Marcos 15
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te jeē ní cundijin, te sutū cácujéhnu ni candutútú de jíín tée jéhnu cándacu jniñu, jíín tée cástéén tutu ley, jiín ndɨhɨ tēe cásáha junta cujéhnu ga, te ni casquíjnáhan de jnūhun. Te ni cajihni de Jesús, te cuangoo de jíín yá nuū Pilato, tēe cúu gobernador.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Te Pilato ni cajnūhún de ya:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Te sutū cácujéhnu un ní cacahān de cuehē cuēchi sɨquɨ̄ yā.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Te Pilato ni cajnūhún tucu de ya:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Te tu ní cáhán cuɨtɨ yā ni ɨɨn jnūhun jíín de. Te nahán ní naa ni Pilato ndéhé de nuū yā.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Te íyó costumbre Pilato jeē quɨvɨ̄ víco un siáá de ɨɨn tēe íne vecāa, núu na‑ni tēe cácuni ñayuu.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Te íyó ɨɨn tēe nání Barrabás, íne de vecāa jíín táca jnáhan de sɨquɨ̄ jeē ní candonda de sɨquɨ̄ tohō te ni cajehni de ndɨ̄yɨ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Te ni quecoo ñayuu cuehē, te ni cacahān i jíín Pilato jeē na sáha de nájnūhun íyó costumbre de.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Te ni cahān Pilato jiín i:
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Súcuan ni cahān de, chi cúní de siáá de Jesús. Chi je ni jecūhun ni de jeē ní cacucuésún ni tāca sútū un cájito de ya, te jeē yúcuan ní quijicoo jíín yá nuū de.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Te sutū cácujéhnu un ní cascáhán de ñayuu cuehē un jéē váha ga na cácán i jeē siaá Pilato Barrabás.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Yūcuán na te ni cajnūhún tucu Pilato:
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Te ni cacana jee i:
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Te ni cahān Pilato:
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Te Pilato cuní de jeē na cúsɨɨ̄ ni ñayuu jiín de, te ni siaá de Barrabás. Yūcuán na te ni ndacu de jniñu jeē na cáni tācá soldado Jesús, jiín jéē cata caa de ya jicā cruz.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Yūcuán na te soldado un cuángoo de jíín yá ini patio palacio, jeē sácatā de nuū yā. Te ni canastútú de ndɨhɨ jnáhan de.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Te ni cachuhun de ya ɨɨn sahma cuehé ndíhí jéē cúu sahma rey. Te ni casáha de ɨɨn corona iñu, ni cachuhun de xinī yā.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Yūcuán na te ni cacana de:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Te ni cacani de yujnu xinī yā, te ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā, te ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, casáha de jeē chiñúhún de ya.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Te nuū ní cuu ni casácatā de nuū yā, te ni catava de sahma cuehé ndíhí un, te ni canachuhun de ya sahma máá yá. Te ni caquenehen de ya jeē cata caa de ya jicā cruz.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Te ɨɨn tēe nání Simón ñuu Cirene, tēe cúu tátá Alejandro jiín Rufo, vendiji de jeē ni jéhēn de rancho. Te ni yāha de yūcuán, te ni catejníñu soldado un de jeē cóndiso de cruz yā.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Te cuangoo de jíín yá ɨɨn lugar nuū naní Gólgota, jeē cuní cahān Lugar Yɨquɨ Xíní.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Te ni cajēhe de vino jeē ni sácā núu jíín súje uvuā jeē cóho ya, te tu ní jíhi ya.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Te ni cacata caa de ya jicā cruz. Te ni casáha de sorteo jeē sɨquɨ́ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ya.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Te cahɨɨ̄n ni cacata caa de ya.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Te jnūhun ni catee de xinī cruz cahán na sɨquɨ̄ ni jihī yā: Yāha cúu Rey ñayuu hebreo, achí.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Te suni ni cacata caa de uū tēe cuíhná núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Te ni squícu jnūhun cáhán tutu iī: Ni casquíjnáhan de ya jiín tée cásáha néé, áchí.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Te ñayuu cáyāha yūcuán cáscuícó i xinī i, te cácahān neé i:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Núu súcuan te jnama ró máá ró, te nuu ró jícā cruz viī, achí i.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Te suni súcuan ni cacahān catá sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, te áchí de cácahān maá de:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Núu na cúni yō jeē Cristo, Rey ñayuu Israel, nuu de jicā cruz vijna, yūcuán na te candíje yó, áchí de jíjnáhan de.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Te nuū ní cuu cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Te nuū ní cuu cahunī, te ni cana jee Jesús:
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Te sava ñayuu cáhīin yūcuan, ní cajini i jnūhun ún, te ni cacahān i:
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Te ni jinu ɨɨn tēe, ni jechundaji de cachī nuū vinagre iyá. Te ni tee de xinī ɨɨn yujnu, te ni tee de yuhu ya jeē cóho ya. Te ni cahān de:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Te máá Jesús ni cana jee ya, te ni jihī‑ni ya.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Yūcuán na te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā sava sava nde xinī te nde nuū jehé.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Te tēe ñuu Roma jeē cúu capitán, índichi de nuū yā, te ni jini de jeē ní cana jee ya te ni jihī yā. Te ni cahān de:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Te suni cáhīin sava ñahan, cándēhe jícá ña. Te unī ña cácuu María ñuu Magdala, jiín María naná José jiín Jacobo suchí, jíín ñahan nání Salomé.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Te ñahan yáha ní candiquīn ña ya, ni cajejníñu ña nuū yā nde náa jíca ya Galilea. Te suni cáhīin cuehē gā ñahan jeē ni jéngoo jíín yá ñuu Jerusalén.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Te ni ini quɨvɨ̄ ún. Te quɨvɨ̄ sátūhva cúu, chi sajnē cúu quɨvɨ̄ ndétātú.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Te ni quee José, tēe ñuu Arimatea. Te cúu de ɨɨn tēe cújéhnu nuū junta cujéhnu ga. Te suni ñúhun ni de jeē quiji quɨvɨ̄ jeē ndacu Yaā Dios jniñu. Te tu yúhú de chi ni quɨ̄vɨ de nuū Pilato, ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Te Pilato chi náā ni de jeē yachí ni jihī yā. Te ni cana de capitán, te ni cajnūhún de tēe un núu je ni jihī yā.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Yūcuán na te ni cucáhnu ni de jeē ni cáhān capitán jiín de, te ni jēhe de jnūhun jeē quihin José yɨquɨ cúñu yā.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Te José ni jeen de ɨɨn sahma cuitá váha. Te ni snúu de yɨquɨ cúñu yā, te ni chusúcún de sahma ún. Te ni chindūji de ya ini ɨɨn yaū jeē quíndūji ndɨ̄yɨ, jeē ní caan jicā ɨɨn cava. Te ni jesɨ de ɨɨn yuū yuhu yáú un.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Te María ñuu Magdala, jiín María naná José, ni cajito ña nuū ní cachindūji de ya.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.