Lucas 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te ni nastútú yá ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni sáha ya jeē cóndiso jníñu de te coo poder de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, jiín jéē nasávāha de ñayuu cácuhū.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Te ni tají yá de quingoo de jeē nácani de jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu, jiín jéē nasávāha de ñayuu cácuhū.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Te ni cahān yā jiín de:
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Te na‑ni vehe núu ni quɨ̄vɨcoo ró, te yūcuán coyūcu ró nde quenda tucu ró quíhīn rō ɨnga ñuu.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Te núu ɨɨn ñuu tu cájetáhú i róhó, na quéndacoo ró yúcuan, te scóyo ró tɨ́cachā jehē rō, te súcuan stéén rō jeē iyó cuéchi i jeē tu ní cájetáhú i. Achí yá.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Te ni quendacoo de cuahān de, ni cajica nuu de tācá ñuu, ni canacani de jnūhun jnáma Yaā Dios ñayuu. Te tāca lado ni canasávāha de ñayuu cácuhū.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Te Herodes, tēe cúu gobernador, ni jini jnūhun de tācá jniñu sáha Jesús. Te ni cunéé ni de, chi cájeni ni sava ñayuu cácahān i jeē Juan ni natecu de.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Te sava ga i cácahān jeē ní nane Elías, tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán. Te sava ga i cácahān jeē ɨnga tēe ni nacani jnūhun ya nde jenahán, ní natecu de.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Te ni cahān Herodes:
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Te ni ndecoo tēe cácuu apóstol jeē ní tají yá ni canacani jnūhun. Te ni cacachi de nuū yā tācá jniñu ni casáha de. Te ni jeca ya de cuahān sɨ́ɨn ya jiín de ɨɨn lugar nuū tú ñayuu, yajni ñuu Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Te ni cajini ñayuu, te suni cuangoo i. Te ni jetáhú yá i, te ni nacani ya jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu, te ni nasávāha ya ñayuu cácuhū.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Te nuū cuáhini, te ni quecoo ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cacahān de jíín yá:
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Te ni cahān yā jiín de:
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Chi íyó nájnūhun uhūn mil tēe. Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha ún:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Te súcuan ni casáha de, te ni cacucōo ndɨhɨ ñayuu.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Te ni quihin ya ndɨhúhún staā jiín úū chācá un, te ni ndacoto ya ichi ándɨvɨ́, te ni nacuatáhú yá. Te ni tahú cuéchí yá staā ún, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá, te ni casaja de nuū ñáyuu cuehē.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Te ndɨvii i ni cayeji, te ni candutú chíji i. Te ni canastútú de pedazo staā jeē ní quendōo, te ni chitú úxī uū jīca.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni cusɨ́ɨn Jesús, jícán tahú yā, te máá‑ni tēe cáscuáha un cáhīin de jíín yá. Te ni cajnūhun yá de:
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Te ni cacahān de:
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Yūcuán na te ni cajnūhun yá de:
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Yūcuán na te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de jnūhun yáha núū ní ɨɨn ñayuu.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Te ni cahān yā:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Yūcuán na te ni cahān yā jiín ndɨhɨ de:
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Chi núu ndé ñáyuu cuní i cācu i nuū jnúndóho quiji nuū i jeē sɨquɨ́ ruhū, núu súcuan te jnahnū ndetū i nɨ́ɨ́ cáni. Te núu ndé ñáyuu, vēsú na cúū i jeē sɨquɨ́ ruhū, te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ¿Chi ndé cuajníñu vēsú na cúndeyɨ́ ñayuu nihīn i nɨ́ɨ́ ñáyɨ̄vɨ́, te núu squɨ́vɨ i máá i nuū jnahnú ndetū i nɨ́ɨ́ cáni?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Chi núu na‑ni ñayuu cúcanu i jeē sɨquɨ́ ruhū, Yaā ní nduu tēe, jíín sɨ́quɨ̄ jnúhun cáhán rī, suni súcuan cucanu rī jeē sɨquɨ́ máá i, quɨvɨ̄ ndíji ri. Te quɨvɨ̄ ún chi yōhyo luu cujéhnu ri, nájnūhun cújéhnu Tátá rī, te suni cácujéhnu ndajéhé ndoo ya sáha ya.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Te jendaá cahán rī jiín ró jeē sava tēe cáhīin yāhá, ma cúū de chi nde cuni de jeē ndácu Yaā Dios jniñu jíín poder yā. Achí yá.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yūcuán na te nájnūhun nuū uná quɨvɨ̄ jeē ni cáhān yā jnūhun yáha, te ni caa ya ɨɨn yucu, cuacacān tahú yā. Te Pedro jiín Jacobo jiín Juan cuangoo de jíín yá.