Lucas 23

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ ndɨhɨ de, te cuangoo de jíín yá nuū Pilato.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Te yūcuan ní caquejéé de cácahān de cuēchi sɨquɨ̄ yā:
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Yūcuán na te Pilato ni cajnūhún de ya:
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Te ni cahān Pilato jiín sútū cácujéhnu jíín ñáyuu cuehē ún:
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Te máá de víhyá gā ni cacahān de:
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Te nuū ní jini sōho Pilato jeē Galilea cácahān, te ni cajnūhún de ñayuu núu tēe región Galilea cúu ya.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Te nuū ní cacahān ñayuu jeē cúu ya tēe Galilea, te ni ndacu de jniñu jeē na quíngoo de jíín yá nuū Herodes, tēe cúu gobernador Galilea. Chi quɨvɨ̄ ún suni íne Herodes ñuu Jerusalén.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Te nuū ní jito de nuū Jesús, te yōhyo ni cusɨɨ̄ ni de, chi je ni cuu cuehē tiempo jeē cuní de coto de nuū yā. Chi ni nihīn de jnūhun ya, te ñúhun ni de jeē sáha ya ɨɨn jniñu jéhnu coto de.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Te ni cajnūhún de ya cuehē jnūhun, te tu ní stíó cuɨ́ñɨ́ yā ni ɨɨn jnūhun nuū de.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Te suni cáhīin tāca sútū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, te nīhin ni cacahān de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Yūcuán na te Herodes jiín táca soldado de ni cacahān neé de jíín yá, te ni casácatā de nuū yā, chi ni cachuhun de ya sahma váha luu jeē cúu sahma rey. Te Herodes ni ndacu de jniñu jeē na quínundeca de ya nuū Pilato.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Te máá quɨ́vɨ̄ un ní candumanī jnáhan Pilato jiín Herodes, chi ichi yátá ni caquɨtɨ̄ jnáhan ni de.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Yūcuán na te ni cana Pilato tāca sútū cácujéhnu jíín táca tée cándiso jníñu jíín táca gá ñayuu, ni candutútú.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Te ni cahān de:
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Te ni Herodes, tu ní níhín de, chi ni natají tucu de tēe yáha núū rī. Te tú cuɨtɨ ni ɨɨn cuēchi ní sáha de jeē cúū de.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Núu súcuan te na cuáha ri castigo de, te siáá rī de quihīn de, áchí Pilato.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Te íyó costumbre jeē tācá vico pascua siaá Pilato ɨɨn preso jeē cuní ñayuu.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Te ñayuu cuehē ún, ɨnuú‑ni ni cacana jee i:
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Te Barrabás íne de vecāa sɨquɨ̄ jeē ni stónda de ñayuu sɨquɨ̄ tohō ini ñuu ún, te ni jehni de ndɨ̄yɨ.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Te Pilato cuní de siáá de Jesús, te ni cahān tucu de jíín ñáyuu.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Te máá i víhyá gā ni cacana jee i:
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Te ni cahān tucu de jíín i vuelta unī:
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Te víhyá gā ni cacana jee ñayuu un, ní cacahān nīhin i jeē na cúū yā jicā cruz. Te máá i jíín táca sútū cácujéhnu, ni cacana jee ndasɨ́ i. Te ni cacundeyɨ́ i ni cascáhān i Pilato jeē na cúū yā.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Yūcuán na te ni ndacu Pilato jniñu jeē na cóo nájnūhun cácuni i.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Te ni siaá de tēe jeē ní cajicān i, tēe jeē íne vecāa jeē ni stónda de ñayuu sɨquɨ̄ tohō te ni jehni de ndɨ̄yɨ. Te ni jēhe de jnūhun jeē na cúū Jesús nájnūhun cácuni i.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Te cuangoo tācá soldado jiín yá jeē cahni de ya jicā cruz. Te ni canihīn de ɨɨn tēe ñuu Cirene, nání de Simón, vendiji de jeē ni jéhēn de rancho. Te ni catejníñu de tēe un jéē cóndiso de cruz yā quihīn de yatā yā.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ndíquín i yatā yā cuangoo i. Te suni cuehē ñahan cuangoo ña, te cándahyū cohó ña jeē cácucuíhyá ni ña jehē yā.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Te ni ndió cóto Jesús nuū ña, te ni cahān yā:
