Lucas 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní yāha Jesús cuahān yā mēhñú nuū cáa trigo. Te tēe cáscuáha jíín yá ni cataxín de yoco trigo, te ni caquɨɨn de ini ndaha de, te ni cayeji de.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Te sava tēe grupo fariseo ni cacajnūhún de:
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Te ni cahān Jesús jiín de:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Te ni quɨ̄vɨ de ini vehe Yaā Dios, te ni quihin de pan iī jeē yosó ndijin nuū Yaā Dios. Te ni yeji de, te suni ni jēhe de ni cayeji tēe cáhīin jíín de. Te tú na ley jeē cáji ni ɨɨn tēe, chi máá‑ni sutū cuu caji. Te vēsú súcuan te tú na cuēchi ní íyo sɨquɨ̄ de. Achí yá.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Te ni cahān gā yā jiín de:
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Te ɨnga quɨvɨ̄ ndétātú, suni ni quɨ̄vɨ ya ini vehe iī sinagoga, te ni steén yā jnūhun. Te yūcuan íne ɨɨn tēe ni ichī ndaha váha de.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Te tēe cástéén tutu ley jiín tée grupo fariseo, cájito yuhu de ya núu nasávāha ya tēe un quɨ́vɨ̄ ndétātú, návāha nihīn de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Te máá yá je jíní yā ndese cájeni ni de. Te ni cahān yā jiín tée ni ichī ndaha ún:
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Te ndéhé yá nuū de jeē cáyūcú de nɨ́ɨ́ xiin ya. Te ni cahān yā jiín tée cúhú un:
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni tāca tée un, te ni quejéé de cándajnūhún de sɨquɨ̄ Jesús, ndese cahni de ya.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te ni quenda ya cuacacān tahú yā nde yucu. Te nɨ́ɨ́ niñu ni jicān tahú yā nuū Yaā Dios.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Te nuū ní cundijin, te ni cana ya tāca tée cáscuáha jíín yá. Te ni nacāji ya uxī uū de, te ni cahān yā jeē cuu de apóstol, condiso jníñu de nacani de jnūhun ya.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Te yāha cúu sɨ́hvɨ́ de jíjnáhan de: Simón jeē ní nasnání yá de Pedro, jiín ñani de Andrés, te suni Jacobo jiín Juan, Felipe jiín Bartolomé,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo, Tomás, Jacobo sēhe Alfeo, Simón tēe grupo cananista,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas ñani Jacobo, jiín Judas Iscariote, tēe jeē ní nastúu de ya.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Te ni nanuu ya yucu jíín táca tée un jéē cascuáha jíín yá, te ni jecuɨñɨ̄ yā ɨɨn nduhvā jiín de. Te cuehē ñayuu nɨɨ́ región Judea jiín ñuu Jerusalén, jiín ñáyuu yumar ñuu Tiro jiín ñuu Sidón, ni quecoo i jeē cúni nahín i jnūhun stéén yā, jiín jéē ndúvāha i cuehyɨ̄ cándoho i.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Te ñayuu jeē ñúhun tachī ini i, suni ni canduvāha i ni sáha ya.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Te ndɨvii ñayuu cácuni i quehé i ya, chi súcuan ndúvāha i sáha ya jiín poder yā.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Te ni ndacoto ya nuū tée cáscuáha jíín yá un, te ni cahān yā:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Yōhyo ndetū rohó jéē cájiī sōco vijna, chi quiji quɨvɨ̄ jeē ndutú chīji ró.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ’Yōhyo ndetū rō te núu cáquɨtɨ̄ ni ñayuu nuū rō jeē sɨquɨ́ ruhū, Yaā ní nduu tēe, te cásquéhichī i róhó, te cácahān neé i nuū rō, te cácahān i jeē ñáyuu casáha jniñu néé cácuu ró.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Te na cóo sɨɨ̄ ni rō quɨvɨ̄ sáha i súcuan, te víhyá gā na cúsɨɨ̄ ni rō, chi cáhnu téyɨ́ coo tahū rō nde andɨvɨ́. Chi suni súcuan ni casáha uhū tāca jíí i jíín tée ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Te nacā jeē xeēn ndoho róhó ñáyuu cucá, chi vijna‑ni cúu jeē cáhīyo sɨɨ̄ ni rō.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Nacā jeē xeēn ndoho róhó ñáyuu jeē víjna cáhīyo vetū chīji ró, chi quiji quɨvɨ̄ jeē cuu rō sōco.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ’Nacā jeē xeēn ndoho tāca ró núu cájejnúhún ñáyuu rohó, chi suni súcuan ni cajejnúhún jíí i tāca tée ni canacani jnūhun stáhú ndé jenahán.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 ’Te cáhán rī jiín róhó jeē cájini sōho: Cundáhú ni rō ñayuu cájito uhū rohó. Te sáha vāha ró jíín ñáyuu cáquɨtɨ̄ ni nuū rō.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Te cacān rō jeē váha coo ñayuu cácahān ndevāha sɨ́quɨ̄ rō. Te cacān tahú rō jehē ñáyuu cácahān neé núū rō.