Mateus 27
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Yūcuán na te ni cundijin. Te tāca sútū cácujéhnu jíín táca tée jéhnu jeē cándacu jniñu nuū ñáyuu hebreo, ni casquíjnáhan de jnūhun ndese sáha de jeē cuu Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Te ni cajihni de ya, te cuangoo de jíín yá nuū Poncio Pilato, tēe cúu gobernador.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Yūcuán na te Judas, tēe ni nastúu ya un, ní jito de jeē ní cunīhin sɨquɨ̄ yā jeē cúū yā. Te ni jnahuhū ni de, te ni nacuāha de ocō uxī xūhun plata jeē ni níhīn de nuū sutú cácujéhnu jíín núū tāca tée jéhnu.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Te ni cahān de jíín:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Te ni scáne Judas xūhún un ini templo. Te ni quenda de cuahān de, te ni scuéhne de máá de.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Te sutū cácujéhnu ni canastútú de xūhún un, te ni cacahān de:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Yūcuán na te ni casándaā de jeē xūhun yúcuan cuaan de ñuhun jeē naní Lugar Ñuhun Quíxin, návāha yūcuán quindūji ñayuu ñuu jicá.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Jeē yúcuan cúu jeē ndé vijna nání ñuhun ún Lugar Ñuhun Nɨñɨ̄.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Te súcuan ni squícu jnūhun ni cahān Jeremías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán: Ni caquihin de ndɨhócó uxī xūhun plata, te súcuan‑ni cúu ɨɨn yāhu jeē ní casáha ñayuu Israel cuenta jeē ndeé yā nuū i.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Te jíín xúhun un ní cajeen de ñuhun quíxin, nájnūhun ni ndacu máá Jítoho yō Yaā Dios jniñu nuū rī. Achí Jeremías.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Te nuū ní jinūcoo de jíín Jesús nuū gobernador, tēe cúu Pilato, te ni cajnūhún de ya:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Te sutū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándacu jniñu, ni cacahān de cuēchi sɨquɨ̄ yā. Te tú na vé ni cáhán cuɨtɨ yā.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Yūcuán na te ni cahān Pilato jiín yá:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Te tu ní cáhán cuɨtɨ yā ni ɨɨn jnūhun jíín de. Te nahán ní naa ni gobernador jeē tú na vé ni cáhán yā jiín de.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Te íyó costumbre gobernador jeē quɨvɨ̄ víco un siáá de ɨɨn tēe íne vecāa, núu na‑ni tēe cácuni ñayuu.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Te suu quɨvɨ̄ un íyó ɨɨn tēe íne vecāa, nání de Barrabás, te je ni jitē núu jnūhun jeē ni sáha de cuēchi xeēn.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Te nuū ní candutútú ñayuu, te ni cahān Pilato jiín i:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Súcuan ni cahān de chi cúní de siáá de Jesús. Chi je ni jecūhun ni de jeē ní cacucuésún ni tāca sútū un cájito de ya, te jeē yúcuan ní quijicoo jíín yá nuū de.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Te níní jéē néne Pilato silla nuū sándaā de jniñu, te ñasɨhɨ́ de ni tají ña jnūhun nuū de: Ma quɨ́vɨ nduu rō jiín ñáyuu sɨquɨ̄ tée ndaā jiñā, chi yōhyo ni siūhu jéni ruhū cuni jeē sɨquɨ́ de, áchí ña.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Te sutū cácujéhnu jíín táca tée jéhnu, ni cascáhán de ñayuu jeē na cácán i jeē siaá de Barrabás, te na cúū Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Yūcuán na te ni cajnūhún tucu gobernador:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Te ni cajnūhún Pilato:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Yūcuán na te ni cahān Pilato:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Te ni jini Pilato jeē tu cúndeyɨ́ de jíín ñáyuu, chi sa víhyá gā cácuvaā i. Te ni ndacu de jniñu jeē na quíji ndute, te ni nandahá de nuū ñáyuu cuehē ún. Te ni cahān de:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Te ni cacahān ndɨhɨ ñayuu:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Yūcuán na te ni siaá de Barrabás. Te ni ndacu de jniñu jeē na cáni tācá soldado un Jesús, jiín jéē cáta caa de ya jicā cruz.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Yūcuán na te soldado un cuangoo de jíín Jesús ini palacio. Te ni cacana de ndɨhɨ jnáhan de ni candutútú núū yā.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Te ni caquenehen de sahma ya, te ni cachuhun de ya ɨɨn sahma cuehé jeē cúu sahma rey.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Te ni casáha de ɨɨn corona iñu, ni cachuhun de xinī yā. Te ni cachihi de ndaha váha ya ɨɨn yujnu jeē nájnūhun bastón. Te ni casácatā de nuū yā, chi ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de, cásáha de jeē chiñúhún de ya.
