Marcos 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC
1 Te ni quenda Jesús yūcuán, te cuanuhun yā ñuu yā. Te tēe cáscuáha jíín yá cuangoo de jíín yá.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Te máá quɨ́vɨ̄ ndétātu ní steén yā jnūhun ini vehe iī sinagoga. Te cuehē ñayuu ni canaa ni i cájini nahín i, te ni cacahān i:
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Chi tēe yáha cúu carpintero, te sēhe María cúu de, te ñani Jacobo jiín José jiín Judas jiín Simón cúu de. Te suni cáyūcu cuáha de jíín yó yāhá. Achí i.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Te ni cahān yā jiín i:
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Te tu ní cúu sáha ya cuehē jniñu jéhnu yūcuán. Chi jecu‑ni ñayuu cácuhū ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ i, te ni nasávāha ya i.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Te náā ni yā jíto ya jeē tu cácandíje ñayuu jijnáhan i. Yūcuán na te ni jica cuu ya tācá ñuu yajni, ni steén yā jnūhun.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Te ni cana ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni tají yá ndɨhuū ndɨhuū de quingoo de. Te ni sáha ya jeē cóndiso jníñu de quenehen de tachī ini ñayuu.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Te ni ndacu ya jeē tú na vé condiso de jeē cuajníñu de ichi, ni ñunu, ni staā, ni xūhún. Chi máá vara‑ni condahá de.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Te quɨhɨ de ndijēn, te ma quihín de jíín úū sahma, áchí yá.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Te suni ni cahān yā jiín de:
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Te núu ɨɨn ñuu tu cájetáhú i róhó, ni tu cúní i cuni nahín i jnūhun cahān rō, na quéndacoo ró yúcuan, te scóyo ró tɨ́cachā jehē rō, te súcuan stéén rō jeē iyó cuéchi i jeē tu ní cájetáhú i. Jendaá cahán rī jiín ró jeē quɨvɨ̄ coo juicio te xeēn gā coo castigo sɨquɨ̄ ñuu cásáha súcuan vēsú sɨquɨ̄ ñuu Sodoma jiín ñuu Gomorra nuū ní casáha ndasɨ́ ñáyuu cuēchi.
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Te ni quendacoo de cuahān de, te ni canacani de jnūhun jeē na nácani ni ñayuu jeē stóo i cuēchi i.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Te suni ni caquenehen de cuehē tachī ini ñayuu. Te ni cachihi de aceite cuehē ñayuu cácuhū, te ni canduvāha i.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Te rey Herodes ni jini jnūhun de jnūhun Jesús, chi ni jitē núu jnūhun ya nɨɨ́ cáhnu. Te ni cahān de:
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Te sava ga ñayuu ni cacahān i:
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Te ná ni jini Herodes, te ni cahān de:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Chi máá Herodes ni ndacu de jniñu jeē na quɨ́vɨ Juan vecāa, jíín jéē na cónuhnī de jíín cadena. Súcuan ni sáha de jeē sɨquɨ́ Herodías, ñasɨhɨ́ ñani de Felipe. Chi Herodes ni quihin de ña jeē cúu tucu ña ñasɨhɨ́ de.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Te Juan ni cahān de nuū Herodes:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Te jeē yúcuan Herodías ni jito uhū ña Juan, te cúní ña jeē na cúū de, te tu ní níhín ña modo.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Chi Herodes yúhú de cahni de Juan, chi jíní de jeē tēe ndaā tēe ndoo cúu Juan. Te jeē yúcuan ní jesɨ de jeē nducú ña jeē cúū Juan. Te nújnahan ni de jíni nahín de jnūhun cáhán Juan, vēsú tu jécūhun vāha ni de.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Te ni quee ɨɨn quɨvɨ̄ jeē ní cundeyɨ́ Herodías. Chi ni sáha Herodes ɨɨn vico quɨvɨ̄ ní cacu de, te ni jēhe de jeē ní cacuxíni tēe cándiso jníñu nuū de, jíín tée cácuu capitán, jíín tée cácujéhnu región Galilea.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Te ni quɨ̄vɨ sēhe sɨ́hɨ́ máá Herodías, ni jita jéhé i nuū chitú un. Te ni cacusɨɨ̄ ni rey Herodes jiín tée cácuxíni jíín de. Te ni cahān de jíín súchi sɨ́hɨ́ un:
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Te ni cahān teyɨ́ de jeē cuáha de núu na vé cuní i cacān i, vēsú nde sava región jeē yɨ́hɨ ndaha de.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Te ni quenda i, ni jecajnūhún i náná i:
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Yūcuán na te ni ndɨ̄vɨ‑ni i nuū rey, te ni cahān i:
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Yūcuán na te ni cucuíhyá ndasɨ́ ni rey un jeē ní cundeyɨ́ Herodías jeē cúū Juan. Te sɨquɨ̄ jeē ni jéjnūhun téyɨ́ de, jíín jéē ní cajini sōho tēe cáyeji staā jiín de, jeē yúcuan tu ní cúní de sásáhán de jeē ni jícān i.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Te ni tají‑ni de ɨɨn soldado jeē quíquīhin de xinī Juan.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Te ni jehēn soldado un vecāa, te ni jehnde de xinī Juan. Te ni quee de jíín xínī Juan, íne nuū ɨɨn cohō. Te ni jēhe de nuū sūchi sɨ́hɨ́ un, te máá i ni jēhe i nuū naná i.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Te tēe cáscuáha jíín Juan ni canihīn de jnūhun, te ni jengoo de, ni candonehen de yɨquɨ cúñu Juan, te ni cachindūji de.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yūcuán na te tēe cácuu apóstol jeē ní tají yá cuangoo nacani jnūhun, ni ndecoo de nuū Jesús. Te ni canacani de nuū yā tācá jniñu ni casáha de, jíín jnúhun ni castéén de.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Te ni cahān yā jiín de:
