Marcos 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Te ni quenda Jesús yūcuán, te cuanuhun yā ñuu yā. Te tēe cáscuáha jíín yá cuangoo de jíín yá.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Te máá quɨ́vɨ̄ ndétātu ní steén yā jnūhun ini vehe iī sinagoga. Te cuehē ñayuu ni canaa ni i cájini nahín i, te ni cacahān i:
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Chi tēe yáha cúu carpintero, te sēhe María cúu de, te ñani Jacobo jiín José jiín Judas jiín Simón cúu de. Te suni cáyūcu cuáha de jíín yó yāhá. Achí i.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Te ni cahān yā jiín i:
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Te tu ní cúu sáha ya cuehē jniñu jéhnu yūcuán. Chi jecu‑ni ñayuu cácuhū ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ i, te ni nasávāha ya i.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Te náā ni yā jíto ya jeē tu cácandíje ñayuu jijnáhan i. Yūcuán na te ni jica cuu ya tācá ñuu yajni, ni steén yā jnūhun.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Te ni cana ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni tají yá ndɨhuū ndɨhuū de quingoo de. Te ni sáha ya jeē cóndiso jníñu de quenehen de tachī ini ñayuu.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Te ni ndacu ya jeē tú na vé condiso de jeē cuajníñu de ichi, ni ñunu, ni staā, ni xūhún. Chi máá vara‑ni condahá de.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Te quɨhɨ de ndijēn, te ma quihín de jíín úū sahma, áchí yá.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Te suni ni cahān yā jiín de:
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Te núu ɨɨn ñuu tu cájetáhú i róhó, ni tu cúní i cuni nahín i jnūhun cahān rō, na quéndacoo ró yúcuan, te scóyo ró tɨ́cachā jehē rō, te súcuan stéén rō jeē iyó cuéchi i jeē tu ní cájetáhú i. Jendaá cahán rī jiín ró jeē quɨvɨ̄ coo juicio te xeēn gā coo castigo sɨquɨ̄ ñuu cásáha súcuan vēsú sɨquɨ̄ ñuu Sodoma jiín ñuu Gomorra nuū ní casáha ndasɨ́ ñáyuu cuēchi.
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Te ni quendacoo de cuahān de, te ni canacani de jnūhun jeē na nácani ni ñayuu jeē stóo i cuēchi i.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Te suni ni caquenehen de cuehē tachī ini ñayuu. Te ni cachihi de aceite cuehē ñayuu cácuhū, te ni canduvāha i.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Te rey Herodes ni jini jnūhun de jnūhun Jesús, chi ni jitē núu jnūhun ya nɨɨ́ cáhnu. Te ni cahān de:
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Te sava ga ñayuu ni cacahān i:
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Te ná ni jini Herodes, te ni cahān de:
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Chi máá Herodes ni ndacu de jniñu jeē na quɨ́vɨ Juan vecāa, jíín jéē na cónuhnī de jíín cadena. Súcuan ni sáha de jeē sɨquɨ́ Herodías, ñasɨhɨ́ ñani de Felipe. Chi Herodes ni quihin de ña jeē cúu tucu ña ñasɨhɨ́ de.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Te Juan ni cahān de nuū Herodes:
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Te jeē yúcuan Herodías ni jito uhū ña Juan, te cúní ña jeē na cúū de, te tu ní níhín ña modo.
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Chi Herodes yúhú de cahni de Juan, chi jíní de jeē tēe ndaā tēe ndoo cúu Juan. Te jeē yúcuan ní jesɨ de jeē nducú ña jeē cúū Juan. Te nújnahan ni de jíni nahín de jnūhun cáhán Juan, vēsú tu jécūhun vāha ni de.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Te ni quee ɨɨn quɨvɨ̄ jeē ní cundeyɨ́ Herodías. Chi ni sáha Herodes ɨɨn vico quɨvɨ̄ ní cacu de, te ni jēhe de jeē ní cacuxíni tēe cándiso jníñu nuū de, jíín tée cácuu capitán, jíín tée cácujéhnu región Galilea.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Te ni quɨ̄vɨ sēhe sɨ́hɨ́ máá Herodías, ni jita jéhé i nuū chitú un. Te ni cacusɨɨ̄ ni rey Herodes jiín tée cácuxíni jíín de. Te ni cahān de jíín súchi sɨ́hɨ́ un:
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Te ni cahān teyɨ́ de jeē cuáha de núu na vé cuní i cacān i, vēsú nde sava región jeē yɨ́hɨ ndaha de.
