Lucas 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te ni nastútú yá ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni sáha ya jeē cóndiso jníñu de te coo poder de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, jiín jéē nasávāha de ñayuu cácuhū.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Te ni tají yá de quingoo de jeē nácani de jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu, jiín jéē nasávāha de ñayuu cácuhū.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Te ni cahān yā jiín de:
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Te na‑ni vehe núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te yūcuán coyūcu ró nde quenda tucu ró quíhīn rō ɨnga ñuu.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Te núu ɨɨn ñuu tu cájetáhú i róhó, na quéndacoo ró yúcuan, te scóyo ró tɨ́cachā jehē rō, te súcuan stéén rō jeē iyó cuéchi i jeē tu ní cájetáhú i. Achí yá.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Te ni quendacoo de cuahān de, ni cajica nuu de tācá ñuu, ni canacani de jnūhun jnáma Yaā Dios ñayuu. Te tāca lado ni canasávāha de ñayuu cácuhū.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Te Herodes, tēe cúu gobernador, ni jini jnūhun de tācá jniñu sáha Jesús. Te ni cunéé ni de, chi cájeni ni sava ñayuu cácahān i jeē Juan ni natecu de.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Te sava ga i cácahān jeē ní nane Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te sava ga i cácahān jeē ɨnga tēe ni nacani jnūhun ya nde jenahán, ní natecu de.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Te ni cahān Herodes:
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Te ni ndecoo tēe cácuu apóstol jeē ní tají yá ni canacani jnūhun. Te ni cacachi de nuū yā tācá jniñu ni casáha de. Te ni jeca ya de cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn lugar nuū tú ñayuu, yajni ñuu Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Te ni cajini ñayuu, te suni cuangoo i. Te ni jetáhú yá i, te ni nacani ya jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu, te ni nasávāha ya ñayuu cácuhū.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Te nuū cuáhini, te ni quecoo ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cacahān de jíín yá:
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Te ni cahān yā jiín de:
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Chi íyó nájnūhun uhūn mil tēe. Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha ún:
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Te súcuan ni casáha de, te ni cacucōo ndɨhɨ ñayuu.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Te ni quihin ya ndɨhúhún staā jiín úū chācá un, te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni nacuatáhú yá. Te ni tahú cuéchí yá staā ún, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá, te ni casaja de nuū ñáyuu cuehē.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Te ndɨvii i ni cayeji, te ni candutú chíji i. Te ni canastútú de pedazo staā jeē ní quendōo, te ni chitú úxī uū jīca.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni cusɨ́ɨn Jesús, jícán tahú yā, te máá‑ni tēe cáscuáha un cáhīin de jíín yá. Te ni cajnūhun yá de:
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Te ni cacahān de:
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de:
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yūcuán na te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de jnūhun yáha núū ní ɨɨn ñayuu.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Te ni cahān yā:
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ndɨhɨ de:
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Chi núu ndé ñáyuu cuní i cācu i nuū jnúndóho quiji nuū i jeē sɨquɨ́ ruhū, núu súcuan te jnahnū ndetū i nɨ́ɨ́ cáni. Te núu ndé ñáyuu, vēsú na cúū i jeē sɨquɨ́ ruhū, te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 ¿Chi ndé cuajníñu vēsú na cúndeyɨ́ ñayuu nihīn i nɨ́ɨ́ ñáyɨ̄vɨ́, te núu squɨ́vɨ i máá i nuū jnahnú ndetū i nɨ́ɨ́ cáni?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Chi núu na‑ni ñayuu cúcanu i jeē sɨquɨ́ ruhū, Yaā ní nduu tēe, jíín sɨ́quɨ̄ jnúhun cáhán rī, suni súcuan cucanu rī jeē sɨquɨ́ máá i, quɨvɨ̄ ndíji ri. Te quɨvɨ̄ ún chi yōhyo luu cujéhnu ri, nájnūhun cújéhnu Tátá rī, te suni cácujéhnu ndajéhé ndoo ya sáha ya.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Te jendaá cahán rī jiín ró jeē sava tēe cáhīin yāhá, ma cúū de chi nde cuni de jeē ndácu Yaā Dios jniñu jíín poder yā. Achí yá.