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Te ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā. Te ni caquihin de yujnu jeē ní cachihi de ndaha ya, te ni cacani de xinī yā.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Te nuū ní cuu ni casácatā de nuū yā, te ni catava de sahma cuehé un, te ni canachuhun de ya sahma máá yá. Te cuangoo de jíín yá jeē cata caa de ya jicā cruz.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Te nuū ní quendacoo soldado un jíín yá, te ni canajnáhan de jíín ɨɨn tēe ñuu Cirene, naní de Simón. Te ni catejníñu de tēe un jéē cóndiso de cruz yā.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Te ni jinūcoo de ɨɨn lugar nuū naní Gólgota, jeē cuní cahān Lugar Yɨquɨ Xíní.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Te ni cajēhe de vino jeē ni sácā núu jíín ɨɨn jeē uvuá jeē cóho ya. Te nuū ní jito ndee ya, te tu ní cúní yā coho ya.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Te nuū ní cuu ni cacata caa de ya jicā cruz, te ni casáha de sorteo jeē sɨquɨ́ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ya. Te súcuan ni squícu jnūhun ni tee tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios jenahán: Ni casáha de sorteo sɨquɨ̄ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ri, achi yā, achí tutu.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Yūcuán na te ni cacucōo de yūcuan jéē cóto de nde cuu yā.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Te ni catee de ɨɨn jnūhun xinī cruz yā jeē cahán na sɨquɨ̄ ni jíhī yā: Yāha cúu Jesús, Rey ñayuu hebreo, achí.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Te suni ni cacata caa de uū tēe cuíhná núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Te ñayuu cáyāha yūcuan cáscuícó i xinī i, te cácahān neé i:
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Róhó chi cáhán rō jeē cánu rō templo cáhnu, te nuū uní quɨvɨ̄ te nacani ró. Núu súcuan te jnama ró máá ró vijna. Te núu Sēhe Yaā Dios cúu ró, te nuu ró jícā cruz viī, achí i.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Te sutū cácujéhnu, jíín tée cástéén tutu ley, jiín tée grupo fariseo, jiín tée jéhnu jíjnáhan de, suni súcuan ni cacahān catá de, te áchí de cácahān maá de:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Núu ɨnga ñayuu ni jnama de, ¿te naun tu cúu jnama de máá de vijna? Núu Rey ñayuu Israel cúu de, te na núu de jicā cruz, návāha candíje yó de.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ni candíje de Yaā Dios, te na jnáma ya de vijna te núu cúndáhú ni yā de, chi ni cahān de jeē cúu de Sēhe ya. Achí de jíjnáhan de.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Te tēe cuíhná jeē cándita caa xiin ya, suni súcuan ni cacahān neé de.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Te nuū ní cuu cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Te nájnūhun cahunī, te ni cana jee Jesús:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Te sava ñayuu cáhīin yūcuan ní cajini i jnūhun ún, te ni cacahān i:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Te ni jinu‑ni ɨɨn tēe, ni jequihin de ɨɨn cachī, te ni chundaji de nuū vinagre iyá. Te ni tee de xinī ɨɨn yujnu, te ni tee de yuhu ya jeē coho ya.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Te sava ga de ni cacahān:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Te Jesús ni cana jee ya ɨnga jínu, te ni jihī‑ni ya.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā‑ni sava sava nde xinī te nde nuū jehé. Te ni jnāa, te ni catahū sáva toto.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Te ni cananune yaū nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te cuehē ndɨ̄yɨ jeē ní cacandíje i Yaā Dios, ni canatecu i.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Te nuū ní natecu Jesús, te ni quendacoo i nuū yɨ́ndūji i. Te ni ndɨ̄vɨcoo i ini ñuu iī Jerusalén, te cuehē ñayuu ni cajito nuū i.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Te ná ni jihī Jesús, te tēe cúu capitán jiín tée cáhīin jíín de jeē cándito de nde cuu yā, ni cajini de jeē ni jnáa, jíín táca gá jniñu ní cuu. Te yōhyo ni cayūhú de, te ni cacahān de:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Te yūcuan cáhīin cuehē ñahan, cándēhe jícá ña. Te suu ñahan un ní candiquīn ña Jesús nde Galilea, vējicoo ña cájejníñu ña nuū yā.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Te unī ñahan un cácuu María ñuu Magdala, jiín María naná Jacobo jiín José, jiín náná ndɨndúú séhe Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Te nuū ní ini quɨvɨ̄ ún, te ni quee ɨɨn tēe cúcá, nání de José, te tēe ñuu Arimatea cúu de. Te suni tēe ni scuáha jíín Jesús cúu de.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Tēe un ní jehēn de nuū Pilato, te ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús. Te ni ndacu Pilato jniñu jeē na cuáha nuū de.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Te José ni quihin de yɨquɨ cúñu yā, te ni chusúcún de ɨɨn sahma cuitá íyó ndoo.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Te névāha de ɨɨn yaū jeē ní caan jeé jícā ɨɨn cava, nuū ná tu quindūji ndɨ̄yɨ. Te yūcuan ní chindūji de ya. Te ni jesɨ de ɨɨn yuū cáhnu yuhu yáú un, te cuahān de.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Te María ñuu Magdala, jiín ɨnga María, cáyūcú ña ichi núú nuū yɨ́ndūji ya.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Te ni cuu tācá jniñu yáha máá quɨ́vɨ̄ jeē casátūhva ñayuu jeē quiji quɨvɨ̄ ndétātú. Yūcuán na te ni cundijin maá quɨ́vɨ̄ ndétātú. Te sutū cácujéhnu jíín tée grupo fariseo ni jengoo de nuū Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Te ni cacahān de:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Núu súcuan te ndacu ní jniñu na cóto vāha tācá soldado yuhu yáú un nde núu ni yāha unī quɨvɨ̄. Chi núu tuú te sanaa te quijicoo tēe ni cascuáha jíín de, te tava cuīhná de ndɨ̄yɨ ún jecuáā, quingoo de jíín. Yūcuán na te cachi de nuū ñáyuu jeē ní natecu tēe ún. Te cáhú gá cuu jnūhun stáhú yúcuan vēsú jeē xíhna ñúhún. Achí de.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Te ni cahān Pilato:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Te cuangoo de, te ni casácutú de yuū jeē ndihyú yuhu yáú nuū yɨ́ndūji ya, te ni castɨ́ɨn nīhin de. Te ni castóo de tācá soldado un cándito.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.