Marcos 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te suni ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Yūcuán na te nuū iñú quɨvɨ̄ te Jesús ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn yucu súcún. Te yūcuán, tucu ni nduu ya nuū de.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Te sahma ya ni ndindēé, te ni nducuíjín quɨyɨ, nájnūhun yuhvā volcán. Te tú ni ɨɨn ñayuu ñayɨ̄vɨ yáha cuu nacate jeē ndúquɨyɨ ndasɨ́ súcuan.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Te ni cajito de jeē Elías jiín Moisés cándajnūhún de jíín yá.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Yūcuán na te ni cahān Pedro jiín Jesús:
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Chi yōhyo ni cayūhu tée cáscuáha ún, te Pedro tu ní sáha de cuenta na vé cúu jeē cahán de.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Te ni quiji vicō nūhun ní jesɨ‑ni nuū de. Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun:
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te ni candacoto‑ni de, te tuá tēe un ní cájito de, chi máá ɨɨn na Jesús.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Te ni cananuu de jíín yá yucu ún. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ní ɨɨn jeē súcuan ni cajito de, chi nde na nátecu maá yá, Yaā ní nduu tēe, áchí yá.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Jeē yúcuan ní cachuvāha de tāca jéē ní cuu ún, te cácajnūhun jnáhan de na jnūhun cúu jeē nátecu yā.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Te ni cacajnūhún de ya:
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Te ni cahān yā:
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Te cáhán rī jiín ró jeē jé ni quiji tēe ni cuu nájnūhun Elías, te ni casáha ndevāha ñayuu jiín de tāca jéē ní cacuu ni maá i, nájnūhun cáhán jnūhun de nuū tútu, áchí yá.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Te ni najinū yā jiín de nuū sava ga tēe cáscuáha jíín yá, te ni cajito ya ñayuu cuehē ndasɨ́, ni cajicó ndúū i de. Te suni cáhīin tēe cástéén tutu ley Yaā Dios, cátejnáhan jíín de.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Te nuū ní cajito tāca ñáyuu un jéē véji ya, te ni canaa ni i. Te cájinu i cuangoo i nuū yā jeē cahān i jíín yá.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Te ni cajnūhun yá i:
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Te ni cahān ɨɨn tēe íne yūcuán:
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Te ndé-ni cúu nuū íne i, te tachī un scótúú i, te jéhni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te jée tiñū yuhu i, te squɨ́hñɨ jnúhun i. Te cuacuxií ndasɨ́ i sáha. Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen de tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Te ni caquindeca de i nuū yā. Te nuū ní jito tachī un núū yā, te ni jehni yɨ̄hɨ́‑ni i. Te ni cotúú i, te cónéhén cócáni i, te jée tiñū yuhu i.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Te Jesús ni cajnūhun yá tatá i:
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Te ni cuu cuehē jínu scótúú táchī ún i nuū ñuhún nuū ndúte, jeē cáhni i cúní. Te núu cuu sáha ní, te cundáhú ni ní chindéé ñáhán ní sāña jéē ndúvāha sēhe ná, áchí de.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Te ni cahān Jesús jiín de:
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Te máá tátá sūchí un ní cahān jee de:
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Te ni jito Jesús jeē ní cutútú cuéhē ñayuu nuū yā. Te ni cahān yā nuū tachí:
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Yūcuán na te ni cana cóhó táchī ún, te ni jehni yɨ̄hɨ́ tucu i, te ni quenda cuahān. Te sūchí un ní cuu i nájnūhun ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān cuehē ñayuu jeē jé ni jihī i.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Te Jesús ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni ndonehen ya i, te ni nucuɨñɨ̄‑ni i.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn vehe, te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacajnūhun sɨ́ɨn de ya:
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Te ni cahān yā:
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Te ni quenda ya yūcuan jíín de jíjnáhan de, te ni yāha ya ndañúū Galilea cuahān yā. Te tu ní cúní yā jeē cúni ni ɨɨn ñayuu.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Chi stéén yā nuū tée cáscuáha jíín yá, te áchí yá:
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun yáha, te cáyūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Te ni jinū yā jiín de ñuu Capernaum, te nuū ni quɨ́vɨ ya ini vehe, te ni cajnūhun yá de:
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Te tu ní cácahān cuɨtɨ de, chi ichi un ní cacahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yūcuán na te ni cucōo ya, te ni cana ya ndɨhúxí uū de, te ni cahān yā:
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i mēhñú de jíjnáhan de. Te ni nundee yā i, te ni cahān yā jiín de:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 Na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū jetáhú i ɨɨn sūchi lúlí nájnūhun sūchi yáha, te ruhū jetáhú i. Te ñayuu jetáhú rúhū, nasūu máá ɨɨn‑ni ruhū, chi suni Yaā ní tají rúhū jetáhú i, áchí yá.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yūcuán na te ni cahān Juan jiín yá:
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Te ni cahān Jesús jiín de:
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Chi tēe tu cáhán sɨquɨ̄ yō, íin de jíín yó.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Te na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū cuāha i vēsú ɨɨn ñajin ndute coho ró, sɨquɨ̄ jeē cácandíje ró ruhū, ndaā ndije cúu jeē nihín i tahū i. Achí yá.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 ’Te núu ɨɨn sūchi lúlí yáha cándíje i ruhū, te núu quɨ̄vɨ i cuēchi sáha na‑ni ñayuu, te vāha ga núu ni conuhnī ɨɨn yōso cáhnu sucūn ñayuu ún, te quēe i chīji ndute mar nuú.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Te núu ndaha ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóndee ɨɨn‑ni ndaha ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú ndaha ró te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Te núu jehē rō sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, suni vāha ga cahnde rō na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē cóo cúhndu ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú jehē rō te quɨ̄vɨ ró infierno, nuū cayú ñuhūn jeē ma ndahvá cuɨtɨ.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Te núu tɨnūu ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga tava ró na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē quɨ́vɨ ró ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu jíín ɨɨn na tɨnūu ró, vēsú jeē cóndee ndɨndúú tɨnūu ró te quɨ̄vɨ ró infierno.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Te yūcuán chi tu cájihī tɨndacú, te tu ndáhvá cuɨtɨ ñuhūn.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 ’Chi nájnūhun quénda vāha oro sáha ñuhūn, súcuan quénda vāha ñayuu sáha jnūndóho. Te tāca cúñu jeē socó ñayuu nuū yā, cúhuhvuā sáha ñɨɨ̄.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu sáha ró? Núu súcuan te cuu ró ñáyuu váha, nájnūhun íyó váha ñɨɨ̄. Te na cóyūcu váha ró jíín jnáhan ró. Achí yá jiín de.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.