Lucas 5
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te íne Jesús yumar Genesaret. Te ni quecoo cuehē ñayuu, te ni chitú níhin i nuū yā, chi cácuni i cuni nahín i jnūhun Yaā Dios.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Te ni jito ya jeē yúcu uū barco yajni yumar. Te tēe cájnɨɨ chācá, je ni quendacoo de ini barco, te cánacate de ñunu de.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn barco jeē cúu barco Simón. Te ni cahān yā jiín de jeē na scáca yátá de quihīn jecu gā nuū ndúte. Te ni cucōo ya, te nde ini barco un ní steén yā jnūhun nuū ñáyuu cuehē jeē yúcu i yundúte un.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Te nuū ni jínu ni steén yā, te ni cahān yā jiín Simón:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Te ni cahān Simón:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Te ni casɨ́nga de, te ni quɨ̄vɨcoo cuehē ndasɨ́ cháca, nde nducú táhndē ñunu de.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Te ni cacaja ndahá de nuū jnáhan de cáhīin ini ɨnga barco, na quíjicoo chindéé ñájnáhan jíín de. Te ni quecoo de, te ni cascútú ndɨ́ɨ̄ de tɨ ndɨndúú barco, te nde je yajni quēe barco.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Te ni jito Simón Pedro jeē súcuan ni cuu. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū Jesús, te ni cahān de:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Chi máá de jíín táca tée cáhīin jíín de, ni cayūhú de jeē ní canihīn de cuehē chācá un ní sáha ya.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Te suni ni cayūhú Jacobo jiín Juan, ndɨndúú séhe Zebedeo, chi tēe chíndéé ñájnáhan jíín Simón cácuu de. Te ni cahān Jesús jiín Simón:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Yūcuán na te nuū ni jínūcoo de jíín barco nuū ñúhun íchi, te ni castóo de ndɨhɨ ndajníñu de, te ni candiquīn de ya cuangoo de.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Yūcuán na te íne Jesús ini ɨɨn ñuu, te ni quee ɨɨn tēe ndóho cuehyɨ̄ stehyú. Te ni jito de nuū Jesús, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de ni jequīn de nuū de nde nuū ñúhun, te ni cahān ndahú de jíín yá:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Yūcuán na te ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ de, te ni cahān yā:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Te ni ndacu ya jniñu nuū de jeē ma cáchi cuɨtɨ de nuū ní ɨɨn. Te áchí yá:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Te víhyá gā ni jitē núu jnūhun ya cuahān. Te ni cataca cuehē ñayuu jeē cúni nahín i jnūhun stéén yā, jiín jéē nasávāha ya i nuū tāca cuéhyɨ̄ cándoho i.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Te máá yá cuahān sɨ́ɨn ya nuū tú ñayuu, te ni jicān tahú yā.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te stéén yā jnūhun, te jecu tēe grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, cáyūcú de yūcuán. Te tēe un ní quecoo de nuū yā jeē véjicoo de tācá ndañúū Galilea, jiín ndañúū Judea, jiín ñuu Jerusalén. Te poder maá Yaā Dios iyó jíín yá jeē nasávāha ya ñayuu cácuhū.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Yūcuán na te ni quecoo jecu tēe, cándiso de ɨɨn tēe ndóho cuehyɨ̄ ni íjin, cátú de nuū ɨɨn camilla. Te cánducú de squɨ́vɨ de tēe ún ini vehe, te caquin de nuū íne ya.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Te tu ní cánihīn de modo quɨ̄vɨcoo de jíín tée un, chi cáyūcú chitú ñáyuu. Te ni cacoo de sɨquɨ̄ véhe, te ni canune de teja. Te ni cascúun de tēe cúhú un jíín camilla de nde nuū íne Jesús mēhñu ñáyuu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Te ni jini Jesús jeē cácandíje de jeē cúu nasávāha ya tēe cúhú un. Te ni cahān yā jiín tée cúhú un:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Yūcuán na te tēe cástéén tutu ley Yaā Dios jiín tée grupo fariseo, ni quejéé de cájeni ni de sɨquɨ̄ yā: ¿Ndé ɨɨn cúu tēe yáha jéē cahán de jnūhun ndevāha jeē quɨtɨ́ ni Yaā Dios? Chi nasūu Yáā Dios cúu de jeē cóne cáhnu ni de nuū cuéchi.
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Te ni jini Jesús jeē súcuan cájeni ni de, te ni cahān yā jiín de:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Jeē uú jnūhun yáha, ¿ndé ɨɨn yɨɨ́ gá cáa? ¿A jéē cahán rī jiín tée cúhú: Je íne cáhnu ni rī nuū tāca cuéchi ró? ¿Chí yɨɨ́ gá jeē cahān rī: Ndocuɨñɨ̄ te caca ró, chi je ni nduvāha ró, achi rī?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Te vijna te na stéén rī jeē maá rí, Yaā ní nduu tēe, ndíso jníñu ri ini ñayɨ̄vɨ yáha jéē cóne cáhnu ni rī nuū cuéchi.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Te ni ndocuɨñɨ̄‑ni tēe ún, jíto jínúū ñayuu. Te ni naquihin de camilla nuū ni cátu de, te cuanuhun de vehe de. Te nácuatáhú de nuū Yaā Dios.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Te yōhyo ni canaa ni tāca ñáyuu cájito i, te ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te suni yōhyo cáyūhú i, te cácahān i:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Yūcuán na te ni quenda ya cuahān yā, te ni jito ya nuū ɨɨn tēe stútú xúhun renta, naní de Leví, néne de nuū cutútú xúhun renta. Te ni cahān yā jiín de:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Te ni ndocuɨñɨ̄ de, te ni stóo de ndɨhɨ ndajníñu de, te cuahān de jíín yá.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Yūcuán na te ni sáha Leví ɨɨn vico cáhnu vehe de, jeē cúsɨɨ̄ ni de jíín Jesús. Te cuehē tēe cástútú xúhun renta jiín sava ga tēe, cáyūcú de mesa cáyeji de staā jiín yá.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Te tēe grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni quejéé de cácahān de sɨquɨ̄ tée cáscuáha jíín yá, te ni cacajnūhún de:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Te ni cahān Jesús:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Te ruhū nasūu jéē véji ri cana ri ñayuu tú cuēchi, jeē cúu i nájnūhun ñayuu cáhīyo vāha. Chi sa suhva vēji ri cana ri ñayuu cáhīyo cuēchi, jeē na nácani ni i te stóo i cuēchi i. Achí yá.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Yūcuán na te ni cacahān de jíín yá:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Te ni cahān yā jiín de:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Te quee quɨvɨ̄ jeē cújiyo tēe ni nandāha, te quɨvɨ̄ ún chi condite ni i. Achí yá.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Te suni ni cahān yā uū jnūhun yátá sɨ́quɨ̄ jeē tu quíjnáhan jnūhun jeé jéē steén yā jiín táca jnúhun jenahán. Achí yá:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Te tú ni ɨɨn chúhun vino jeé ini ñɨɨ túhú. Chi núu súcuan, te vino jeé un ndatá ñɨɨ, te naa vino jiín ñɨɨ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Chi cánuú jéē cúhun vino jeé ini ñɨɨ jéé, te súcuan te quéndōo vāha ndɨndúú.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Te ñayuu cájihi vino áva, tu cúní i coho i jeē jeé, chi jeē áva cúu jeē váha ga, achí i. Achí yá.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.