Mateus 22
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Yūcuán na te ni cahān tucu Jesús ɨnga jnūhun yátá jíín de jíjnáhan de:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 Súcuan cúu jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu: Cúu nájnūhun ɨɨn rey jeē sáha de ɨɨn vico jeē nándāha sēhe yɨɨ́ de.
2 — O
3 Te ni tají de tāca mozo de cuacana ñayuu jeē ni cáhān de jíín jéē quíjicoo. Te ñayuu ún tu ní cácuni i quijicoo i.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Te ni tají tucu de jecu gā mozo quingoo, te áchí de jíín: Cahān jiín ñáyuu ní cana ri un jéē iyó túhva ndeyu. Chi je ni jehni rī stɨquɨ̄ rī jiín táca gá quɨtɨ ní nduu, te ndɨhɨ je íyó túhva. Nehen jijnáhan ró vico nándāha. Achi rō jiín i. Achí de.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Te ñayuu ní cana de ún tu ní cásáha i cuenta. Chi ɨɨn i cuahān nuū ítu i, te ɨnga i cuahān nuū jníñu sáha i.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Te sava ga i ni cajnɨɨ i tāca mozo rey, te ni casácatā i nuū, te ni cajehni i.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Yūcuán na te yōhyo ni quɨtɨ̄ ni rey. Te ni tají de soldado de ni jengoo, ni cajehni de ñayuu ní cajehni ndɨ̄yɨ ún, te ni cajehmu de ñuu i.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Yūcuán na te ni cahān de jíín sava ga mozo de: Ndɨhɨ je íyó túhva jeē cóo vico nándāha. Te ñayuu ní cana ri ún, tu íyó váha jeē quíjicoo i chi nasūu ñáyuu vāha cácuu i.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Núu súcuan te cuáhán jijnáhan ró táca núū náquijnáhan calle. Te cana ró núu nasaa ñayuu nihīn rō, na quíjicoo i vico nándāha. Achí de.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Te ni quendacoo mozo un cuángoo tācá ichi. Te ni castútú de ndɨhɨ ñayuu ní canihīn de, cúu ñayuu cunéé, cúu ñayuu váha. Te súcuan te ni chitú ñáyuu ini vehe nuū iyó vico nándāha.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Te ni quɨ̄vɨ rey ini vehe jeē cahán de jíín ñáyuu ni cutútú. Te ni jito de nuū ɨɨn tēe jeē tu ñúhun sahma jeē ni jéhe de cuhun ñayuu quijicoo vico nándāha.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Te ni cahān de jíín tée ún: Amigo, ¿ndese ni quɨ̄vɨ ró yáha jéē tu ñúhun ró sahma vico nándāha? áchí de. Te máá tée ún tu ní cáhán cuɨtɨ de.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Yūcuán na te ni cahān rey jiín tée cájeni cohō: Jnɨɨ de te cuhni rō ndaha de jehē de, te quenehen ró de na quíhín de nuū quéhe nuū néē. Te yūcuan ndáhyū de te nacayɨ̄hɨ́ yuhu de jeē ndóho xeēn de. Achí rey.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Chi cána Yaā Dios cuehē ñayuu jeē na cándíje i. Te jecu‑ni i candíje, te máá i nácāji ya jeē ndúu i sēhe ya. Achí Jesús.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Yūcuán na te cuangoo tēe grupo fariseo. Te ni candajnūhún de núu ndese sáha de návāha cahān yā ɨɨn jnūhun jeē nihín de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Te ni catají de jecu tēe cáscuáha jíín máá de jíín tée grupo Herodes cuangoo de. Te ni cacahān de jíín yá:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Núu súcuan te cahān ní ndese jéni ni ní: ¿A íyó váha jeē chúnaa yō renta nuū rey nación Roma jeē jnɨ́ɨ nación yō, chí tuú? áchí de.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Te ni jini Jesús jeē cájito ndee de ya. Te ni cahān yā jiín de:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Stéén xūhun jéē jéconaā renta na cóto ri, achí yá.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Te ni jito ya, te ni cajnūhun yá de:
20 e ele perguntou:
