Mateus 27

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yūcuán na te ni cundijin. Te tāca sútū cácujéhnu jíín táca tée jéhnu jeē cándacu jniñu nuū ñáyuu hebreo, ni casquíjnáhan de jnūhun ndese sáha de jeē cuu Jesús.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Te ni cajihni de ya, te cuangoo de jíín yá nuū Poncio Pilato, tēe cúu gobernador.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Yūcuán na te Judas, tēe ni nastúu ya un, ní jito de jeē ní cunīhin sɨquɨ̄ yā jeē cúū yā. Te ni jnahuhū ni de, te ni nacuāha de ocō uxī xūhun plata jeē ni níhīn de nuū sutú cácujéhnu jíín núū tāca tée jéhnu.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Te ni cahān de jíín:
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Te ni scáne Judas xūhún un ini templo. Te ni quenda de cuahān de, te ni scuéhne de máá de.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Te sutū cácujéhnu ni canastútú de xūhún un, te ni cacahān de:
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Yūcuán na te ni casándaā de jeē xūhun yúcuan cuaan de ñuhun jeē naní Lugar Ñuhun Quíxin, návāha yūcuán quindūji ñayuu ñuu jicá.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Jeē yúcuan cúu jeē ndé vijna nání ñuhun ún Lugar Ñuhun Nɨñɨ̄.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Te súcuan ni squícu jnūhun ni cahān Jeremías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán: Ni caquihin de ndɨhócó uxī xūhun plata, te súcuan‑ni cúu ɨɨn yāhu jeē ní casáha ñayuu Israel cuenta jeē ndeé yā nuū i.
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Te jíín xúhun un ní cajeen de ñuhun quíxin, nájnūhun ni ndacu máá Jítoho yō Yaā Dios jniñu nuū rī. Achí Jeremías.
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Te nuū ní jinūcoo de jíín Jesús nuū gobernador, tēe cúu Pilato, te ni cajnūhún de ya:
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Te sutū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándacu jniñu, ni cacahān de cuēchi sɨquɨ̄ yā. Te tú na vé ni cáhán cuɨtɨ yā.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Yūcuán na te ni cahān Pilato jiín yá:
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Te tu ní cáhán cuɨtɨ yā ni ɨɨn jnūhun jíín de. Te nahán ní naa ni gobernador jeē tú na vé ni cáhán yā jiín de.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Te íyó costumbre gobernador jeē quɨvɨ̄ víco un siáá de ɨɨn tēe íne vecāa, núu na‑ni tēe cácuni ñayuu.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Te suu quɨvɨ̄ un íyó ɨɨn tēe íne vecāa, nání de Barrabás, te je ni jitē núu jnūhun jeē ni sáha de cuēchi xeēn.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Te nuū ní candutútú ñayuu, te ni cahān Pilato jiín i:
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Súcuan ni cahān de chi cúní de siáá de Jesús. Chi je ni jecūhun ni de jeē ní cacucuésún ni tāca sútū un cájito de ya, te jeē yúcuan ní quijicoo jíín yá nuū de.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Te níní jéē néne Pilato silla nuū sándaā de jniñu, te ñasɨhɨ́ de ni tají ña jnūhun nuū de: Ma quɨ́vɨ nduu rō jiín ñáyuu sɨquɨ̄ tée ndaā jiñā, chi yōhyo ni siūhu jéni ruhū cuni jeē sɨquɨ́ de, áchí ña.
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Te sutū cácujéhnu jíín táca tée jéhnu, ni cascáhán de ñayuu jeē na cácán i jeē siaá de Barrabás, te na cúū Jesús.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Yūcuán na te ni cajnūhún tucu gobernador:
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Te ni cajnūhún Pilato:
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Yūcuán na te ni cahān Pilato:
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Te ni jini Pilato jeē tu cúndeyɨ́ de jíín ñáyuu, chi sa víhyá gā cácuvaā i. Te ni ndacu de jniñu jeē na quíji ndute, te ni nandahá de nuū ñáyuu cuehē ún. Te ni cahān de:
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Te ni cacahān ndɨhɨ ñayuu:
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yūcuán na te ni siaá de Barrabás. Te ni ndacu de jniñu jeē na cáni tācá soldado un Jesús, jiín jéē cáta caa de ya jicā cruz.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Yūcuán na te soldado un cuangoo de jíín Jesús ini palacio. Te ni cacana de ndɨhɨ jnáhan de ni candutútú núū yā.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Te ni caquenehen de sahma ya, te ni cachuhun de ya ɨɨn sahma cuehé jeē cúu sahma rey.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Te ni casáha de ɨɨn corona iñu, ni cachuhun de xinī yā. Te ni cachihi de ndaha váha ya ɨɨn yujnu jeē nájnūhun bastón. Te ni casácatā de nuū yā, chi ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de, cásáha de jeē chiñúhún de ya.
