Lucas 8

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yūcuán na te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ni jica cuu Jesús tācá ñuu náhnu jíín ñuu lulí. Te nácani ya jnūhun vāha te cástūhun yá ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te ndɨhúxí uū tēe cácuu apóstol, cájica de jíín yá.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Te suni íyó jecu ñahan cájica jíín yá, jeē ní quenehen ya tachī ini sava ña, te ni nasávāha ya sava ña jeē cándoho cuehyɨ̄. Te ɨɨn ña cúu María ñuu Magdala, te ini ñahan un ní quenehen ya uxā tachī.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Te ɨnga ña cúu Juana, ñasɨhɨ́ Chuza, tēe ndíso jníñu ini vehe Herodes. Te ɨnga ña cúu Susana, jiín cuéhē gā ñahan jeē cáchindéé ñáhán ña, jéhe ña tāca jéē jíni ñúhún yá jiín de jíjnáhan de.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Te cuehē ñayuu tācá ñuu yūcuan ní jinūcoo i nuū Jesús. Te ni cacutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu, te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín i:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de. Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni cajeñū ñayuu sɨquɨ̄, te ni cayeji saa.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te jecu gā ni jitē nuū ñúhun yuū. Te ni cane, te ni ichī‑ni, chi tú cuehē cajin.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Te jecu gā ni jitē nuū náne iñu. Te ɨnuú‑ni ni canecoo iñu jíín, te ni jesɨ nuū.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te nuū ní jehnu, te ni jēhe cuehē nunī, chi jeē ɨ́ɨn ɨɨn ni jēhe nde ciento. Achí yá.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Te tēe cáscuáha jíín yá ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá yáha.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Te ni cahān yā:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ’Jnūhun yátá yáha cúní cahān: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te quíji‑ni jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i, návāha ma candíje i te ma jnáma ri i.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini jnūhun, te cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín. Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i. Te jecu‑ni quɨvɨ̄ cácandíje i, te núu ni quejéé jnúndóho, te cájica yátá i.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Te trigo jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun ñayuu cájini jnūhun, te cuangoo i te cácujnéñu i jíín jniñu i jíín jéē cuní i cucúcá i te coo sɨɨ̄ ni i. Te tu íje i jíín jnúhun ya.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun ya, te cájnɨɨ vāha i, chi íyó váha íyó ndáā anuá i. Te cáhije i jíín jnúhun ya, chi cácandíje vāha i.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Núu nástɨ́ɨn ñayuu ɨɨn lámpara, te tu jésɨ i ni ɨɨn sɨquɨ̄, ni tu jéni i chīji jīto. Chi sa suhva jéni i nuū sucún, návāha cundijin nuū ñáyuu quɨ́vɨcoo vehe.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Te suni súcuan tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun cácahān i nane ndijin te cuni ñayuu.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Núu súcuan te na cúni sōho vāha ró, chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jéni ni i jeē jiní i, sa suhva naa. Achí yá.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yūcuán na te ni quee naná yā jiín táca ñani yā nuū íne ya. Te tu ní cúu quɨ̄vɨcoo ña nuū yā sɨquɨ̄ jeē chitú ñayuu.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Te ɨɨn ñayuu ni castūhun núū yā:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Te ni cahān maá yá:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ni quɨ̄vɨ ya ɨɨn barco jiín tée cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Te níní cáscáca de barco, te ni quixī yā. Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin nuū mar, te je yajni chitú ndute ini barco, te ndúcú quée barco.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Yūcuán na te ni cane ya jiín de región Galilea, te cuahān yā región Gadara jeē íne ɨnga lado mar Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Te nuū ní nanuu ya nuū ñúhun íchi, te ɨɨn tēe ñuu un ní quee de nuū yā. Te je ni cuu cuehē cuiyā ñúhun cuehē tachī ini de. Te tu ñúhun cuɨtɨ de sahma, ni tu ndéé de vehe, chi sa suhva nuū cáyɨndūji ndɨ̄yɨ ndeé de.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Te ná ni jito de nuū Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā, te ni cana cóhó de:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Súcuan ni cahān de, chi je ni ndacu ya jniñu nuū tachí un jéē na quéndacoo ini de. Te ni cuu cuehē jínu sáha xeēn tachī jiín de. Te cájihni ñayuu ndaha de jehē de jíín cadena, návāha tú na vé sáha de. Te ndɨhɨ‑ni jéhnde de, te jínu de jéhén de nde nuū ñúhun téhé sáha tachī ún.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Te Jesús ni cajnūhun yá de:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Te ni cacahān ndahú táchī un jíín yá jeē ma tají yá quihīn ini tūhnchi cúnú.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Te yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ. Te tachī jeē cáñuhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄ ún. Te ni jēhe ya jnūhun.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar, te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Te tēe cándito tɨ ni cajito de jeē súcuan ni cuu, te ni cayūhú de. Te ni cajinu de cuacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu. Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús. Te ni cajito i nuū tée ní quendacoo tachī ini, néne de nuū jehé Jesús, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhu ñáyuu ún.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Te tēe ní cajito ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Yūcuán na te tāca ñáyuu nɨ́ɨ́ región Gadara, ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya quihīn yā, chi yōhyo cáyūhú i. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco jeē quínuhun yā.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Te tēe jeē ní quendacoo tachī ini, ni cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá. Te Jesús ni cahān yā jeē na quéndōo de, te áchí yá:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Cuánuhun vehe ró, te nacani ró jnúhun ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Yaā Dios jiín ró, achí yá jiín de.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Te nuū ní najinū Jesús ɨnga lado mar, te ñayuu un ní cacusɨɨ̄ ni i jeē ní najinū yā, chi ndɨhɨ i cándetu i ya.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā, te ni cahān ndahú de jíín yá jeē na quíhín yā jiín de vehe de.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Chi íyó ɨɨn sēhe sɨ́hɨ́ de jeē mañúhún‑ni i nuū de, te íyó i nájnūhun uxī uū cuiyā. Te sūchí un je yajni cuu i. Te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄. Te ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín tée tájná, te tu ní ndúvāha ña sáha ni ɨɨn de.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Te ni quee ña ichi yátá yā, te ni quehé ña yusáhma ya. Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Te ni cahān Jesús:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Te ni jini ñahan un jéē tu ní cúu coo yuhu jeē ni sáha ña. Te quɨ́sɨ i ña ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū jehé yā. Te jíto jínúū tāca ñáyuu, te ni cachi cají ña najehē ni quehé ña yusáhma ya, jiín jéē ní nduvāha‑ni ña.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Te ni cahān yā jiín ña:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quee ɨɨn tēe vēji vehe Jairo, tēe cújéhnu ini sinagoga, te ni cachi nuū de:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Te ni jini Jesús jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Te ni jinū yā vehe, te tu ní jéhe ya jnūhun quɨ̄vɨ ñayuu jiín yá, chi máá‑ni Pedro jiín Juan jiín Jacobo jiín tátá naná sūchi sɨ́hɨ́ un.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Te cácucuíhyá ni ndɨhɨ ñayuu cáyūcú ini vehe, te cándahyū i jehē sūchí un. Te ni cahān yā:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā, chi cájini i jeē ni jíhī sūchi sɨ́hɨ́ un.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Yūcuán na te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān jee ya jiín i:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Te ni natecu i, te ni ndocuɨñɨ̄‑ni i. Te ni ndacu ya jniñu jeē na cuáha ña jeē cáji i.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Te tátá i náná i yōhyo ni canaa ni de cájito de. Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū de jeē ma cáchi de nuū ni ɨɨn jeē súcuan ni cuu.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.