Marcos 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC
1 Te suni ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Yūcuán na te nuū iñú quɨvɨ̄ te Jesús ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn yucu súcún. Te yūcuán, tucu ni nduu ya nuū de.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Te sahma ya ni ndindēé, te ni nducuíjín quɨyɨ, nájnūhun yuhvā volcán. Te tú ni ɨɨn ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha cuu nacate jeē ndúquɨyɨ ndasɨ́ súcuan.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Te ni cajito de jeē Elías jiín Moisés cándajnūhún de jíín yá.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín Jesús:
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Chi yōhyo ni cayūhu tée cáscuáha ún, te Pedro tu ní sáha de cuenta na vé cúu jeē cahán de.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Te ni quiji vicō nūhun ní jesɨ‑ni nuū de. Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun:
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te ni candacoto‑ni de, te tuá tēe un ní cájito de, chi máá ɨɨn na Jesús.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Te ni cananuu de jíín yá yucu ún. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ní ɨɨn jeē súcuan ni cajito de, chi nde na nátecu maá yá, Yaā ní nduu tēe, áchí yá.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Jeē yúcuan ní cachuvāha de tāca jéē ní cuu ún, te cácajnūhun jnáhan de na jnūhun cúu jeē nátecu yā.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Te ni cacajnūhún de ya:
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Te ni cahān yā:
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Te cáhán rī jiín ró jeē jé ni quiji tēe ni cuu nájnūhun Elías, te ni casáha ndevāha ñayuu jiín de tāca jéē ní cacuu ni maá i, nájnūhun cáhán jnūhun de nuū tútu, áchí yá.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Te ni najinū yā jiín de nuū sava ga tēe cáscuáha jíín yá, te ni cajito ya ñayuu cuehē ndasɨ́, ni cajicó ndúū i de. Te suni cáhīin tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, cátejnáhan jíín de.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Te nuū ní cajito tāca ñáyuu un jéē véji ya, te ni canaa ni i. Te cájinu i cuangoo i nuū yā jeē cahān i jíín yá.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Te ni cajnūhun yá i:
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Te ni cahān ɨɨn tēe íne yūcuán:
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Te ndé-ni cúu nuū íne i, te tachī un scótúú i, te jéhni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te jée tiñū yuhu i, te squɨ́hñɨ jnúhun i. Te cuacuxií ndasɨ́ i sáha. Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen de tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Te ni caquindeca de i nuū yā. Te nuū ní jito tachī un núū yā, te ni jehni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te ni cotúú i, te cónéhén cócáni i, te jée tiñū yuhu i.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Te Jesús ni cajnūhun yá tatá i:
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Te ni cuu cuehē jínu scótúú táchī ún i nuū ñuhún nuū ndúte, jeē cáhni i cúní. Te núu cuu sáha ní, te cundáhú ni ní chindéé ñáhán ní sāña jéē ndúvāha sēhe ná, áchí de.
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Te ni cahān Jesús jiín de:
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Te máá tátá sūchí un ní cahān jee de:
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Te ni jito Jesús jeē ní cutútú cuéhē ñayuu nuū yā. Te ni cahān yā nuū tachí:
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Yūcuán na te ni cana cóhó táchī ún, te ni jehni yɨ̄hɨ́ tucu i, te ni quenda cuahān. Te sūchí un ní cuu i nájnūhun ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān cuehē ñayuu jeē jé ni jihī i.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Te Jesús ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni ndonehen ya i, te ni nucuɨñɨ̄‑ni i.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn vehe, te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacajnūhun sɨ́ɨn de ya:
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Te ni cahān yā:
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Te ni quenda ya yūcuan jíín de jíjnáhan de, te ni yāha ya ndañúū Galilea cuahān yā. Te tu ní cúní yā jeē cúni ni ɨɨn ñayuu.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Chi stéén yā nuū tée cáscuáha jíín yá, te áchí yá:
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun yáha, te cáyūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Te ni jinū yā jiín de ñuu Capernaum, te nuū ni quɨ́vɨ ya ini vehe, te ni cajnūhun yá de:
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Te tu ní cácahān cuɨtɨ de, chi ichi un ní cacahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Yūcuán na te ni cucōo ya, te ni cana ya ndɨhúxí uū de, te ni cahān yā:
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i mēhñú de jíjnáhan de. Te ni nundee yā i, te ni cahān yā jiín de:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 Na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū jetáhú i ɨɨn sūchi lúlí nájnūhun sūchi yáha, te ruhū jetáhú i. Te ñayuu jetáhú rúhū, nasūu máá ɨɨn‑ni ruhū, chi suni Yaā ní tají rúhū jetáhú i, áchí yá.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Yūcuán na te ni cahān Juan jiín yá:
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Te ni cahān Jesús jiín de:
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Chi tēe tu cáhán sɨquɨ̄ yō, íin de jíín yó.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Te na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū cuāha i vēsú ɨɨn ñajin ndute coho ró, sɨquɨ̄ jeē cácandíje ró ruhū, ndaā ndije cúu jeē nihín i tahū i. Achí yá.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 ’Te núu ɨɨn sūchi lúlí yáha cándíje i ruhū, te núu quɨ̄vɨ i cuēchi sáha na‑ni ñayuu, te vāha ga núu ni conuhnī ɨɨn yōso cáhnu sucūn ñayuu ún, te quēe i chīji ndute mar nuú.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Te núu ndaha ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóndee ɨɨn‑ni ndaha ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú ndaha ró te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Te núu jehē rō sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, suni vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóo cúhndu ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú jehē rō te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Te núu tɨnūu ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga tava ró na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē quɨ́vɨ ró ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu jíín ɨɨn na tɨnūu ró, vēsú jeē cóndee ndɨndúú tɨnūu ró te quɨ̄vɨ ró infierno.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 ’Chi nájnūhun quénda vāha oro sáha ñuhūn, súcuan quénda vāha ñayuu sáha jnūndóho. Te tāca cúñu jeē socó ñayuu nuū yā, cúhuhvuā sáha ñɨɨ̄.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu sáha ró? Núu súcuan te cuu ró ñáyuu váha, nájnūhun íyó váha ñɨɨ̄. Te na cóyūcu váha ró jíín jnáhan ró. Achí yá jiín de.
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.