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Chi quee quɨvɨ̄ jeē coo jnūndóho xeēn sɨquɨ̄ rō, te cahān rō: Yōhyo ndetū tācá ñahan númá, jíín jéē tu ní scácu sēhe, jíín jéē tu ní cóndeca yɨquɨ́n, chi tú sēhe ña jeē jnahuhū ni ña jeē ndóho i, achi rō jijnáhan ró.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Quɨvɨ̄ ún te quejéé ñáyuu cahān i jíín táca yucu: Cotúú sɨ́quɨ̄ rī jijnáhan ri návāha cuu rī. Te suni jíín táca loma: Casɨ sɨquɨ̄ rī jijnáhan ri, achi i.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Chi núu cásáha xeēn i jíín rúhū jeē tú na cuēchi ri, te nagā ni cuu jeē ma cóo xeēn sɨquɨ̄ ndɨhɨ ñayuu chi íyó cuéchi i. Achí yá.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Te suni cuangoo de jíín úū tēe ni casáha cuēchi xeēn, jeē suni cuu de jíín yá.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Te ni jinūcoo de lugar nuū naní Yɨquɨ Xíní, te yūcuan ní cacata caa de ya jicā cruz. Te suni ni cacata caa de ndɨndúú tée ni casáha cuēchi xeēn un núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Te níní jéē súcuan cúu, te ni cahān Jesús:
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Te cáhīin ñayuu yūcuan, cájito i nuū yā. Te suni nde tēe cándiso jníñu, cácahān catá de cájito de ya:
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Te tācá soldado suni ni casácatā de nuū yā, chi ni quecoo de nde nuū yā, te ni cajēhe de vinagre iyá coho ya.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Te cácahān de jíín yá:
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Te suni ni īyo jnūhun jeē ndeé xinī cruz yā jeē cahán na sɨquɨ̄ ni jíhī yā, te suhva yósó jíín yuhu griego jiín latín jiín hebreo: Yāha cúu Rey ñayuu hebreo, achí.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Te ɨɨn jeē ndɨndúú tée ni casáha cuēchi xeēn, jeē cándita caa, ni cahān neé de nuū yā:
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Te ɨnga de ni cahān de nuū jnáhan de:
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Te máá yó chi vetū‑ni cándoho yó, chi yāha cánihīn yō castigo sɨquɨ̄ jniñu néé ní casáha yó. Te Yaā yáha chi tú ni ɨɨn cuēchi ní sáha ya, achí de.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Te ni cahān de jíín yá:
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de:
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Te nuū ní cuu nájnūhun cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Te ni cujnúú níāndii. Te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā‑ni sava sava.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Yūcuán na te ni cana jee Jesús:
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Te tēe nación Roma jeē cúu capitán ni jito de jeē súcuan ni cuu, te ni cahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios, te áchí de:
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Te ndɨvii ñayuu cáhīin yūcuan ní cajito i tāca jéē ní cuu, te cácani i yɨ̄quɨ jícā i jeē cájnahuhū ni i, te ni nandió cóo i cuanungoo i.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Te tāca ñáyuu cájini jnáhan jíín yá, jiín táca ñahan Galilea jeē ní cajica ña jíín yá, cáhīin jícá ña cájito ña tāca jéē ní cuu.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Te ni īyo ɨɨn tēe vāha tēe ndaā, nání de José. Te tēe ñuu Arimatea ndañúū Judea cúu de. Te cúu de jnáhan tāca tée hebreo cácujéhnu ga jeē casáha junta.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Te ñúhun ni de jeē quiji quɨvɨ̄ jeē ndacu Yaā Dios jniñu, te suni tu ní nújnahan ni de jeē ní casándaā junta un jéē cúū Jesús.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Te tēe un ní jehēn de nuū Pilato, ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Te ni snúu de ya jicā cruz, te ni chusúcún de ya ɨɨn sahma cuitá. Te ni chindūji de ya ini ɨɨn yaū jeē ní caan jicā ɨɨn cava, nuū ná tu quindūji ndɨ̄yɨ.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Te quɨvɨ̄ un cúu quɨvɨ̄ casátūhva ñayuu, chi jehíni un quéjéé quɨ́vɨ̄ ndétātú.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Te ñahan ní quijicoo jíín yá nde Galilea, ni jengoo ña jíín José, te ni cajito vāha ña yaū ún, jíín ndese ni cachindūji de ya.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Te cuanungoo ña vehe ña, te ni casátūhva ña tācá perfume jiín aceite yucū jeén asɨ̄n. Te ni candetātú ña quɨvɨ̄ ndétātú, nájnūhun ndácu ley Yaā Dios jniñu.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.