Marcos 15
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te jeē ní cundijin, te sutū cácujéhnu ni candutútú de jíín tée jéhnu cándacu jniñu, jíín tée cástéén tutu ley, jiín ndɨhɨ tēe cásáha junta cujéhnu ga, te ni casquíjnáhan de jnūhun. Te ni cajihni de Jesús, te cuangoo de jíín yá nuū Pilato, tēe cúu gobernador.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Te Pilato ni cajnūhún de ya:
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Te sutū cácujéhnu un ní cacahān de cuehē cuēchi sɨquɨ̄ yā.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Te Pilato ni cajnūhún tucu de ya:
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Te tu ní cáhán cuɨtɨ yā ni ɨɨn jnūhun jíín de. Te nahán ní naa ni Pilato ndéhé de nuū yā.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Te íyó costumbre Pilato jeē quɨvɨ̄ víco un siáá de ɨɨn tēe íne vecāa, núu na‑ni tēe cácuni ñayuu.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Te íyó ɨɨn tēe nání Barrabás, íne de vecāa jíín táca jnáhan de sɨquɨ̄ jeē ní candonda de sɨquɨ̄ tohō te ni cajehni de ndɨ̄yɨ.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Te ni quecoo ñayuu cuehē, te ni cacahān i jíín Pilato jeē na sáha de nájnūhun íyó costumbre de.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Te ni cahān Pilato jiín i:
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Súcuan ni cahān de, chi cúní de siáá de Jesús. Chi je ni jecūhun ni de jeē ní cacucuésún ni tāca sútū un cájito de ya, te jeē yúcuan ní quijicoo jíín yá nuū de.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Te sutū cácujéhnu un ní cascáhán de ñayuu cuehē un jéē váha ga na cácán i jeē siaá Pilato Barrabás.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Yūcuán na te ni cajnūhún tucu Pilato:
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Te ni cacana jee i:
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Te ni cahān Pilato:
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Te Pilato cuní de jeē na cúsɨɨ̄ ni ñayuu jiín de, te ni siaá de Barrabás. Yūcuán na te ni ndacu de jniñu jeē na cáni tācá soldado Jesús, jiín jéē cata caa de ya jicā cruz.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Yūcuán na te soldado un cuángoo de jíín yá ini patio palacio, jeē sácatā de nuū yā. Te ni canastútú de ndɨhɨ jnáhan de.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Te ni cachuhun de ya ɨɨn sahma cuehé ndíhí jéē cúu sahma rey. Te ni casáha de ɨɨn corona iñu, ni cachuhun de xinī yā.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Yūcuán na te ni cacana de:
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Te ni cacani de yujnu xinī yā, te ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā, te ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, casáha de jeē chiñúhún de ya.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Te nuū ní cuu ni casácatā de nuū yā, te ni catava de sahma cuehé ndíhí un, te ni canachuhun de ya sahma máá yá. Te ni caquenehen de ya jeē cata caa de ya jicā cruz.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Te ɨɨn tēe nání Simón ñuu Cirene, tēe cúu tátá Alejandro jiín Rufo, vendiji de jeē ni jéhēn de rancho. Te ni yāha de yūcuán, te ni catejníñu soldado un de jeē cóndiso de cruz yā.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Te cuangoo de jíín yá ɨɨn lugar nuū naní Gólgota, jeē cuní cahān Lugar Yɨquɨ Xíní.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Te ni cajēhe de vino jeē ni sácā núu jíín súje uvuā jeē cóho ya, te tu ní jíhi ya.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Te ni cacata caa de ya jicā cruz. Te ni casáha de sorteo jeē sɨquɨ́ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ya.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Te cahɨɨ̄n ni cacata caa de ya.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Te jnūhun ni catee de xinī cruz cahán na sɨquɨ̄ ni jihī yā: Yāha cúu Rey ñayuu hebreo, achí.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Te suni ni cacata caa de uū tēe cuíhná núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Te ni squícu jnūhun cáhán tutu iī: Ni casquíjnáhan de ya jiín tée cásáha néé, áchí.
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Te ñayuu cáyāha yūcuán cáscuícó i xinī i, te cácahān neé i:
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Núu súcuan te jnama ró máá ró, te nuu ró jícā cruz viī, achí i.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Te suni súcuan ni cacahān catá sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, te áchí de cácahān maá de:
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Núu na cúni yō jeē Cristo, Rey ñayuu Israel, nuu de jicā cruz vijna, yūcuán na te candíje yó, áchí de jíjnáhan de.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Te nuū ní cuu cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Te nuū ní cuu cahunī, te ni cana jee Jesús:
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Te sava ñayuu cáhīin yūcuan, ní cajini i jnūhun ún, te ni cacahān i:
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Te ni jinu ɨɨn tēe, ni jechundaji de cachī nuū vinagre iyá. Te ni tee de xinī ɨɨn yujnu, te ni tee de yuhu ya jeē cóho ya. Te ni cahān de:
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Te máá Jesús ni cana jee ya, te ni jihī‑ni ya.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Yūcuán na te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā sava sava nde xinī te nde nuū jehé.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Te tēe ñuu Roma jeē cúu capitán, índichi de nuū yā, te ni jini de jeē ní cana jee ya te ni jihī yā. Te ni cahān de:
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Te suni cáhīin sava ñahan, cándēhe jícá ña. Te unī ña cácuu María ñuu Magdala, jiín María naná José jiín Jacobo suchí, jíín ñahan nání Salomé.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Te ñahan yáha ní candiquīn ña ya, ni cajejníñu ña nuū yā nde náa jíca ya Galilea. Te suni cáhīin cuehē gā ñahan jeē ni jéngoo jíín yá ñuu Jerusalén.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Te ni ini quɨvɨ̄ ún. Te quɨvɨ̄ sátūhva cúu, chi sajnē cúu quɨvɨ̄ ndétātú.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Te ni quee José, tēe ñuu Arimatea. Te cúu de ɨɨn tēe cújéhnu nuū junta cujéhnu ga. Te suni ñúhun ni de jeē quiji quɨvɨ̄ jeē ndacu Yaā Dios jniñu. Te tu yúhú de chi ni quɨ̄vɨ de nuū Pilato, ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Te Pilato chi náā ni de jeē yachí ni jihī yā. Te ni cana de capitán, te ni cajnūhún de tēe un núu je ni jihī yā.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Yūcuán na te ni cucáhnu ni de jeē ni cáhān capitán jiín de, te ni jēhe de jnūhun jeē quihin José yɨquɨ cúñu yā.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Te José ni jeen de ɨɨn sahma cuitá váha. Te ni snúu de yɨquɨ cúñu yā, te ni chusúcún de sahma ún. Te ni chindūji de ya ini ɨɨn yaū jeē quíndūji ndɨ̄yɨ, jeē ní caan jicā ɨɨn cava. Te ni jesɨ de ɨɨn yuū yuhu yáú un.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Te María ñuu Magdala, jiín María naná José, ni cajito ña nuū ní cachindūji de ya.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.