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Te ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā. Te ni caquihin de yujnu jeē ní cachihi de ndaha ya, te ni cacani de xinī yā.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Te nuū ní cuu ni casácatā de nuū yā, te ni catava de sahma cuehé un, te ni canachuhun de ya sahma máá yá. Te cuangoo de jíín yá jeē cata caa de ya jicā cruz.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Te nuū ní quendacoo soldado un jíín yá, te ni canajnáhan de jíín ɨɨn tēe ñuu Cirene, naní de Simón. Te ni catejníñu de tēe un jéē cóndiso de cruz yā.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Te ni jinūcoo de ɨɨn lugar nuū naní Gólgota, jeē cuní cahān Lugar Yɨquɨ Xíní.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Te ni cajēhe de vino jeē ni sácā núu jíín ɨɨn jeē uvuá jeē cóho ya. Te nuū ní jito ndee ya, te tu ní cúní yā coho ya.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Te nuū ní cuu ni cacata caa de ya jicā cruz, te ni casáha de sorteo jeē sɨquɨ́ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ya. Te súcuan ni squícu jnūhun ni tee tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios jenahán: Ni casáha de sorteo sɨquɨ̄ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ri, achi yā, achí tutu.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Yūcuán na te ni cacucōo de yūcuan jéē cóto de nde cuu yā.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Te ni catee de ɨɨn jnūhun xinī cruz yā jeē cahán na sɨquɨ̄ ni jíhī yā: Yāha cúu Jesús, Rey ñayuu hebreo, achí.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Te suni ni cacata caa de uū tēe cuíhná núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Te ñayuu cáyāha yūcuan cáscuícó i xinī i, te cácahān neé i:
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Róhó chi cáhán rō jeē cánu rō templo cáhnu, te nuū uní quɨvɨ̄ te nacani ró. Núu súcuan te jnama ró máá ró vijna. Te núu Sēhe Yaā Dios cúu ró, te nuu ró jícā cruz viī, achí i.
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Te sutū cácujéhnu, jíín tée cástéén tutu ley, jiín tée grupo fariseo, jiín tée jéhnu jíjnáhan de, suni súcuan ni cacahān catá de, te áchí de cácahān maá de:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Núu ɨnga ñayuu ni jnama de, ¿te naun tu cúu jnama de máá de vijna? Núu Rey ñayuu Israel cúu de, te na núu de jicā cruz, návāha candíje yó de.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ni candíje de Yaā Dios, te na jnáma ya de vijna te núu cúndáhú ni yā de, chi ni cahān de jeē cúu de Sēhe ya. Achí de jíjnáhan de.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Te tēe cuíhná jeē cándita caa xiin ya, suni súcuan ni cacahān neé de.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Te nuū ní cuu cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Te nájnūhun cahunī, te ni cana jee Jesús:
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Te sava ñayuu cáhīin yūcuan ní cajini i jnūhun ún, te ni cacahān i:
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Te ni jinu‑ni ɨɨn tēe, ni jequihin de ɨɨn cachī, te ni chundaji de nuū vinagre iyá. Te ni tee de xinī ɨɨn yujnu, te ni tee de yuhu ya jeē coho ya.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Te sava ga de ni cacahān:
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Te Jesús ni cana jee ya ɨnga jínu, te ni jihī‑ni ya.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā‑ni sava sava nde xinī te nde nuū jehé. Te ni jnāa, te ni catahū sáva toto.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Te ni cananune yaū nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te cuehē ndɨ̄yɨ jeē ní cacandíje i Yaā Dios, ni canatecu i.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Te nuū ní natecu Jesús, te ni quendacoo i nuū yɨ́ndūji i. Te ni ndɨ̄vɨcoo i ini ñuu iī Jerusalén, te cuehē ñayuu ni cajito nuū i.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Te ná ni jihī Jesús, te tēe cúu capitán jiín tée cáhīin jíín de jeē cándito de nde cuu yā, ni cajini de jeē ni jnáa, jíín táca gá jniñu ní cuu. Te yōhyo ni cayūhú de, te ni cacahān de:
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Te yūcuan cáhīin cuehē ñahan, cándēhe jícá ña. Te suu ñahan un ní candiquīn ña Jesús nde Galilea, vējicoo ña cájejníñu ña nuū yā.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Te unī ñahan un cácuu María ñuu Magdala, jiín María naná Jacobo jiín José, jiín náná ndɨndúú séhe Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Te nuū ní ini quɨvɨ̄ ún, te ni quee ɨɨn tēe cúcá, nání de José, te tēe ñuu Arimatea cúu de. Te suni tēe ni scuáha jíín Jesús cúu de.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Tēe un ní jehēn de nuū Pilato, te ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús. Te ni ndacu Pilato jniñu jeē na cuáha nuū de.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Te José ni quihin de yɨquɨ cúñu yā, te ni chusúcún de ɨɨn sahma cuitá íyó ndoo.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Te névāha de ɨɨn yaū jeē ní caan jeé jícā ɨɨn cava, nuū ná tu quindūji ndɨ̄yɨ. Te yūcuan ní chindūji de ya. Te ni jesɨ de ɨɨn yuū cáhnu yuhu yáú un, te cuahān de.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Te María ñuu Magdala, jiín ɨnga María, cáyūcú ña ichi núú nuū yɨ́ndūji ya.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Te ni cuu tācá jniñu yáha máá quɨ́vɨ̄ jeē casátūhva ñayuu jeē quiji quɨvɨ̄ ndétātú. Yūcuán na te ni cundijin maá quɨ́vɨ̄ ndétātú. Te sutū cácujéhnu jíín tée grupo fariseo ni jengoo de nuū Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Te ni cacahān de:
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Núu súcuan te ndacu ní jniñu na cóto vāha tācá soldado yuhu yáú un nde núu ni yāha unī quɨvɨ̄. Chi núu tuú te sanaa te quijicoo tēe ni cascuáha jíín de, te tava cuīhná de ndɨ̄yɨ ún jecuáā, quingoo de jíín. Yūcuán na te cachi de nuū ñáyuu jeē ní natecu tēe ún. Te cáhú gá cuu jnūhun stáhú yúcuan vēsú jeē xíhna ñúhún. Achí de.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Te ni cahān Pilato:
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Te cuangoo de, te ni casácutú de yuū jeē ndihyú yuhu yáú nuū yɨ́ndūji ya, te ni castɨ́ɨn nīhin de. Te ni castóo de tācá soldado un cándito.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.