Lucas 20

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ steén yā jnūhun nuū ñáyuu ini templo, te nácani ya jnūhun jeē jnáma Yaā Dios ñayuu. Te ni quecoo sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín táca tée jéhnu cándacu jniñu.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Te ni cacahān de:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Te ni cahān Jesús jiín de:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de? ¿A Yaā Dios chí táca tée? Achí yá.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Yūcuán na te ni candajnūhun máá de:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Te núu cahān yō jeē ñáyuu ni catee jniñu un sɨ́quɨ̄ de, te ndɨvii ñayuu cahni i yóhó jíín yúū, chi cácandíje i jeē tée ni nacani jnūhun Yaā Dios ni cuu ndije Juan, achí de cácahān maá de.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Te ni cacahān de jeē tu cájini de ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Te ni quejéé Jesús cahán yā jnūhun yátá yáha jíín ñáyuu ún:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de ɨɨn mozo cuahān nuū tée cásájniñu ún, návāha naquihin de sava ndehē uva un. Te tēe un ní cacani de mozo, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu ún, suni ni cacahān ndevāha de nuū i, te ni cacani de i, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu ún, suni ni castújí de mozo un, te ni cascúnu de i.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Yūcuán na te ni cahān tēe chíí uva: ¿Ndese sáha ri? Na tájí rí sēhe ri jeē maní rī jiín, chi sanaa te núu ni cajito de i te coo yɨ́ñúhún de nuū i. Achí de.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Te tēe cásájniñu ún, ná ni cajito de jeē véji i, te ni cacahān de: Tēe chíí táhū cúu jeē véji ún. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu máá yó, achí.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Te ni caquenehen de i ɨnga lado, te ni cajehni de i, áchí yá.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ndiji de te cahni de tēe un jíjnáhan, te cuāha de ñuhun cáá uva un núū ɨnga sava tēe sájniñu nuū, achí yá.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Te ndéhé yá nuū i jíjnáhan i, te ni cahān yā:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē cotúú sɨquɨ̄ yuú te jnáhnú i. Te quɨvɨ̄ sándaā Yaā Dios cuēchi, te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē nɨ́nga yuū sɨquɨ̄ i te cundihī i sáha. Achí yá.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Yūcuán na te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacuni de jnɨɨ de ya maá hora un. Chi ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe. Te tu ní cúu, chi cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Yūcuán na te ni catají de jecu tēe cuacoto yuhu de ya, te tēe un cásáha‑ni de jeē tée ndaā cácuu de. Te cánducú de sáha de jeē cahán yā ɨɨn jnūhun jeē nihín de cuēchi sɨquɨ̄ yā, te quindeca de ya nuū tēe cúu gobernador.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Te ni cacahān de:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Núu súcuan te cachi ní: ¿A íyó váha jeē chúnaa yō renta nuū rey nación Roma jeē jnɨ́ɨ nación yō, chí tuú? áchí de.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Te ni jini yā jeē cácuni de stáhú de ya, te ni cahān yā jiín de:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Stéén ɨɨn xūhún na cóto ri. ¿Ndé ɨɨn nuū cúu jeē ndeé nuū xúhun yáha, te ndé sɨ́hvɨ́ cúu jeē ndeé yāhá? áchí yá.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Te tāca tée ún tu ní cúu nihīn de cuēchi sɨquɨ̄ yā jiín ni ɨɨn jnūhun cáhán yā, cájito jínúū ñayuu. Chi sa ni canaa ni de jeē ndichí ní stió cuɨ́ñɨ́ yā jnūhun nuū de, te tuá na vé ni cácahān de.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Yūcuán na te jecu tēe grupo saduceo ni quecoo de nuū yā. Te tēe un cácahān jeē tu nátecu cuɨtɨ ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān de jíín yá:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Maestro, Moisés ni tee de nuū tútu jeē cánevāha yó: Núu ɨɨn tēe cuu de, te ndōo ñasɨhɨ́ de, te núu tu ní íyo sēhe de jíín ña, núu súcuan te cánuú jeē ñani de naquihin ñasɨhɨ́ de, te sēhe de jeē cácu jíín ña nucuɨñɨ̄ i nuū ndɨ́yɨ ñani de, áchí tutu.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Núu súcuan te ni īyo uxā ñani. Te tēe núú ní quijnáhan de jíín ñahan. Te ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Te tēe uū ni naquihin de ña, te suni ni jihī de, te tú na sēhe de ní íyo.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Te tēe unī ni naquihin de ña. Te suni súcuan ndɨhúxá de ni condeca de ña, te ni cajihī ndɨhɨ de, te ni ɨɨn de tú sēhe de ní íyo.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Te jeē sándɨ̄hɨ́ te suni ni jihī ñahan ún.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Núu súcuan te núu na nátecu de jíjnáhan de quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, ¿te ndé ɨɨn de cuu ña ñasɨhɨ́ de? Chi ndɨhúxá de ni condeca de ña. Achí de jíjnáhan de.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Te ñayuu vāha jeē natecu i quɨ̄vɨcoo i andɨvɨ́, ma quijnáhan ga i yūcuán, chi tuá na jnūhun quijnáhan tēe jíín ñahan coo.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ni ma cúū cuɨtɨ gā i, chi coo i nájnūhun ndajéhé Yaā Dios. Te sēhe Yaā Dios cuu i, chi je ni canatecu i.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Te suni máá Moisés cáhán de jeē nátecu ndɨ̄yɨ, chi ni tee de nuū tútu ndese ni cahān yā jiín de mēhñu yúcū jeē cayú yáñuhūn. Chi ni cahān de jeē cúu ya Yaā Dios Abraham jiín Isaac jiín Jacob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Te jeē ni cáhān de súcuan cúu jeē ní cachi de jeē cátecu tāca ndɨ́yɨ. Chi vēsú je ni cajihī i, te cátecu i nuū iyó máá yá, chi cúu ya Yaā sáha jeē técu ñayuu nɨɨ́ cáni. Achí yá jiín de.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Te jecu tēe cástéén tutu ley Yaā Dios ni cacahān de:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Te tuá ni cáchundeyɨ́ ni de cajnūhún de ya.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Chi máá David suhva ni cahān de jnūhun ya nuū tútu Salmo:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 te na sáha ri jeē quende rō poder tāca jéē cájito uhū rohó.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Te núu sēhe yucūn David cúu Cristo, ¿te ndese cúu jeē ni cáhān de jeē Jítoho de cúu ya? áchí yá.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá, te suni ni cajini sōho ndɨhɨ ñayuu:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Coto má cándíje ró táca tée cástéén tutu ley. Chi cácusɨɨ̄ ni de cáñuhun de sahma cáni jeē steén jeē cujéhnu de, cájica cuu de jíín. Te cánujnahan ni de jeē cahán yɨñúhún ñáyuu jiín de nuū yáhu. Te cánujnahan ni de cucōo de nuū silla yɨñúhún gá ini vehe iī sinagoga, jiín silla yɨñúhún gá nuū víco cáyeji ñayuu.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Te cáquende de vehe ñahan ní caquendōo ndáhú. Te nahán cájicān tahú de návāha cani ni ñayuu jeē tú na cuēchi de. Tēe yáha jíjnáhan de chi xeēn gā ndoho de castigo. Achí yá.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.