Lucas 6

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní yāha Jesús cuahān yā mēhñú nuū cáa trigo. Te tēe cáscuáha jíín yá ni cataxín de yoco trigo, te ni caquɨɨn de ini ndaha de, te ni cayeji de.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Te sava tēe grupo fariseo ni cacajnūhún de:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Te ni cahān Jesús jiín de:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Te ni quɨ̄vɨ de ini vehe Yaā Dios, te ni quihin de pan iī jeē yosó ndijin nuū Yaā Dios. Te ni yeji de, te suni ni jēhe de ni cayeji tēe cáhīin jíín de. Te tú na ley jeē cáji ni ɨɨn tēe, chi máá‑ni sutū cuu caji. Te vēsú súcuan te tú na cuēchi ní íyo sɨquɨ̄ de. Achí yá.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Te ni cahān gā yā jiín de:
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Te ɨnga quɨvɨ̄ ndétātú, suni ni quɨ̄vɨ ya ini vehe iī sinagoga, te ni steén yā jnūhun. Te yūcuan íne ɨɨn tēe ni ichī ndaha váha de.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Te tēe cástéén tutu ley jiín tée grupo fariseo, cájito yuhu de ya núu nasávāha ya tēe un quɨ́vɨ̄ ndétātú, návāha nihīn de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Te máá yá je jíní yā ndese cájeni ni de. Te ni cahān yā jiín tée ni ichī ndaha ún:
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Te ndéhé yá nuū de jeē cáyūcú de nɨ́ɨ́ xiin ya. Te ni cahān yā jiín tée cúhú un:
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni tāca tée un, te ni quejéé de cándajnūhún de sɨquɨ̄ Jesús, ndese cahni de ya.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ni quenda ya cuacacān tahú yā nde yucu. Te nɨ́ɨ́ niñu ni jicān tahú yā nuū Yaā Dios.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Te nuū ní cundijin, te ni cana ya tāca tée cáscuáha jíín yá. Te ni nacāji ya uxī uū de, te ni cahān yā jeē cuu de apóstol, condiso jníñu de nacani de jnūhun ya.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Te yāha cúu sɨ́hvɨ́ de jíjnáhan de: Simón jeē ní nasnání yá de Pedro, jiín ñani de Andrés, te suni Jacobo jiín Juan, Felipe jiín Bartolomé,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Mateo, Tomás, Jacobo sēhe Alfeo, Simón tēe grupo cananista,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Judas ñani Jacobo, jiín Judas Iscariote, tēe jeē ní nastúu de ya.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Te ni nanuu ya yucu jíín táca tée un jéē cascuáha jíín yá, te ni jecuɨñɨ̄ yā ɨɨn nduhvā jiín de. Te cuehē ñayuu nɨɨ́ región Judea jiín ñuu Jerusalén, jiín ñáyuu yumar ñuu Tiro jiín ñuu Sidón, ni quecoo i jeē cúni nahín i jnūhun stéén yā, jiín jéē ndúvāha i cuehyɨ̄ cándoho i.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Te ñayuu jeē ñúhun tachī ini i, suni ni canduvāha i ni sáha ya.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Te ndɨvii ñayuu cácuni i quehé i ya, chi súcuan ndúvāha i sáha ya jiín poder yā.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Te ni ndacoto ya nuū tée cáscuáha jíín yá un, te ni cahān yā:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Yōhyo ndetū rohó jéē cájiī sōco vijna, chi quiji quɨvɨ̄ jeē ndutú chīji ró.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ’Yōhyo ndetū rō te núu cáquɨtɨ̄ ni ñayuu nuū rō jeē sɨquɨ́ ruhū, Yaā ní nduu tēe, te cásquéhichī i róhó, te cácahān neé i nuū rō, te cácahān i jeē ñáyuu casáha jniñu néé cácuu ró.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Te na cóo sɨɨ̄ ni rō quɨvɨ̄ sáha i súcuan, te víhyá gā na cúsɨɨ̄ ni rō, chi cáhnu téyɨ́ coo tahū rō nde andɨvɨ́. Chi suni súcuan ni casáha uhū tāca jíí i jíín tée ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Te nacā jeē xeēn ndoho róhó ñáyuu cucá, chi vijna‑ni cúu jeē cáhīyo sɨɨ̄ ni rō.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Nacā jeē xeēn ndoho róhó ñáyuu jeē víjna cáhīyo vetū chīji ró, chi quiji quɨvɨ̄ jeē cuu rō sōco.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ’Nacā jeē xeēn ndoho tāca ró núu cájejnúhún ñáyuu rohó, chi suni súcuan ni cajejnúhún jíí i tāca tée ni canacani jnūhun stáhú ndé jenahán.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Te cáhán rī jiín róhó jeē cájini sōho: Cundáhú ni rō ñayuu cájito uhū rohó. Te sáha vāha ró jíín ñáyuu cáquɨtɨ̄ ni nuū rō.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Te cacān rō jeē váha coo ñayuu cácahān ndevāha sɨ́quɨ̄ rō. Te cacān tahú rō jehē ñáyuu cácahān neé núū rō.