Lucas 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Te ni nastútú yá ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni sáha ya jeē cóndiso jníñu de te coo poder de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, jiín jéē nasávāha de ñayuu cácuhū.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Te ni tají yá de quingoo de jeē nácani de jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu, jiín jéē nasávāha de ñayuu cácuhū.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Te ni cahān yā jiín de:
3 E disse-lhes:
4 Te na‑ni vehe núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te yūcuán coyūcu ró nde quenda tucu ró quíhīn rō ɨnga ñuu.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Te núu ɨɨn ñuu tu cájetáhú i róhó, na quéndacoo ró yúcuan, te scóyo ró tɨ́cachā jehē rō, te súcuan stéén rō jeē iyó cuéchi i jeē tu ní cájetáhú i. Achí yá.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Te ni quendacoo de cuahān de, ni cajica nuu de tācá ñuu, ni canacani de jnūhun jnáma Yaā Dios ñayuu. Te tāca lado ni canasávāha de ñayuu cácuhū.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Te Herodes, tēe cúu gobernador, ni jini jnūhun de tācá jniñu sáha Jesús. Te ni cunéé ni de, chi cájeni ni sava ñayuu cácahān i jeē Juan ni natecu de.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Te sava ga i cácahān jeē ní nane Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te sava ga i cácahān jeē ɨnga tēe ni nacani jnūhun ya nde jenahán, ní natecu de.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Te ni cahān Herodes:
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Te ni ndecoo tēe cácuu apóstol jeē ní tají yá ni canacani jnūhun. Te ni cacachi de nuū yā tācá jniñu ni casáha de. Te ni jeca ya de cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn lugar nuū tú ñayuu, yajni ñuu Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Te ni cajini ñayuu, te suni cuangoo i. Te ni jetáhú yá i, te ni nacani ya jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu, te ni nasávāha ya ñayuu cácuhū.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Te nuū cuáhini, te ni quecoo ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cacahān de jíín yá:
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Te ni cahān yā jiín de:
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Chi íyó nájnūhun uhūn mil tēe. Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha ún:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Te súcuan ni casáha de, te ni cacucōo ndɨhɨ ñayuu.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Te ni quihin ya ndɨhúhún staā jiín úū chācá un, te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni nacuatáhú yá. Te ni tahú cuéchí yá staā ún, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá, te ni casaja de nuū ñáyuu cuehē.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Te ndɨvii i ni cayeji, te ni candutú chíji i. Te ni canastútú de pedazo staā jeē ní quendōo, te ni chitú úxī uū jīca.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni cusɨ́ɨn Jesús, jícán tahú yā, te máá‑ni tēe cáscuáha un cáhīin de jíín yá. Te ni cajnūhun yá de:
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Te ni cacahān de:
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de:
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yūcuán na te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de jnūhun yáha núū ní ɨɨn ñayuu.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Te ni cahān yā:
22 dizendo:
23 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ndɨhɨ de:
23 Jesus dizia a todos:
24 Chi núu ndé ñáyuu cuní i cācu i nuū jnúndóho quiji nuū i jeē sɨquɨ́ ruhū, núu súcuan te jnahnū ndetū i nɨ́ɨ́ cáni. Te núu ndé ñáyuu, vēsú na cúū i jeē sɨquɨ́ ruhū, te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ¿Chi ndé cuajníñu vēsú na cúndeyɨ́ ñayuu nihīn i nɨ́ɨ́ ñáyɨ̄vɨ́, te núu squɨ́vɨ i máá i nuū jnahnú ndetū i nɨ́ɨ́ cáni?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Chi núu na‑ni ñayuu cúcanu i jeē sɨquɨ́ ruhū, Yaā ní nduu tēe, jíín sɨ́quɨ̄ jnúhun cáhán rī, suni súcuan cucanu rī jeē sɨquɨ́ máá i, quɨvɨ̄ ndíji ri. Te quɨvɨ̄ ún chi yōhyo luu cujéhnu ri, nájnūhun cújéhnu Tátá rī, te suni cácujéhnu ndajéhé ndoo ya sáha ya.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Te jendaá cahán rī jiín ró jeē sava tēe cáhīin yāhá, ma cúū de chi nde cuni de jeē ndácu Yaā Dios jniñu jíín poder yā. Achí yá.