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Te ni quenda i, ni jecajnūhún i náná i:
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Yūcuán na te ni ndɨ̄vɨ‑ni i nuū rey, te ni cahān i:
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Yūcuán na te ni cucuíhyá ndasɨ́ ni rey un jeē ní cundeyɨ́ Herodías jeē cúū Juan. Te sɨquɨ̄ jeē ni jéjnūhun téyɨ́ de, jíín jéē ní cajini sōho tēe cáyeji staā jiín de, jeē yúcuan tu ní cúní de sásáhán de jeē ni jícān i.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Te ni tají‑ni de ɨɨn soldado jeē quíquīhin de xinī Juan.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Te ni jehēn soldado un vecāa, te ni jehnde de xinī Juan. Te ni quee de jíín xínī Juan, íne nuū ɨɨn cohō. Te ni jēhe de nuū sūchi sɨ́hɨ́ un, te máá i ni jēhe i nuū naná i.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Te tēe cáscuáha jíín Juan ni canihīn de jnūhun, te ni jengoo de, ni candonehen de yɨquɨ cúñu Juan, te ni cachindūji de.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Yūcuán na te tēe cácuu apóstol jeē ní tají yá cuangoo nacani jnūhun, ni ndecoo de nuū Jesús. Te ni canacani de nuū yā tācá jniñu ni casáha de, jíín jnúhun ni castéén de.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Te ni cahān yā jiín de:
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn barco jiín táca tée apóstol un, te cuangoo sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn lugar nuū tú ñayuu.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Te cuehē ñayuu ni cajito i jeē cuahán yā jiín de, te ni canacuni i jeē maá yá cúu. Te nde tācá ñuu ni quendacoo i, te yachī cuangoo i, te xīhna gā i ni jinūcoo vēsú maá yá.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Te nuū ní quenda Jesús ini barco, te ni jito ya ñayuu cuehē ún. Te ni cundáhú ni yā i, chi cúu i nájnūhun lanchi jeē tú jitoho tɨ̄. Te ni steén yā cuehē jnūhun nuū i.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Te nuū ní ini, te tēe cáscuáha jíín yá, ni quecoo de nuū yā, te ni cacahān de:
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Núu súcuan te tají ní ñayuu na quíngoo i tāca rancho jiín ñuu yajni, te cuaan i staā caji i, chi tú na vé cándiso i caji i, áchí de.
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Te ni cahān Jesús jiín de:
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Te ni cahān yā jiín de:
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ñáyuu jeē na cúcōo sɨ́ɨn i cuenta grupo nuū íte.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Te ni cacucōo sɨ́ɨn ciento ciento i, jíín cincuenta cincuenta i.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Te ni quihin ya ndɨhúhún staā jiín úū chācá un, te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni nacuatáhú yá. Te ni tahú cuéchí yá staā ún, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá, te máá de ni casaja de nuū ñáyuu cuehē ún. Te suni ni jēhe ya ndɨndúú chācá, ni casaja de nuū i.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Te ndɨvii i ni cayeji, te ni candutú chíji i.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Yūcuán na te ni canastútú de pedazo staā jiín cháca jéē ní quendōo, te ni chitú úxī uū jīca.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Te tēe ni cayeji, chi uhūn mil de cúu.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Yūcuán na te ni cahān‑ni Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá jeē na quɨ́vɨcoo de barco, te cosnūú de yāha de ɨnga lado mar ñuu Betsaida. Te máá yá chi natají yá ñayuu quinuhun i, te sáá te suni quihīn yā.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Te nuū ní cuu ni natají yá i, te ni caa ya yucu cuacacān tahú yā.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Te jeē ní cuaa, te barco un je ni cuu sava nuū mar cuahān, te máñúhún‑ni ya ni quendōo nuū ñúhun íchi.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Te ni jito ya jeē yóhyo jnūndóho cáscáca de barco, chi nīhin vēji tachī ichi núú de. Te jeē yɨ́nee gā ni quee ya nuū de, jíca jéhé yá nuū mar. Te yāha ya nuū de quihīn yā nuú.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 Te ni cajito de jeē jíca ya nuū mar, te ni cajeni ni de jeē jihná cúu, te ni cacana cóhó de.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Chi ndɨhɨ de ni cajito nuū yā, te ni cayūhú ndasɨ́ de. Te ni cahān‑ni ya jiín de:
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Te ni quɨ̄vɨ ya ini barco un, te ni jecuɨñɨ̄‑ni tachī. Te yōhyo ni canaa ni de cájito de.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Chi cándāa néé gá jeē níjnūní de, chi ni jíín jniñu jéhnu jeē ní nducuehē staā, tu ní cájecūhun ni de jeē maá yá cúu Yaā ní tají Yaā Dios.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Te ni quenda jíyo ya jiín de nuū mar ún, ní jinū yā región Genesaret. Te yundúte un ní cajihni de barco.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Te nuū ní quenda ya jiín de ini barco, te ñayuu yúcuan ni canacuni‑ni i ya.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Te yachī ni jengoo i tācá ndañúū yūcuán, te ni caquindeca i ñayuu cácuhū, cáyosó i nuū camilla, vējicoo ñayuu nuū ní jito i íne ya.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Te ndé‑ni cúu‑ni núu ni quɨ̄vɨ ya, núu ñuu lulí, chí ñuu cáhnu, chí rancho, te cájequin i ñayuu cácuhū yuhíchi, te cácahān ndahú i jíín yá jeē na quéhé i vēsú yusáhma ya. Te tāca ñáyuu jeē ní caquehé sahma ya, ni canduvāha‑ni i.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.