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Te núu ndé tée cani de ɨɨn lado yɨquɨ núú rō, te vāha ga suni cuāha ró ɨnga lado cani de, vēsú jeē nácuāha ró jéē ndútahū de. Te núu ndé tée cúní de quende de tɨcāchi ró, suni cuāha ró jnúhun jeē na quíhín de jíín ndé camisa rō.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Te na‑ni ñayuu jicán nuū rō, te cuāha ró núū i. Te ñayuu quíhin ndajníñu ró, ma nándacān rō.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Te nájnūhun cácuni rō jeē sáha vāha ñayuu jiín ró, suni súcuan na sáha vāha ró jíín i.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ’Chi núu íyó mánī rō jiín máá‑ni ñayuu jeē maní jiín ró, ¿te na vé jeē váha ga sáha ró núu súcuan? Chi nde tēe cásáha cuēchi, suni manī de jíín tée manī jiín máá de.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Te núu sáha vāha ró jíín máá‑ni ñayuu jeē casáha vāha jíín ró, ¿te na vé jeē váha ga sáha ró núu súcuan? Chi nde tēe cásáha cuēchi, suni súcuan cásáha de.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Te núu cuāha núú ró núū maá‑ni ñayuu jeē ñúhun ni rō nacuāha i nuū rō, ¿te na vé jeē váha ga sáha ró núu súcuan? Chi nde tēe cásáha cuēchi, suni jéhe núu de nuū tāca gá tēe cásáha cuēchi, návāha nanihīn tucu de.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Núu súcuan te cundáhú ni rō ñayuu cájito uhū rohó, te sáha vāha ró jíín i, te cuāha núú ró núū i. Te ma cuáha ró máá sɨ́quɨ̄ jeē cani ni rō jeē suni nacuāha i nuū rō. Te súcuan te cáhnu coo tahū rō, te stéén rō jeē cácuu ró séhe Yaā cujéhnu téyɨ́. Chi máá yá vāha ni yā jiín ñáyuu tu nácuatáhú núū yā jiín ñáyuu casáha néé.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Núu súcuan te cundáhú ni rō ñayuu, nájnūhun máá Tátá rō cúndáhú ni yā i.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ’Ma cahán rō sɨquɨ̄ cuéchi ñayuu ndese sáha i, návāha suni ma cahán Yaā Dios cuēchi sɨquɨ̄ rō jeē casáha ró súcuan. Ma cahán xeēn rō sɨquɨ̄ i jeē tú vāha sáha i, návāha suni ma cahán Yaā Dios súcuan sɨquɨ̄ rō. Cone cáhnu ni rō nuū i, te suni cone cáhnu ni yā nuū rō.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Cuāha ró núū ñáyuu, te suni súcuan cuāha Yaā Dios nuū rō. Chi vāha ndasɨ́ cuáha ya nuū rō, nájnūhun jeē chícuāha váha ya, quɨsɨ ya, sánīhin ya, te nde scáa ya cuāha ya nuū rō. Chi cūhva jeē cájēhe ró núū ñáyuu, suni cūhva un cuáha ya nuū rō. Achí yá.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín i:
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ɨɨn tēe scuáha, tu cújéhnu de nuū maestro de. Te tēe scuáha ún, núu je ni cutūhva vāha de, te jinū de coo de nájnūhun maestro de.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’Te cuēchi jnáhan ró cúu nájnūhun jeē íne ɨɨn yāca lúlí tɨnūú i. ¿Te naun cásáha ró cuenta jeē súcuan, te tu cásáha ró cuenta cuēchi máá ró jeē cúu nájnūhun jeē íne ɨɨn nduhu tɨnūu máá ró?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 ¿Te naun cácahān rō jiín jnáhan ró: Condetu, na táva rī yāca íne tɨnūu ró, te tu cánacani ni rō jeē íne ɨɨn nduhu tɨnūu máá ró? Tēe stáhú‑ni cácuu ró núu súcuan. Xīhna gā tɨnūu máá ró tava rō nduhu, te yūcuán na te cuu condēhe váha ró jéē táva rō yāca tɨ́nūu jnáhan ró.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ’Tu íyó yujnu váha jeē jéhe ndehē neé, te ni tu íyó yujnu néé jéē jéhe ndehē váha.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Chi jíín ndéhē jeē jéhe ɨɨn ɨɨn yujnu, te jíní yō núu yujnu váha cúu. Chi tu scóyo yó ndehē higo xinī íñu, ni tu scóyo yó ndehē uva xinī yucú zarza.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Te suni súcuan tēe vāha, cáhán de jnūhun vāha, chi vāha ánuá de. Te tēe sáha néé cáhán de jnūhun néé, chi cánéé ánuá de. Chi modo ndese íyó ánuá ñayuu, máni jeē yúcuan cúu jeē cácahān i.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Najehē cácahān yɨñúhún ró jiín rí: Jitoho ná, áchí ró, te tu cásquícu ró jniñu ndácu ri?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Tāca ñáyuu vēji nuū rī te jíni sōho jnūhun cáhán rī te squícu, na stéén rī nuū rō ndese cúu i.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Cúu i nájnūhun ɨɨn tēe jeē ní jeni de vehe de, te ni jete cúnú de nde ni nihīn de toto, te ni jeni de sɨquɨ̄. Te nuū ní ndaa yūte, te ni chundahá vehe ún, te tu ní cánda cuɨtɨ sáha, chi sɨquɨ̄ toto íin.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Te tāca ñáyuu jíni sōho jnūhun cáhán rī, te tu squícu i, cúu i nájnūhun ɨɨn tēe ni jeni de vehe de nuū ñúhun, te tu yɨ́tuu jehē. Te nuū ní ndaa yūte, te ni chundahá vehe ún, te ni cotúú‑ni, te ni naa iī‑ni. Achí yá jiín i jíjnáhan i.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.