Marcos 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te suni ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Yūcuán na te nuū iñú quɨvɨ̄ te Jesús ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn yucu súcún. Te yūcuán, tucu ni nduu ya nuū de.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Te sahma ya ni ndindēé, te ni nducuíjín quɨyɨ, nájnūhun yuhvā volcán. Te tú ni ɨɨn ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha cuu nacate jeē ndúquɨyɨ ndasɨ́ súcuan.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Te ni cajito de jeē Elías jiín Moisés cándajnūhún de jíín yá.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín Jesús:
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Chi yōhyo ni cayūhu tée cáscuáha ún, te Pedro tu ní sáha de cuenta na vé cúu jeē cahán de.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Te ni quiji vicō nūhun ní jesɨ‑ni nuū de. Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun:
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te ni candacoto‑ni de, te tuá tēe un ní cájito de, chi máá ɨɨn na Jesús.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Te ni cananuu de jíín yá yucu ún. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ní ɨɨn jeē súcuan ni cajito de, chi nde na nátecu maá yá, Yaā ní nduu tēe, áchí yá.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Jeē yúcuan ní cachuvāha de tāca jéē ní cuu ún, te cácajnūhun jnáhan de na jnūhun cúu jeē nátecu yā.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Te ni cacajnūhún de ya:
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Te ni cahān yā:
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Te cáhán rī jiín ró jeē jé ni quiji tēe ni cuu nájnūhun Elías, te ni casáha ndevāha ñayuu jiín de tāca jéē ní cacuu ni maá i, nájnūhun cáhán jnūhun de nuū tútu, áchí yá.
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Te ni najinū yā jiín de nuū sava ga tēe cáscuáha jíín yá, te ni cajito ya ñayuu cuehē ndasɨ́, ni cajicó ndúū i de. Te suni cáhīin tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, cátejnáhan jíín de.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Te nuū ní cajito tāca ñáyuu un jéē véji ya, te ni canaa ni i. Te cájinu i cuangoo i nuū yā jeē cahān i jíín yá.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Te ni cajnūhun yá i:
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Te ni cahān ɨɨn tēe íne yūcuán:
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Te ndé-ni cúu nuū íne i, te tachī un scótúú i, te jéhni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te jée tiñū yuhu i, te squɨ́hñɨ jnúhun i. Te cuacuxií ndasɨ́ i sáha. Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen de tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Te ni caquindeca de i nuū yā. Te nuū ní jito tachī un núū yā, te ni jehni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te ni cotúú i, te cónéhén cócáni i, te jée tiñū yuhu i.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Te Jesús ni cajnūhun yá tatá i:
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Te ni cuu cuehē jínu scótúú táchī ún i nuū ñuhún nuū ndúte, jeē cáhni i cúní. Te núu cuu sáha ní, te cundáhú ni ní chindéé ñáhán ní sāña jéē ndúvāha sēhe ná, áchí de.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Te ni cahān Jesús jiín de:
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Te máá tátá sūchí un ní cahān jee de:
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Te ni jito Jesús jeē ní cutútú cuéhē ñayuu nuū yā. Te ni cahān yā nuū tachí:
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Yūcuán na te ni cana cóhó táchī ún, te ni jehni yɨ̄hɨ́ tucu i, te ni quenda cuahān. Te sūchí un ní cuu i nájnūhun ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān cuehē ñayuu jeē jé ni jihī i.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Te Jesús ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni ndonehen ya i, te ni nucuɨñɨ̄‑ni i.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn vehe, te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacajnūhun sɨ́ɨn de ya:
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Te ni cahān yā:
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Te ni quenda ya yūcuan jíín de jíjnáhan de, te ni yāha ya ndañúū Galilea cuahān yā. Te tu ní cúní yā jeē cúni ni ɨɨn ñayuu.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Chi stéén yā nuū tée cáscuáha jíín yá, te áchí yá:
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun yáha, te cáyūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Te ni jinū yā jiín de ñuu Capernaum, te nuū ni quɨ́vɨ ya ini vehe, te ni cajnūhun yá de:
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Te tu ní cácahān cuɨtɨ de, chi ichi un ní cacahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yūcuán na te ni cucōo ya, te ni cana ya ndɨhúxí uū de, te ni cahān yā:
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i mēhñú de jíjnáhan de. Te ni nundee yā i, te ni cahān yā jiín de:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 Na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū jetáhú i ɨɨn sūchi lúlí nájnūhun sūchi yáha, te ruhū jetáhú i. Te ñayuu jetáhú rúhū, nasūu máá ɨɨn‑ni ruhū, chi suni Yaā ní tají rúhū jetáhú i, áchí yá.
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Yūcuán na te ni cahān Juan jiín yá:
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Te ni cahān Jesús jiín de:
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Chi tēe tu cáhán sɨquɨ̄ yō, íin de jíín yó.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Te na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū cuāha i vēsú ɨɨn ñajin ndute coho ró, sɨquɨ̄ jeē cácandíje ró ruhū, ndaā ndije cúu jeē nihín i tahū i. Achí yá.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 ’Te núu ɨɨn sūchi lúlí yáha cándíje i ruhū, te núu quɨ̄vɨ i cuēchi sáha na‑ni ñayuu, te vāha ga núu ni conuhnī ɨɨn yōso cáhnu sucūn ñayuu ún, te quēe i chīji ndute mar nuú.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Te núu ndaha ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóndee ɨɨn‑ni ndaha ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú ndaha ró te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Te núu jehē rō sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, suni vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóo cúhndu ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú jehē rō te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Te núu tɨnūu ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga tava ró na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē quɨ́vɨ ró ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu jíín ɨɨn na tɨnūu ró, vēsú jeē cóndee ndɨndúú tɨnūu ró te quɨ̄vɨ ró infierno.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 ’Chi nájnūhun quénda vāha oro sáha ñuhūn, súcuan quénda vāha ñayuu sáha jnūndóho. Te tāca cúñu jeē socó ñayuu nuū yā, cúhuhvuā sáha ñɨɨ̄.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu sáha ró? Núu súcuan te cuu ró ñáyuu váha, nájnūhun íyó váha ñɨɨ̄. Te na cóyūcu váha ró jíín jnáhan ró. Achí yá jiín de.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.