Lucas 8
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Yūcuán na te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ni jica cuu Jesús tācá ñuu náhnu jíín ñuu lulí. Te nácani ya jnūhun vāha te cástūhun yá ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te ndɨhúxí uū tēe cácuu apóstol, cájica de jíín yá.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Te suni íyó jecu ñahan cájica jíín yá, jeē ní quenehen ya tachī ini sava ña, te ni nasávāha ya sava ña jeē cándoho cuehyɨ̄. Te ɨɨn ña cúu María ñuu Magdala, te ini ñahan un ní quenehen ya uxā tachī.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Te ɨnga ña cúu Juana, ñasɨhɨ́ Chuza, tēe ndíso jníñu ini vehe Herodes. Te ɨnga ña cúu Susana, jiín cuéhē gā ñahan jeē cáchindéé ñáhán ña, jéhe ña tāca jéē jíni ñúhún yá jiín de jíjnáhan de.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Te cuehē ñayuu tācá ñuu yūcuan ní jinūcoo i nuū Jesús. Te ni cacutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu, te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín i:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 Ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de. Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni cajeñū ñayuu sɨquɨ̄, te ni cayeji saa.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te jecu gā ni jitē nuū ñúhun yuū. Te ni cane, te ni ichī‑ni, chi tú cuehē cajin.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Te jecu gā ni jitē nuū náne iñu. Te ɨnuú‑ni ni canecoo iñu jíín, te ni jesɨ nuū.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te nuū ní jehnu, te ni jēhe cuehē nunī, chi jeē ɨ́ɨn ɨɨn ni jēhe nde ciento. Achí yá.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Te tēe cáscuáha jíín yá ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá yáha.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Te ni cahān yā:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 ’Jnūhun yátá yáha cúní cahān: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te quíji‑ni jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i, návāha ma candíje i te ma jnáma ri i.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini jnūhun, te cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín. Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i. Te jecu‑ni quɨvɨ̄ cácandíje i, te núu ni quejéé jnúndóho, te cájica yátá i.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Te trigo jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun ñayuu cájini jnūhun, te cuangoo i te cácujnéñu i jíín jniñu i jíín jéē cuní i cucúcá i te coo sɨɨ̄ ni i. Te tu íje i jíín jnúhun ya.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun ya, te cájnɨɨ vāha i, chi íyó váha íyó ndáā anuá i. Te cáhije i jíín jnúhun ya, chi cácandíje vāha i.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 ’Núu nástɨ́ɨn ñayuu ɨɨn lámpara, te tu jésɨ i ni ɨɨn sɨquɨ̄, ni tu jéni i chīji jīto. Chi sa suhva jéni i nuū sucún, návāha cundijin nuū ñáyuu quɨ́vɨcoo vehe.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Te suni súcuan tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun cácahān i nane ndijin te cuni ñayuu.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 ’Núu súcuan te na cúni sōho vāha ró, chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jéni ni i jeē jiní i, sa suhva naa. Achí yá.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yūcuán na te ni quee naná yā jiín táca ñani yā nuū íne ya. Te tu ní cúu quɨ̄vɨcoo ña nuū yā sɨquɨ̄ jeē chitú ñayuu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Te ɨɨn ñayuu ni castūhun núū yā:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Te ni cahān maá yá:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn barco jiín tée cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Te níní cáscáca de barco, te ni quixī yā. Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin nuū mar, te je yajni chitú ndute ini barco, te ndúcú quée barco.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Yūcuán na te ni cane ya jiín de región Galilea, te cuahān yā región Gadara jeē íne ɨnga lado mar Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Te nuū ní nanuu ya nuū ñúhun íchi, te ɨɨn tēe ñuu un ní quee de nuū yā. Te je ni cuu cuehē cuiyā ñúhun cuehē tachī ini de. Te tu ñúhun cuɨtɨ de sahma, ni tu ndéé de vehe, chi sa suhva nuū cáyɨndūji ndɨ̄yɨ ndeé de.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Te ná ni jito de nuū Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, te ni cana cóhó de:
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Súcuan ni cahān de, chi je ni ndacu ya jniñu nuū tachí un jéē na quéndacoo ini de. Te ni cuu cuehē jínu sáha xeēn tachī jiín de. Te cájihni ñayuu ndaha de jehē de jíín cadena, návāha tú na vé sáha de. Te ndɨhɨ‑ni jéhnde de, te jínu de jéhén de nde nuū ñúhun téhé sáha tachī ún.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Te Jesús ni cajnūhun yá de:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Te ni cacahān ndahú táchī un jíín yá jeē ma tají yá quihīn ini tūhnchi cúnú.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Te yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ. Te tachī jeē cáñuhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄ ún. Te ni jēhe ya jnūhun.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar, te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Te tēe cándito tɨ ni cajito de jeē súcuan ni cuu, te ni cayūhú de. Te ni cajinu de cuacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu. Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús. Te ni cajito i nuū tée ní quendacoo tachī ini, néne de nuū jehé Jesús, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhu ñáyuu ún.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Te tēe ní cajito ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Yūcuán na te tāca ñáyuu nɨ́ɨ́ región Gadara, ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya quihīn yā, chi yōhyo cáyūhú i. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco jeē quínuhun yā.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Te tēe jeē ní quendacoo tachī ini, ni cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá. Te Jesús ni cahān yā jeē na quéndōo de, te áchí yá:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 Cuánuhun vehe ró, te nacani ró jnúhun ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Yaā Dios jiín ró, achí yá jiín de.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Te nuū ní najinū Jesús ɨnga lado mar, te ñayuu un ní cacusɨɨ̄ ni i jeē ní najinū yā, chi ndɨhɨ i cándetu i ya.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā, te ni cahān ndahú de jíín yá jeē na quíhín yā jiín de vehe de.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Chi íyó ɨɨn sēhe sɨ́hɨ́ de jeē mañúhún‑ni i nuū de, te íyó i nájnūhun uxī uū cuiyā. Te sūchí un je yajni cuu i. Te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄. Te ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín tée tájná, te tu ní ndúvāha ña sáha ni ɨɨn de.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Te ni quee ña ichi yátá yā, te ni quehé ña yusáhma ya. Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Te ni cahān Jesús:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Te ni jini ñahan un jéē tu ní cúu coo yuhu jeē ni sáha ña. Te quɨ́sɨ i ña ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā. Te jíto jínúū tāca ñáyuu, te ni cachi cají ña najehē ni quehé ña yusáhma ya, jiín jéē ní nduvāha‑ni ña.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Te ni cahān yā jiín ña:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quee ɨɨn tēe vēji vehe Jairo, tēe cújéhnu ini sinagoga, te ni cachi nuū de:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Te ni jini Jesús jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín Jairo:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Te ni jinū yā vehe, te tu ní jéhe ya jnūhun quɨ̄vɨ ñayuu jiín yá, chi máá‑ni Pedro jiín Juan jiín Jacobo jiín tátá naná sūchi sɨ́hɨ́ un.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Te cácucuíhyá ni ndɨhɨ ñayuu cáyūcú ini vehe, te cándahyū i jehē sūchí un. Te ni cahān yā:
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā, chi cájini i jeē ni jíhī sūchi sɨ́hɨ́ un.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān jee ya jiín i:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Te ni natecu i, te ni ndocuɨñɨ̄‑ni i. Te ni ndacu ya jniñu jeē na cuáha ña jeē cáji i.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Te tátá i náná i yōhyo ni canaa ni de cájito de. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ni ɨɨn jeē súcuan ni cuu.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.