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Yūcuán na te ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn barco jiín táca tée apóstol un, te cuangoo sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn lugar nuū tú ñayuu.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Te cuehē ñayuu ni cajito i jeē cuahán yā jiín de, te ni canacuni i jeē maá yá cúu. Te nde tācá ñuu ni quendacoo i, te yachī cuangoo i, te xīhna gā i ni jinūcoo vēsú maá yá.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Te nuū ní quenda Jesús ini barco, te ni jito ya ñayuu cuehē ún. Te ni cundáhú ni yā i, chi cúu i nájnūhun lanchi jeē tú jitoho tɨ̄. Te ni steén yā cuehē jnūhun nuū i.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Te nuū ní ini, te tēe cáscuáha jíín yá, ni quecoo de nuū yā, te ni cacahān de:
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Núu súcuan te tají ní ñayuu na quíngoo i tāca rancho jiín ñuu yajni, te cuaan i staā caji i, chi tú na vé cándiso i caji i, áchí de.
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Te ni cahān Jesús jiín de:
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Te ni cahān yā jiín de:
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ñáyuu jeē na cúcōo sɨ́ɨn i cuenta grupo nuū íte.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Te ni cacucōo sɨ́ɨn ciento ciento i, jíín cincuenta cincuenta i.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Te ni quihin ya ndɨhúhún staā jiín úū chācá un, te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni nacuatáhú yá. Te ni tahú cuéchí yá staā ún, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá, te máá de ni casaja de nuū ñáyuu cuehē ún. Te suni ni jēhe ya ndɨndúú chācá, ni casaja de nuū i.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Te ndɨvii i ni cayeji, te ni candutú chíji i.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Yūcuán na te ni canastútú de pedazo staā jiín cháca jéē ní quendōo, te ni chitú úxī uū jīca.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Te tēe ni cayeji, chi uhūn mil de cúu.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Yūcuán na te ni cahān‑ni Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá jeē na quɨ́vɨcoo de barco, te cosnūú de yāha de ɨnga lado mar ñuu Betsaida. Te máá yá chi natají yá ñayuu quinuhun i, te sáá te suni quihīn yā.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Te nuū ní cuu ni natají yá i, te ni caa ya yucu cuacacān tahú yā.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Te jeē ní cuaa, te barco un je ni cuu sava nuū mar cuahān, te máñúhún‑ni ya ni quendōo nuū ñúhun íchi.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Te ni jito ya jeē yóhyo jnūndóho cáscáca de barco, chi nīhin vēji tachī ichi núú de. Te jeē yɨ́nee gā ni quee ya nuū de, jíca jéhé yá nuū mar. Te yāha ya nuū de quihīn yā nuú.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Te ni cajito de jeē jíca ya nuū mar, te ni cajeni ni de jeē jihná cúu, te ni cacana cóhó de.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Chi ndɨhɨ de ni cajito nuū yā, te ni cayūhú ndasɨ́ de. Te ni cahān‑ni ya jiín de:
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Te ni quɨ̄vɨ ya ini barco un, te ni jecuɨñɨ̄‑ni tachī. Te yōhyo ni canaa ni de cájito de.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Chi cándāa néé gá jeē níjnūní de, chi ni jíín jniñu jéhnu jeē ní nducuehē staā, tu ní cájecūhun ni de jeē maá yá cúu Yaā ní tají Yaā Dios.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Te ni quenda jíyo ya jiín de nuū mar ún, ní jinū yā región Genesaret. Te yundúte un ní cajihni de barco.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Te nuū ní quenda ya jiín de ini barco, te ñayuu yúcuan ni canacuni‑ni i ya.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Te yachī ni jengoo i tācá ndañúū yūcuán, te ni caquindeca i ñayuu cácuhū, cáyosó i nuū camilla, vējicoo ñayuu nuū ní jito i íne ya.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Te ndé‑ni cúu‑ni núu ni quɨ̄vɨ ya, núu ñuu lulí, chí ñuu cáhnu, chí rancho, te cájequin i ñayuu cácuhū yuhíchi, te cácahān ndahú i jíín yá jeē na quéhé i vēsú yusáhma ya. Te tāca ñáyuu jeē ní caquehé sahma ya, ni canduvāha‑ni i.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.