Lucas 8

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yūcuán na te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ni jica cuu Jesús tācá ñuu náhnu jíín ñuu lulí. Te nácani ya jnūhun vāha te cástūhun yá ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te ndɨhúxí uū tēe cácuu apóstol, cájica de jíín yá.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Te suni íyó jecu ñahan cájica jíín yá, jeē ní quenehen ya tachī ini sava ña, te ni nasávāha ya sava ña jeē cándoho cuehyɨ̄. Te ɨɨn ña cúu María ñuu Magdala, te ini ñahan un ní quenehen ya uxā tachī.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Te ɨnga ña cúu Juana, ñasɨhɨ́ Chuza, tēe ndíso jníñu ini vehe Herodes. Te ɨnga ña cúu Susana, jiín cuéhē gā ñahan jeē cáchindéé ñáhán ña, jéhe ña tāca jéē jíni ñúhún yá jiín de jíjnáhan de.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Te cuehē ñayuu tācá ñuu yūcuan ní jinūcoo i nuū Jesús. Te ni cacutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu, te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín i:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 Ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de. Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni cajeñū ñayuu sɨquɨ̄, te ni cayeji saa.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te jecu gā ni jitē nuū ñúhun yuū. Te ni cane, te ni ichī‑ni, chi tú cuehē cajin.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Te jecu gā ni jitē nuū náne iñu. Te ɨnuú‑ni ni canecoo iñu jíín, te ni jesɨ nuū.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te nuū ní jehnu, te ni jēhe cuehē nunī, chi jeē ɨ́ɨn ɨɨn ni jēhe nde ciento. Achí yá.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Te tēe cáscuáha jíín yá ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá yáha.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Te ni cahān yā:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 ’Jnūhun yátá yáha cúní cahān: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te quíji‑ni jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i, návāha ma candíje i te ma jnáma ri i.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini jnūhun, te cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín. Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i. Te jecu‑ni quɨvɨ̄ cácandíje i, te núu ni quejéé jnúndóho, te cájica yátá i.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Te trigo jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun ñayuu cájini jnūhun, te cuangoo i te cácujnéñu i jíín jniñu i jíín jéē cuní i cucúcá i te coo sɨɨ̄ ni i. Te tu íje i jíín jnúhun ya.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun ya, te cájnɨɨ vāha i, chi íyó váha íyó ndáā anuá i. Te cáhije i jíín jnúhun ya, chi cácandíje vāha i.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 ’Núu nástɨ́ɨn ñayuu ɨɨn lámpara, te tu jésɨ i ni ɨɨn sɨquɨ̄, ni tu jéni i chīji jīto. Chi sa suhva jéni i nuū sucún, návāha cundijin nuū ñáyuu quɨ́vɨcoo vehe.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Te suni súcuan tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun cácahān i nane ndijin te cuni ñayuu.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 ’Núu súcuan te na cúni sōho vāha ró, chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jéni ni i jeē jiní i, sa suhva naa. Achí yá.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Yūcuán na te ni quee naná yā jiín táca ñani yā nuū íne ya. Te tu ní cúu quɨ̄vɨcoo ña nuū yā sɨquɨ̄ jeē chitú ñayuu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Te ɨɨn ñayuu ni castūhun núū yā:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Te ni cahān maá yá:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn barco jiín tée cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Te níní cáscáca de barco, te ni quixī yā. Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin nuū mar, te je yajni chitú ndute ini barco, te ndúcú quée barco.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Yūcuán na te ni cane ya jiín de región Galilea, te cuahān yā región Gadara jeē íne ɨnga lado mar Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Te nuū ní nanuu ya nuū ñúhun íchi, te ɨɨn tēe ñuu un ní quee de nuū yā. Te je ni cuu cuehē cuiyā ñúhun cuehē tachī ini de. Te tu ñúhun cuɨtɨ de sahma, ni tu ndéé de vehe, chi sa suhva nuū cáyɨndūji ndɨ̄yɨ ndeé de.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Te ná ni jito de nuū Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, te ni cana cóhó de:
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Súcuan ni cahān de, chi je ni ndacu ya jniñu nuū tachí un jéē na quéndacoo ini de. Te ni cuu cuehē jínu sáha xeēn tachī jiín de. Te cájihni ñayuu ndaha de jehē de jíín cadena, návāha tú na vé sáha de. Te ndɨhɨ‑ni jéhnde de, te jínu de jéhén de nde nuū ñúhun téhé sáha tachī ún.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Te Jesús ni cajnūhun yá de:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Te ni cacahān ndahú táchī un jíín yá jeē ma tají yá quihīn ini tūhnchi cúnú.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Te yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ. Te tachī jeē cáñuhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄ ún. Te ni jēhe ya jnūhun.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar, te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Te tēe cándito tɨ ni cajito de jeē súcuan ni cuu, te ni cayūhú de. Te ni cajinu de cuacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu. Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús. Te ni cajito i nuū tée ní quendacoo tachī ini, néne de nuū jehé Jesús, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhu ñáyuu ún.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Te tēe ní cajito ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Yūcuán na te tāca ñáyuu nɨ́ɨ́ región Gadara, ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya quihīn yā, chi yōhyo cáyūhú i. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco jeē quínuhun yā.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Te tēe jeē ní quendacoo tachī ini, ni cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá. Te Jesús ni cahān yā jeē na quéndōo de, te áchí yá:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Cuánuhun vehe ró, te nacani ró jnúhun ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Yaā Dios jiín ró, achí yá jiín de.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Te nuū ní najinū Jesús ɨnga lado mar, te ñayuu un ní cacusɨɨ̄ ni i jeē ní najinū yā, chi ndɨhɨ i cándetu i ya.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā, te ni cahān ndahú de jíín yá jeē na quíhín yā jiín de vehe de.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Chi íyó ɨɨn sēhe sɨ́hɨ́ de jeē mañúhún‑ni i nuū de, te íyó i nájnūhun uxī uū cuiyā. Te sūchí un je yajni cuu i. Te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄. Te ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín tée tájná, te tu ní ndúvāha ña sáha ni ɨɨn de.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Te ni quee ña ichi yátá yā, te ni quehé ña yusáhma ya. Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Te ni cahān Jesús:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Te ni jini ñahan un jéē tu ní cúu coo yuhu jeē ni sáha ña. Te quɨ́sɨ i ña ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā. Te jíto jínúū tāca ñáyuu, te ni cachi cají ña najehē ni quehé ña yusáhma ya, jiín jéē ní nduvāha‑ni ña.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Te ni cahān yā jiín ña:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quee ɨɨn tēe vēji vehe Jairo, tēe cújéhnu ini sinagoga, te ni cachi nuū de:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Te ni jini Jesús jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín Jairo:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Te ni jinū yā vehe, te tu ní jéhe ya jnūhun quɨ̄vɨ ñayuu jiín yá, chi máá‑ni Pedro jiín Juan jiín Jacobo jiín tátá naná sūchi sɨ́hɨ́ un.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Te cácucuíhyá ni ndɨhɨ ñayuu cáyūcú ini vehe, te cándahyū i jehē sūchí un. Te ni cahān yā:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā, chi cájini i jeē ni jíhī sūchi sɨ́hɨ́ un.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān jee ya jiín i:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Te ni natecu i, te ni ndocuɨñɨ̄‑ni i. Te ni ndacu ya jniñu jeē na cuáha ña jeē cáji i.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Te tátá i náná i yōhyo ni canaa ni de cájito de. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ni ɨɨn jeē súcuan ni cuu.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.