɨquɨ́ máá i te cúu ni rī jeē núu na cúu te cujiyo ri nuū Cristo te jnahnū ndetū rī, návāha jíín yúcuan te cuu cācu ánuá maá i núú.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Chi cácuu i yucūn ñayuu Israel, te nde jenahán ni sáha Yaā Dios jeē cúu i sēhe ya, te mēhñu vícō jeē ndíndēé ní condee yā jiín i sáá. Te jíín máá i ni sáha ya tācá contrato, te ni jēhe ya ley yā nuū Moisés jeē cúu máá i, te ni steén yā ndese chiñúhún i ya ini templo, te nuū maá i ni jejnūhun ya cuehē jnūhun.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Te máá i cácuu yucūn tāca jíí yō jeē ní cacujéhnu, te suni yucūn maá i ni cacu Cristo jeē ní nduu ya tēe. Te máá yá cúu Yaā Dios jeē jnɨ́ɨ ndɨhɨ‑ni, te nɨ́ɨ́ cáni cahān ñayuu jeē cujéhnu ya. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Te nasūu jéē tu ní quée ndaā tāca jnúhun jeē ni jéjnūhun Yaā Dios nuū ñayuu Israel. Chi ni quee ndaā nahín núū vēsú jecu‑ni i, chi tú ndɨhɨ‑ni yucūn Israel cúu jeē cácandíje.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Chi nasūú ndɨhɨ yucūn Abraham cácuu ndije sēhe de jeē ni jéjnūhun ya. Chi ni cahān Yaā Dios jiín de: Nuū maá‑ni sēhe ró Isaac cúu nuū coo yucūn rō jeē ni jéjnūhun ri nuū rō.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Te jnūhun yáha cúní cahān jeē ni ɨɨn ñayuu tu cúu i sēhe Yaā Dios sɨquɨ̄ jeē ní cacu i ɨɨn yucūn jeē jéni ni i jeē váha ga cúu. Chi sa suhva máni yucūn jeē ni jéjnūhun ya cúu ndije yucūn jeē chíhi ya cuenta.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Chi yāha cúu jnūhun jeē ni jéjnūhun ya nuū Abraham: Máá tiempo jeē ní jeni ri te quiji ri, te cacu ɨɨn sēhe yɨɨ́ ñasɨhɨ́ ró Sara, achí yá.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Te nasūu máá yáha‑ni, chi suni Rebeca ni cacu uū sēhe yɨɨ́ ña, te ɨɨn‑ni tátá ndɨndúú i, jeē ní cuu jíí yō Isaac.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 — ausente —
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ¿Ndese cahān yō núu súcuan? ¿A jéē tu íyó ndáā Yaā Dios jeē sáha ya súcuan, chí naún? Tú cuɨtɨ.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Chi nde jenahán ní cahān yā jiín Moisés: Ndé‑ni cúu jeē cuní rī cundáhú ni rī, te cundáhú ni rī. Te ndé‑ni cúu jeē cuní rī sáha ri jeē váha jíín, te sáha ri jíín, áchí yá.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Núu súcuan te nasūu sɨ́quɨ̄ jeē cuní maá ñáyuu, ni nasūu jéē nducú ndéyɨ́ máá i cúu, chi sɨquɨ̄ ndese cúní maá yá cundáhú ni yā i.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Chi suni súcuan yósó núū tútu iī jeē ni cáhān yā jiín rey ñuu Egipto: Ni jeni ri rohó jéē cúu ró rey, návāha jíín róhó te stéén rī poder rī, te návāha cuitē núu sɨ́hvɨ́ rí nɨɨ́ ñáyɨ̄vɨ́, áchí yá.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Núu súcuan te núu ndé ɨɨn cúní yā cundáhú ni yā, te cúndáhú ni yā. Te núu ndé ɨɨn cúní yā jeē cunīhni ni, te sáha ya jeē cúnīhni ni.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Te sanaa te cahān ɨɨn ró jíín rí: Núu súcuan cúu ¿te najehē cahán gā yā jeē cuēchi sáha yó? Chi ma cúu casɨ yō nuū yā jeē ndese cúní maá yá sáha ya. Achi rō.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Te sa suhva cáhán rī jiín ró: Róhó, ¿ndé ɨɨn cúu ró jéē jéni ni rō stió cuɨ́ñɨ́ rō nuū Yaā Dios? ¿A cuu cahān quɨ̄sɨ ñuhun jíín tée ni sáha: Najehē ni sáha ró rúhū súcuan? achi.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Chi tēe sáha quɨ̄sɨ, cuu sáha de ndese cúní maá de, chi ɨɨn‑ni ñuhun cuu sáha de ɨɨn quɨ̄sɨ fino te ɨnga quɨ̄sɨ corriente.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 ¿Te á tu jétáhú ró jeē suni súcuan sáha Yaā Dios jiín ñáyuu? Chi cúní yā steén yā ndese sáha ya juicio sɨquɨ̄ ñáyuu, te súcuan te cuni i poder yā. Te vēsú súcuan te ni īyo paciencia ni yā jeē tu ní ndónda yachī yā sɨquɨ̄ ñáyuu jeē jnahnú ndetū.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Te sáha ya súcuan návāha stéén yā ndese yōhyo luu cújéhnu ya sɨquɨ̄ jniñu sáha ya jiín yóhó ñáyuu cúndáhú ni yā. Chi nde jenahán je ni sátūhva ya yohó jéē luu cujéhnu yó jíín yá.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Chi ni cana ya yohó jéē candíje yó, te sava yó cúu ñayuu hebreo te sava yó cúu ñayuu tāca gá nación.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Chi suni súcuan ni cahān yā, yósó núū tútu Oseas:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Te máá lugar nuū ni cáhān rī jeē násūu ñáyuu rī cácuu i,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Te Isaías sa suhva ni cahān de jnūhun ñayuu Israel: Vēsú ni cayā yucūn Israel nájnūhun ñɨ̄tɨ́ yumar, te jecu‑ni i jnama ya.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Chi Jitoho yō Yaā Dios, yachī sínu ya jniñu jeē sándaā yā cuēchi ñayuu ñayɨ̄vɨ́. Achí tutu.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Chi nájnūhun ni cahān tucu Isaías:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 ¿Ndese cahān yō núu súcuan? Suu jeē ñáyuu tāca gá nación, vēsú tu ní cánducú i quendōo ndaā i nuū Yaā Dios, te ni ndahva yā cuēchi i. Chi sɨquɨ̄ jeē ní candíje i jeē ni jíhī Cristo jehē i cúu jeē ní ndahva yā cuēchi i.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Te sa suhva ñayuu Israel, vēsú cánducú i quendōo ndaā i nuū Yaā Dios sáha ley yā, te tu cúndeyɨ́ i quendōo ndaā i.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Te najehē? Sɨquɨ̄ jeē tu cánducú i jeē ndahva yā cuēchi i jeē candíje i jeē ni jíhī Cristo jehē i, chi sa jéni ni i jeē squícu máá i ley te quendōo ndaā i. Te jeē stɨ́vɨ i súcuan cúu nájnūhun cácotúú i sɨquɨ̄ maá yúū jeē cácachihi jehē, te suu cúu Cristo.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Chi súcuan cáhán nuū tútu iī:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.