Lucas 23
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ ndɨhɨ de, te cuangoo de jíín yá nuū Pilato.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Te yūcuan ní caquejéé de cácahān de cuēchi sɨquɨ̄ yā:
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Yūcuán na te Pilato ni cajnūhún de ya:
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Te ni cahān Pilato jiín sútū cácujéhnu jíín ñáyuu cuehē ún:
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Te máá de víhyá gā ni cacahān de:
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Te nuū ní jini sōho Pilato jeē Galilea cácahān, te ni cajnūhún de ñayuu núu tēe región Galilea cúu ya.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Te nuū ní cacahān ñayuu jeē cúu ya tēe Galilea, te ni ndacu de jniñu jeē na quíngoo de jíín yá nuū Herodes, tēe cúu gobernador Galilea. Chi quɨvɨ̄ ún suni íne Herodes ñuu Jerusalén.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Te nuū ní jito de nuū Jesús, te yōhyo ni cusɨɨ̄ ni de, chi je ni cuu cuehē tiempo jeē cuní de coto de nuū yā. Chi ni nihīn de jnūhun ya, te ñúhun ni de jeē sáha ya ɨɨn jniñu jéhnu coto de.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Te ni cajnūhún de ya cuehē jnūhun, te tu ní stíó cuɨ́ñɨ́ yā ni ɨɨn jnūhun nuū de.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Te suni cáhīin tāca sútū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, te nīhin ni cacahān de cuēchi sɨquɨ̄ yā.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Yūcuán na te Herodes jiín táca soldado de ni cacahān neé de jíín yá, te ni casácatā de nuū yā, chi ni cachuhun de ya sahma váha luu jeē cúu sahma rey. Te Herodes ni ndacu de jniñu jeē na quínundeca de ya nuū Pilato.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Te máá quɨ́vɨ̄ un ní candumanī jnáhan Pilato jiín Herodes, chi ichi yátá ni caquɨtɨ̄ jnáhan ni de.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Yūcuán na te ni cana Pilato tāca sútū cácujéhnu jíín táca tée cándiso jníñu jíín táca gá ñayuu, ni candutútú.
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 Te ni cahān de:
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 Te ni Herodes, tu ní níhín de, chi ni natají tucu de tēe yáha núū rī. Te tú cuɨtɨ ni ɨɨn cuēchi ní sáha de jeē cúū de.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Núu súcuan te na cuáha ri castigo de, te siáá rī de quihīn de, áchí Pilato.
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 Te íyó costumbre jeē tācá vico pascua siaá Pilato ɨɨn preso jeē cuní ñayuu.
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Te ñayuu cuehē ún, ɨnuú‑ni ni cacana jee i:
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Te Barrabás íne de vecāa sɨquɨ̄ jeē ni stónda de ñayuu sɨquɨ̄ tohō ini ñuu ún, te ni jehni de ndɨ̄yɨ.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Te Pilato cuní de siáá de Jesús, te ni cahān tucu de jíín ñáyuu.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Te máá i víhyá gā ni cacana jee i:
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Te ni cahān tucu de jíín i vuelta unī:
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Te víhyá gā ni cacana jee ñayuu un, ní cacahān nīhin i jeē na cúū yā jicā cruz. Te máá i jíín táca sútū cácujéhnu, ni cacana jee ndasɨ́ i. Te ni cacundeyɨ́ i ni cascáhān i Pilato jeē na cúū yā.
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Yūcuán na te ni ndacu Pilato jniñu jeē na cóo nájnūhun cácuni i.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Te ni siaá de tēe jeē ní cajicān i, tēe jeē íne vecāa jeē ni stónda de ñayuu sɨquɨ̄ tohō te ni jehni de ndɨ̄yɨ. Te ni jēhe de jnūhun jeē na cúū Jesús nájnūhun cácuni i.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Te cuangoo tācá soldado jiín yá jeē cahni de ya jicā cruz. Te ni canihīn de ɨɨn tēe ñuu Cirene, nání de Simón, vendiji de jeē ni jéhēn de rancho. Te ni catejníñu de tēe un jéē cóndiso de cruz yā quihīn de yatā yā.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ndíquín i yatā yā cuangoo i. Te suni cuehē ñahan cuangoo ña, te cándahyū cohó ña jeē cácucuíhyá ni ña jehē yā.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Te ni ndió cóto Jesús nuū ña, te ni cahān yā:
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 Chi quee quɨvɨ̄ jeē coo jnūndóho xeēn sɨquɨ̄ rō, te cahān rō: Yōhyo ndetū tācá ñahan númá, jíín jéē tu ní scácu sēhe, jíín jéē tu ní cóndeca yɨquɨ́n, chi tú sēhe ña jeē jnahuhū ni ña jeē ndóho i, achi rō jijnáhan ró.