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Te níní jícán tahú yā, te tucu ni nduu nuū yā, te sahma ya ni nducuíjín quɨyɨ, te ndíndēé.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Yūcuán na te ni canecoo uū tēe, cándajnūhún de jíín yá. Te cúu de Moisés jiín Elías, tēe ni cahīyo jenahán.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Te luu ndíndēé de cáhīin de, te ni cacahān de jíín yá sɨquɨ̄ jeē ní cuyajni cuu yā ñuu Jerusalén.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Te Pedro jiín tée cáyūcu jíín de, yōhyo cájiī de māhná, te vēsú súcuan te tu ní cáquixī de. Te ni cajito de jeē lúu ndíndēe yá jiín ndɨndúú tée cáhīin jíín yá.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Te nuū ní cacujiyo tēe un núū yā, te ni cahān Pedro jiín yá:
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Te níní cáhán de súcuan, te ni quee vicō nūhun ní jesɨ nuū de jíjnáhan de. Te ni cayūhú de jeē cáhīin de chīji vicō ún.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Te nuū vicó un ní cahān ɨɨn jnūhun:
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Te nuū ni jínu ni cahān jnūhun ún, te máá ɨɨn na Jesús íin ya nuū de. Te máá de tu ní cácahān cuɨtɨ de, te tāca quɨ́vɨ̄ ún tu ní cácachi de nuū ni ɨɨn jeē súcuan ni cajito de.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Te ɨnga quɨvɨ̄ un ní nanuu ya yucu jíín de. Te cuehē ñayuu ni jejnahan i ya.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Te mēhñu ñáyuu cuehē un ní cana jee ɨɨn tēe:
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Te máni jeē sáha xeēn tachī jiín i, te cána cóhó i sáha, te jéhni yɨ̄hɨ́ i, te jée tiñū yuhu i. Te yōhyo stóho i, te yōhyo uhū siaá i.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Te ni cahān ndahú ná jiín tée cáscuáha jíín ní jeē na quénehen te tachī ún, te tu ní cúu sáha de, áchí de.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Te níní véji i nuū yā, te ni cotúú i ni sáha tachī, te ni jehni yɨ̄hɨ́ i. Te Jesús ni cahān xeēn yā nuū tachí un, te ni nasávāha ya sūchí un, te ni nacuāha ya i nuū tatá i.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Te ndɨvii ñayuu nahán ní canaa ni i cájito i jeē yóhyo jéhnu jniñu sáha Yaā Dios.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 Chuhun vāha ni rō jnūhun cáhán rī yāhá, te ma náā ni rō, chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, nastúu i ruhū quɨ̄vɨ ri ndaha tāca tée xeēn, achí yá.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Te tu ní cájecūhun ni de jnūhun cáhán yā, chi tu ní cúu cuɨtɨ jecūhun ni de. Te ni cayūhú de cajnūhún de ya sɨquɨ̄ jnúhun ni cahān yā.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá ni caquejéé de cácahān de sɨquɨ̄ núu ndé ɨɨn de cújéhnu ga.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Te Jesús ni jini yā jeē súcuan cájeni ni de. Te ni jnɨɨ ya ndaha ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i xiin ya.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Te ni cahān yā jiín de:
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Yūcuán na te ni cahān Juan:
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Te ni cahān Jesús jiín de:
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Te ni cuyajni quɨvɨ̄ jeē quínuhun yā andɨvɨ́, te ni tee téyɨ́ ni yā jeē quihín yā ñuu Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Te ni tají yá sava tēe yósnúu de jíín jnúhun jeē jinú yā. Te cuangoo de ɨɨn ñuu Samaria návāha nducú de nuū ndóo ya.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Te ñayuu Samaria un tu ní cájēhe i vehe ndōo ya, chi ni cajini i jeē ndé Jerusalén quihīn yā.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Te Jacobo jiín Juan, tēe cáscuáha jíín yá, ni cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de jíín yá:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Yūcuán na te ni ndió cóto Jesús nuū de, te ni cahān yā nuū de:
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, tú vēji ri jeē snáā rī ñayuu, chi sa suhva jeē jnáma ri ñayuu, achí yá.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Te níní jíca ya ichi jíín de, te ni cahān ɨɨn tēe jíín yá:
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Te ni cahān Jesús jiín de:
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Te ni cahān yā jiín ɨnga de:
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Te ni cahān Jesús jiín de:
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Yūcuán na te suni ni cahān ɨnga de:
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Te ni cahān Jesús jiín de:
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.