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Yūcuán na te nájnūhun nuū uná quɨvɨ̄ jeē ni cáhān yā jnūhun yáha, te ni caa ya ɨɨn yucu, cuacacān tahú yā. Te Pedro jiín Jacobo jiín Juan cuangoo de jíín yá.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Te níní jícán tahú yā, te tucu ni nduu nuū yā, te sahma ya ni nducuíjín quɨyɨ, te ndíndēé.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Yūcuán na te ni canecoo uū tēe, cándajnūhún de jíín yá. Te cúu de Moisés jiín Elías, tēe ni cahīyo jenahán.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Te luu ndíndēé de cáhīin de, te ni cacahān de jíín yá sɨquɨ̄ jeē ní cuyajni cuu yā ñuu Jerusalén.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Te Pedro jiín tée cáyūcu jíín de, yōhyo cájiī de māhná, te vēsú súcuan te tu ní cáquixī de. Te ni cajito de jeē lúu ndíndēe yá jiín ndɨndúú tée cáhīin jíín yá.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Te nuū ní cacujiyo tēe un núū yā, te ni cahān Pedro jiín yá:
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Te níní cáhán de súcuan, te ni quee vicō nūhun ní jesɨ nuū de jíjnáhan de. Te ni cayūhú de jeē cáhīin de chīji vicō ún.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun:
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Te nuū ni jínu ni cahān jnūhun ún, te máá ɨɨn na Jesús íin ya nuū de. Te máá de tu ní cácahān cuɨtɨ de, te tāca quɨ́vɨ̄ ún tu ní cácachi de nuū ni ɨɨn jeē súcuan ni cajito de.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní nanuu ya yucu jíín de. Te cuehē ñayuu ni jejnahan i ya.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Te mēhñu ñáyuu cuehē un ní cana jee ɨɨn tēe:
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Te máni jeē sáha xeēn tachī jiín i, te cána cóhó i sáha, te jéhni yɨ̄hɨ́ i, te jée tiñū yuhu i. Te yōhyo stóho i, te yōhyo uhū siaá i.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen te tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
41 Jesus exclamou:
42 Te níní véji i nuū yā, te ni cotúú i ni sáha tachī, te ni jehni yɨ̄hɨ́ i. Te Jesús ni cahān xeēn yā nuū tachí un, te ni nasávāha ya sūchí un, te ni nacuāha ya i nuū tatá i.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Te ndɨvii ñayuu nahán ní canaa ni i cájito i jeē yóhyo jéhnu jniñu sáha Yaā Dios.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 Chuhun vāha ni rō jnūhun cáhán rī yāhá, te ma náā ni rō, chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, nastúu i ruhū quɨ̄vɨ ri ndaha tāca tée xeēn, achí yá.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun cáhán yā, chi tu ní cúu cuɨtɨ jecūhun ni de. Te ni cayūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá ni caquejéé de cácahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Te Jesús ni jini yā jeē súcuan cájeni ni de. Te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i xiin ya.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Te ni cahān yā jiín de:
48 e lhes disse:
49 Yūcuán na te ni cahān Juan:
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Te ni cahān Jesús jiín de:
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Te ni cuyajni quɨvɨ̄ jeē quínuhun yā andɨvɨ́, te ni tee téyɨ́ ni yā jeē quihín yā ñuu Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Te ni tají yá sava tēe yósnúu de jíín jnúhun jeē jinú yā. Te cuangoo de ɨɨn ñuu Samaria návāha nducú de nuū ndóo ya.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Te ñayuu Samaria un tu ní cájēhe i vehe ndōo ya, chi ni cajini i jeē ndé Jerusalén quihīn yā.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Te Jacobo jiín Juan, tēe cáscuáha jíín yá, ni cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de jíín yá:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Yūcuán na te ni ndió cóto Jesús nuū de, te ni cahān yā nuū de:
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, tú vēji ri jeē snáā rī ñayuu, chi sa suhva jeē jnáma ri ñayuu, achí yá.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Te níní jíca ya ichi jíín de, te ni cahān ɨɨn tēe jíín yá:
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Te ni cahān Jesús jiín de:
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Te ni cahān yā jiín ɨnga de:
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Te ni cahān Jesús jiín de:
60 Mas Jesus insistiu:
61 Yūcuán na te suni ni cahān ɨnga de:
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Te ni cahān Jesús jiín de:
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.