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Quɨvɨ̄ ún te quejéé ñáyuu cahān i jíín táca yucu: Cotúú sɨ́quɨ̄ rī jijnáhan ri návāha cuu rī. Te suni jíín táca loma: Casɨ sɨquɨ̄ rī jijnáhan ri, achi i.
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Chi núu cásáha xeēn i jíín rúhū jeē tú na cuēchi ri, te nagā ni cuu jeē ma cóo xeēn sɨquɨ̄ ndɨhɨ ñayuu chi íyó cuéchi i. Achí yá.
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Te suni cuangoo de jíín úū tēe ni casáha cuēchi xeēn, jeē suni cuu de jíín yá.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Te ni jinūcoo de lugar nuū naní Yɨquɨ Xíní, te yūcuan ní cacata caa de ya jicā cruz. Te suni ni cacata caa de ndɨndúú tée ni casáha cuēchi xeēn un núū uū gā cruz, ɨɨn de lado váha ya, te ɨnga de lado jecó yá.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Te níní jéē súcuan cúu, te ni cahān Jesús:
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Te cáhīin ñayuu yūcuan, cájito i nuū yā. Te suni nde tēe cándiso jníñu, cácahān catá de cájito de ya:
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Te tācá soldado suni ni casácatā de nuū yā, chi ni quecoo de nde nuū yā, te ni cajēhe de vinagre iyá coho ya.
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 Te cácahān de jíín yá:
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Te suni ni īyo jnūhun jeē ndeé xinī cruz yā jeē cahán na sɨquɨ̄ ni jíhī yā, te suhva yósó jíín yuhu griego jiín latín jiín hebreo: Yāha cúu Rey ñayuu hebreo, achí.
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Te ɨɨn jeē ndɨndúú tée ni casáha cuēchi xeēn, jeē cándita caa, ni cahān neé de nuū yā:
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Te ɨnga de ni cahān de nuū jnáhan de:
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Te máá yó chi vetū‑ni cándoho yó, chi yāha cánihīn yō castigo sɨquɨ̄ jniñu néé ní casáha yó. Te Yaā yáha chi tú ni ɨɨn cuēchi ní sáha ya, achí de.
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Te ni cahān de jíín yá:
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de:
43 Jesus respondeu:
44 Te nuū ní cuu nájnūhun cahuxī uū, te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nde cahunī.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Te ni cujnúú níāndii. Te sahma ndíta caa jeē ndihyú cuarto iī ini templo cáhnu, ni ndatā‑ni sava sava.
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Yūcuán na te ni cana jee Jesús:
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Te tēe nación Roma jeē cúu capitán ni jito de jeē súcuan ni cuu, te ni cahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios, te áchí de:
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Te ndɨvii ñayuu cáhīin yūcuan ní cajito i tāca jéē ní cuu, te cácani i yɨ̄quɨ jícā i jeē cájnahuhū ni i, te ni nandió cóo i cuanungoo i.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Te tāca ñáyuu cájini jnáhan jíín yá, jiín táca ñahan Galilea jeē ní cajica ña jíín yá, cáhīin jícá ña cájito ña tāca jéē ní cuu.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
50 Te ni īyo ɨɨn tēe vāha tēe ndaā, nání de José. Te tēe ñuu Arimatea ndañúū Judea cúu de. Te cúu de jnáhan tāca tée hebreo cácujéhnu ga jeē casáha junta.
50 — ausente —
51 Te ñúhun ni de jeē quiji quɨvɨ̄ jeē ndacu Yaā Dios jniñu, te suni tu ní nújnahan ni de jeē ní casándaā junta un jéē cúū Jesús.
51 — ausente —
52 Te tēe un ní jehēn de nuū Pilato, ni jicān de yɨquɨ cúñu Jesús.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Te ni snúu de ya jicā cruz, te ni chusúcún de ya ɨɨn sahma cuitá. Te ni chindūji de ya ini ɨɨn yaū jeē ní caan jicā ɨɨn cava, nuū ná tu quindūji ndɨ̄yɨ.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Te quɨvɨ̄ un cúu quɨvɨ̄ casátūhva ñayuu, chi jehíni un quéjéé quɨ́vɨ̄ ndétātú.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Te ñahan ní quijicoo jíín yá nde Galilea, ni jengoo ña jíín José, te ni cajito vāha ña yaū ún, jíín ndese ni cachindūji de ya.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Te cuanungoo ña vehe ña, te ni casátūhva ña tācá perfume jiín aceite yucū jeén asɨ̄n. Te ni candetātú ña quɨvɨ̄ ndétātú, nájnūhun ndácu ley Yaā Dios jniñu.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.