21 Te ni cacahān de jíín yá:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Te nuū ní cajini de jeē ndichí ní cahān yā jnūhun yáha, te ni canaa ni de, te ni castóo de ya, te cuangoo de.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Te suni quɨvɨ̄ un ní quecoo jecu tēe grupo saduceo nuū yā. Te tēe un cácahān jeē tu nátecu cuɨtɨ ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān de jíín yá sɨquɨ̄ ɨɨn jnūhun, áchí de:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Maestro, Moisés ni cahān de jeē núu ɨɨn tēe cuu de, te ndōo ñasɨhɨ́ de, te núu tú sēhe de ní íyo jíín ña, núu súcuan te cánuú jeē ñani de naquihin ñasɨhɨ́ de, te sēhe de jeē cácu jíín ña nucuɨñɨ̄ nuū ndɨ́yɨ ñani de. Achí Moisés.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Te ñuu na ní īyo uxā ñani. Te tēe núú ní quijnáhan de jíín ñahan. Te ni jihī de. Te jeē tú sēhe de ní íyo, te ni ndōo ñasɨhɨ́ de nuū ñáni de.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Te tēe ún suni ni jihī de, te tú na sēhe de ní íyo tucu. Te suni súcuan tēe unī, nde jiín ndɨhúxá de.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Te nuū ní ndɨhɨ de ni cajihī, te suni ni jihī ñahan ún.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Núu súcuan te quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, ¿ndé ɨɨn de cuu ña ñasɨhɨ́ de? Chi ndɨhúxá de ni condeca de ña. Achí de jíín yá.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
29 Jesus respondeu:
30 Chi quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, te tuá na jnūhun quijnáhan tēe jíín ñahan coo. Chi coo i nájnūhun ndajéhé Yaā Dios andɨvɨ́.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Te sɨquɨ̄ jeē nátecu ndɨ̄yɨ, ¿á tu ní cácahu ró tutu jnūhun jeē cahán Yaā Dios jiín ró?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Máá rí cúu Yaā Dios Abraham jiín Isaac jiín Jacob, achí Yaā Dios. Chi vēsú je ni cajihī de, te cátecu de nuū iyó máá yá, chi cúu ya Yaā sáha jeē técu ñayuu nɨɨ́ cáni. Achí yá jiín de.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Te ñayuu un ní canaa ni i cájini nahín i jnūhun stéén yā.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Yūcuán na te tēe grupo fariseo ni cajini de jeē ní cajesɨ tēe saduceo yuhu de ni sáha ya. Te ni candutútú de nuū yā.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Te ɨɨn de jeē cúu tēe stéén tutu ley Yaā Dios, ni cajnūhún de ya, chi coto ndee de ya cuní de:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Maestro, ¿ndé ɨɨn cúu jnūhun ndácu jniñu cánuú ndasɨ́ gá nuū tútu ley? achí de.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Te ni cahān Jesús jiín de:
37 Jesus respondeu:
38 Yāha cúu jniñu ndácu ya jeē cujéhnu ga te cánuú ndasɨ́ gá.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Te jniñu uū jeē ní ndacu ya, suni súcuan cáhán: Cundáhú ni rō jnáhan ró nájnūhun cúndáhú ni rō maá ró.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Te chīji ndɨndúú jnúhun yáha ní quenda ndɨhɨ ley jeē ní tee Moisés, jiín ndɨhɨ jeē ní castéén tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios, achí yá.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Te níní cáyūcu tútú gá tēe fariseo un, te Jesús ni cajnūhun yá de:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 ¿Ndese cájeni ni rō sɨquɨ̄ Cristo? ¿Sēhe ndé yúcūn cúu ya?
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Te ni cahān yā jiín de:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Máá Jítoho yō Yaā Dios ni cahān yā jiín Jítoho rī, Yaā quiji:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Te núu sēhe yucūn David cúu Cristo, ¿te ndese cúu jeē ni cáhān de jeē Jítoho de cúu ya? áchí yá.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Te ni ɨɨn de tu ní cúu stió cuɨ́ñɨ́ cuɨtɨ de jnūhun nuū yā. Te nde quɨvɨ̄ ún tuá ni ɨɨn de ní chúndeyɨ́ ni de cajnūhún de ya.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.