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yūcuán na te nájnūhun nuū uná quɨvɨ̄ jeē ni cáhān yā jnūhun yáha, te ni caa ya ɨɨn yucu, cuacacān tahú yā. Te Pedro jiín Jacobo jiín Juan cuangoo de jíín yá.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Te níní jícán tahú yā, te tucu ni nduu nuū yā, te sahma ya ni nducuíjín quɨyɨ, te ndíndēé.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Yūcuán na te ni canecoo uū tēe, cándajnūhún de jíín yá. Te cúu de Moisés jiín Elías, tēe ni cahīyo jenahán.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Te luu ndíndēé de cáhīin de, te ni cacahān de jíín yá sɨquɨ̄ jeē ní cuyajni cuu yā ñuu Jerusalén.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Te Pedro jiín tée cáyūcu jíín de, yōhyo cájiī de māhná, te vēsú súcuan te tu ní cáquixī de. Te ni cajito de jeē lúu ndíndēe yá jiín ndɨndúú tée cáhīin jíín yá.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Te nuū ní cacujiyo tēe un núū yā, te ni cahān Pedro jiín yá:
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Te níní cáhán de súcuan, te ni quee vicō nūhun ní jesɨ nuū de jíjnáhan de. Te ni cayūhú de jeē cáhīin de chīji vicō ún.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun:
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Te nuū ni jínu ni cahān jnūhun ún, te máá ɨɨn na Jesús íin ya nuū de. Te máá de tu ní cácahān cuɨtɨ de, te tāca quɨ́vɨ̄ ún tu ní cácachi de nuū ni ɨɨn jeē súcuan ni cajito de.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní nanuu ya yucu jíín de. Te cuehē ñayuu ni jejnahan i ya.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Te mēhñu ñáyuu cuehē un ní cana jee ɨɨn tēe:
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Te máni jeē sáha xeēn tachī jiín i, te cána cóhó i sáha, te jéhni yɨ̄hɨ́ i, te jée tiñū yuhu i. Te yōhyo stóho i, te yōhyo uhū siaá i.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen te tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Te níní véji i nuū yā, te ni cotúú i ni sáha tachī, te ni jehni yɨ̄hɨ́ i. Te Jesús ni cahān xeēn yā nuū tachí un, te ni nasávāha ya sūchí un, te ni nacuāha ya i nuū tatá i.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Te ndɨvii ñayuu nahán ní canaa ni i cájito i jeē yóhyo jéhnu jniñu sáha Yaā Dios.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 Chuhun vāha ni rō jnūhun cáhán rī yāhá, te ma náā ni rō, chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, nastúu i ruhū quɨ̄vɨ ri ndaha tāca tée xeēn, achí yá.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun cáhán yā, chi tu ní cúu cuɨtɨ jecūhun ni de. Te ni cayūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá ni caquejéé de cácahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Te Jesús ni jini yā jeē súcuan cájeni ni de. Te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i xiin ya.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Te ni cahān yā jiín de:
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Yūcuán na te ni cahān Juan:
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Te ni cahān Jesús jiín de:
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Te ni cuyajni quɨvɨ̄ jeē quínuhun yā andɨvɨ́, te ni tee téyɨ́ ni yā jeē quihín yā ñuu Jerusalén.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Te ni tají yá sava tēe yósnúu de jíín jnúhun jeē jinú yā. Te cuangoo de ɨɨn ñuu Samaria návāha nducú de nuū ndóo ya.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Te ñayuu Samaria un tu ní cájēhe i vehe ndōo ya, chi ni cajini i jeē ndé Jerusalén quihīn yā.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Te Jacobo jiín Juan, tēe cáscuáha jíín yá, ni cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de jíín yá:
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Yūcuán na te ni ndió cóto Jesús nuū de, te ni cahān yā nuū de:
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, tú vēji ri jeē snáā rī ñayuu, chi sa suhva jeē jnáma ri ñayuu, achí yá.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Te níní jíca ya ichi jíín de, te ni cahān ɨɨn tēe jíín yá:
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Te ni cahān Jesús jiín de:
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Te ni cahān yā jiín ɨnga de:
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Te ni cahān Jesús jiín de:
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Yūcuán na te suni ni cahān ɨnga de:
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Te ni cahān Jesús jiín de:
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.