Marcos 15

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te jeē ní cundijin, te sutū cácujéhnu ni candutútú de jíín tée jéhnu cándacu jniñu, jíín tée cástéén tutu ley, jiín ndɨhɨ tēe cásáha junta cujéhnu ga, te ni casquíjnáhan de jnūhun. Te ni cajihni de Jesús, te cuangoo de jíín yá nuū Pilato, tēe cúu gobernador.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Te Pilato ni cajnūhún de ya:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Te sutū cácujéhnu un ní cacahān de cuehē cuēchi sɨquɨ̄ yā.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Te Pilato ni cajnūhún tucu de ya:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Te tu ní cáhán cuɨtɨ yā ni ɨɨn jnūhun jíín de. Te nahán ní naa ni Pilato ndéhé de nuū yā.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Te íyó costumbre Pilato jeē quɨvɨ̄ víco un siáá de ɨɨn tēe íne vecāa, núu na‑ni tēe cácuni ñayuu.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Te íyó ɨɨn tēe nání Barrabás, íne de vecāa jíín táca jnáhan de sɨquɨ̄ jeē ní candonda de sɨquɨ̄ tohō te ni cajehni de ndɨ̄yɨ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Te ni quecoo ñayuu cuehē, te ni cacahān i jíín Pilato jeē na sáha de nájnūhun íyó costumbre de.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Te ni cahān Pilato jiín i:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Súcuan ni cahān de, chi cúní de siáá de Jesús. Chi je ni jecūhun ni de jeē ní cacucuésún ni tāca sútū un cájito de ya, te jeē yúcuan ní quijicoo jíín yá nuū de.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Te sutū cácujéhnu un ní cascáhán de ñayuu cuehē un jéē váha ga na cácán i jeē siaá Pilato Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Yūcuán na te ni cajnūhún tucu Pilato:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Te ni cacana jee i:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Te ni cahān Pilato:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Te Pilato cuní de jeē na cúsɨɨ̄ ni ñayuu jiín de, te ni siaá de Barrabás. Yūcuán na te ni ndacu de jniñu jeē na cáni tācá soldado Jesús, jiín jéē cata caa de ya jicā cruz.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Yūcuán na te soldado un cuángoo de jíín yá ini patio palacio, jeē sácatā de nuū yā. Te ni canastútú de ndɨhɨ jnáhan de.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Te ni cachuhun de ya ɨɨn sahma cuehé ndíhí jéē cúu sahma rey. Te ni casáha de ɨɨn corona iñu, ni cachuhun de xinī yā.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Yūcuán na te ni cacana de:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Te ni cacani de yujnu xinī yā, te ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā, te ni cajecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, casáha de jeē chiñúhún de ya.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Te nuū ní cuu ni casácatā de nuū yā, te ni catava de sahma cuehé ndíhí un, te ni canachuhun de ya sahma máá yá. Te ni caquenehen de ya jeē cata caa de ya jicā cruz.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Te ɨɨn tēe nání Simón ñuu Cirene, tēe cúu tátá Alejandro jiín Rufo, vendiji de jeē ni jéhēn de rancho. Te ni yāha de yūcuán, te ni catejníñu soldado un de jeē cóndiso de cruz yā.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Te cuangoo de jíín yá ɨɨn lugar nuū naní Gólgota, jeē cuní cahān Lugar Yɨquɨ Xíní.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Te ni cajēhe de vino jeē ni sácā núu jíín súje uvuā jeē cóho ya, te tu ní jíhi ya.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Te ni cacata caa de ya jicā cruz. Te ni casáha de sorteo jeē sɨquɨ́ ndese nihīn ɨɨn ɨɨn de sahma ya.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Te cahɨɨ̄n ni cacata caa de ya.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Te jnūhun ni catee de xinī cruz cahán na sɨquɨ̄ ni jihī yā: Yāha cúu Rey ñayuu hebreo, achí.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Te suni ni cacata caa de uū tēe cuíhná núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Te ni squícu jnūhun cáhán tutu iī: Ni casquíjnáhan de ya jiín tée cásáha néé, áchí.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Te ñayuu cáyāha yūcuán cáscuícó i xinī i, te cácahān neé i:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Núu súcuan te jnama ró máá ró, te nuu ró jícā cruz viī, achí i.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Te suni súcuan ni cacahān catá sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, te áchí de cácahān maá de:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Núu na cúni yō jeē Cristo, Rey ñayuu Israel, nuu de jicā cruz vijna, yūcuán na te candíje yó, áchí de jíjnáhan de.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Te nuū ní cuu cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Te nuū ní cuu cahunī, te ni cana jee Jesús:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Te sava ñayuu cáhīin yūcuan, ní cajini i jnūhun ún, te ni cacahān i:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Te ni jinu ɨɨn tēe, ni jechundaji de cachī nuū vinagre iyá. Te ni tee de xinī ɨɨn yujnu, te ni tee de yuhu ya jeē cóho ya. Te ni cahān de:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Te máá Jesús ni cana jee ya, te ni jihī‑ni ya.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Yūcuán na te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā sava sava nde xinī te nde nuū jehé.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Te tēe ñuu Roma jeē cúu capitán, índichi de nuū yā, te ni jini de jeē ní cana jee ya te ni jihī yā. Te ni cahān de:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Te suni cáhīin sava ñahan, cándēhe jícá ña. Te unī ña cácuu María ñuu Magdala, jiín María naná José jiín Jacobo suchí, jíín ñahan nání Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Te ñahan yáha ní candiquīn ña ya, ni cajejníñu ña nuū yā nde náa jíca ya Galilea. Te suni cáhīin cuehē gā ñahan jeē ni jéngoo jíín yá ñuu Jerusalén.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Te ni ini quɨvɨ̄ ún. Te quɨvɨ̄ sátūhva cúu, chi sajnē cúu quɨvɨ̄ ndétātú.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Te ni quee José, tēe ñuu Arimatea. Te cúu de ɨɨn tēe cújéhnu nuū junta cujéhnu ga. Te suni ñúhun ni de jeē quiji quɨvɨ̄ jeē ndacu Yaā Dios jniñu. Te tu yúhú de chi ni quɨ̄vɨ de nuū Pilato, ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Te Pilato chi náā ni de jeē yachí ni jihī yā. Te ni cana de capitán, te ni cajnūhún de tēe un núu je ni jihī yā.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Yūcuán na te ni cucáhnu ni de jeē ni cáhān capitán jiín de, te ni jēhe de jnūhun jeē quihin José yɨquɨ cúñu yā.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Te José ni jeen de ɨɨn sahma cuitá váha. Te ni snúu de yɨquɨ cúñu yā, te ni chusúcún de sahma ún. Te ni chindūji de ya ini ɨɨn yaū jeē quíndūji ndɨ̄yɨ, jeē ní caan jicā ɨɨn cava. Te ni jesɨ de ɨɨn yuū yuhu yáú un.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Te María ñuu Magdala, jiín María naná José, ni cajito ña nuū ní cachindūji de ya.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.