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Te núu ndé tée cani de ɨɨn lado yɨquɨ núú rō, te vāha ga suni cuāha ró ɨnga lado cani de, vēsú jeē nácuāha ró jéē ndútahū de. Te núu ndé tée cúní de quende de tɨcāchi ró, suni cuāha ró jnúhun jeē na quíhín de jíín ndé camisa rō.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Te na‑ni ñayuu jicán nuū rō, te cuāha ró núū i. Te ñayuu quíhin ndajníñu ró, ma nándacān rō.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Te nájnūhun cácuni rō jeē sáha vāha ñayuu jiín ró, suni súcuan na sáha vāha ró jíín i.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 ’Chi núu íyó mánī rō jiín máá‑ni ñayuu jeē maní jiín ró, ¿te na vé jeē váha ga sáha ró núu súcuan? Chi nde tēe cásáha cuēchi, suni manī de jíín tée manī jiín máá de.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Te núu sáha vāha ró jíín máá‑ni ñayuu jeē casáha vāha jíín ró, ¿te na vé jeē váha ga sáha ró núu súcuan? Chi nde tēe cásáha cuēchi, suni súcuan cásáha de.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Te núu cuāha núú ró núū maá‑ni ñayuu jeē ñúhun ni rō nacuāha i nuū rō, ¿te na vé jeē váha ga sáha ró núu súcuan? Chi nde tēe cásáha cuēchi, suni jéhe núu de nuū tāca gá tēe cásáha cuēchi, návāha nanihīn tucu de.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Núu súcuan te cundáhú ni rō ñayuu cájito uhū rohó, te sáha vāha ró jíín i, te cuāha núú ró núū i. Te ma cuáha ró máá sɨ́quɨ̄ jeē cani ni rō jeē suni nacuāha i nuū rō. Te súcuan te cáhnu coo tahū rō, te stéén rō jeē cácuu ró séhe Yaā cujéhnu téyɨ́. Chi máá yá vāha ni yā jiín ñáyuu tu nácuatáhú núū yā jiín ñáyuu casáha néé.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Núu súcuan te cundáhú ni rō ñayuu, nájnūhun máá Tátá rō cúndáhú ni yā i.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ’Ma cahán rō sɨquɨ̄ cuéchi ñayuu ndese sáha i, návāha suni ma cahán Yaā Dios cuēchi sɨquɨ̄ rō jeē casáha ró súcuan. Ma cahán xeēn rō sɨquɨ̄ i jeē tú vāha sáha i, návāha suni ma cahán Yaā Dios súcuan sɨquɨ̄ rō. Cone cáhnu ni rō nuū i, te suni cone cáhnu ni yā nuū rō.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Cuāha ró núū ñáyuu, te suni súcuan cuāha Yaā Dios nuū rō. Chi vāha ndasɨ́ cuáha ya nuū rō, nájnūhun jeē chícuāha váha ya, quɨsɨ ya, sánīhin ya, te nde scáa ya cuāha ya nuū rō. Chi cūhva jeē cájēhe ró núū ñáyuu, suni cūhva un cuáha ya nuū rō. Achí yá.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín i:
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ɨɨn tēe scuáha, tu cújéhnu de nuū maestro de. Te tēe scuáha ún, núu je ni cutūhva vāha de, te jinū de coo de nájnūhun maestro de.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ’Te cuēchi jnáhan ró cúu nájnūhun jeē íne ɨɨn yāca lúlí tɨnūú i. ¿Te naun cásáha ró cuenta jeē súcuan, te tu cásáha ró cuenta cuēchi máá ró jeē cúu nájnūhun jeē íne ɨɨn nduhu tɨnūu máá ró?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Te naun cácahān rō jiín jnáhan ró: Condetu, na táva rī yāca íne tɨnūu ró, te tu cánacani ni rō jeē íne ɨɨn nduhu tɨnūu máá ró? Tēe stáhú‑ni cácuu ró núu súcuan. Xīhna gā tɨnūu máá ró tava rō nduhu, te yūcuán na te cuu condēhe váha ró jéē táva rō yāca tɨ́nūu jnáhan ró.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Tu íyó yujnu váha jeē jéhe ndehē neé, te ni tu íyó yujnu néé jéē jéhe ndehē váha.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Chi jíín ndéhē jeē jéhe ɨɨn ɨɨn yujnu, te jíní yō núu yujnu váha cúu. Chi tu scóyo yó ndehē higo xinī íñu, ni tu scóyo yó ndehē uva xinī yucú zarza.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Te suni súcuan tēe vāha, cáhán de jnūhun vāha, chi vāha ánuá de. Te tēe sáha néé cáhán de jnūhun néé, chi cánéé ánuá de. Chi modo ndese íyó ánuá ñayuu, máni jeē yúcuan cúu jeē cácahān i.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 ’¿Najehē cácahān yɨñúhún ró jiín rí: Jitoho ná, áchí ró, te tu cásquícu ró jniñu ndácu ri?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Tāca ñáyuu vēji nuū rī te jíni sōho jnūhun cáhán rī te squícu, na stéén rī nuū rō ndese cúu i.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Cúu i nájnūhun ɨɨn tēe jeē ní jeni de vehe de, te ni jete cúnú de nde ni nihīn de toto, te ni jeni de sɨquɨ̄. Te nuū ní ndaa yūte, te ni chundahá vehe ún, te tu ní cánda cuɨtɨ sáha, chi sɨquɨ̄ toto íin.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Te tāca ñáyuu jíni sōho jnūhun cáhán rī, te tu squícu i, cúu i nájnūhun ɨɨn tēe ni jeni de vehe de nuū ñúhun, te tu yɨ́tuu jehē. Te nuū ní ndaa yūte, te ni chundahá vehe ún, te ni cotúú‑ni, te ni naa iī‑ni. Achí yá jiín i jíjnáhan i.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.