Lucas 20

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ steén yā jnūhun nuū ñáyuu ini templo, te nácani ya jnūhun jeē jnáma Yaā Dios ñayuu. Te ni quecoo sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín táca tée jéhnu cándacu jniñu.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Te ni cacahān de:
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Te ni cahān Jesús jiín de:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de? ¿A Yaā Dios chí táca tée? Achí yá.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Yūcuán na te ni candajnūhun máá de:
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Te núu cahān yō jeē ñáyuu ni catee jniñu un sɨ́quɨ̄ de, te ndɨvii ñayuu cahni i yóhó jíín yúū, chi cácandíje i jeē tée ni nacani jnūhun Yaā Dios ni cuu ndije Juan, achí de cácahān maá de.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Te ni cacahān de jeē tu cájini de ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
8 E Jesus lhes disse:
9 Te ni quejéé Jesús cahán yā jnūhun yátá yáha jíín ñáyuu ún:
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de ɨɨn mozo cuahān nuū tée cásájniñu ún, návāha naquihin de sava ndehē uva un. Te tēe un ní cacani de mozo, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu ún, suni ni cacahān ndevāha de nuū i, te ni cacani de i, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu ún, suni ni castújí de mozo un, te ni cascúnu de i.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 ’Yūcuán na te ni cahān tēe chíí uva: ¿Ndese sáha ri? Na tájí rí sēhe ri jeē maní rī jiín, chi sanaa te núu ni cajito de i te coo yɨ́ñúhún de nuū i. Achí de.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Te tēe cásájniñu ún, ná ni cajito de jeē véji i, te ni cacahān de: Tēe chíí táhū cúu jeē véji ún. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu máá yó, achí.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Te ni caquenehen de i ɨnga lado, te ni cajehni de i, áchí yá.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Ndiji de te cahni de tēe un jíjnáhan, te cuāha de ñuhun cáá uva un núū ɨnga sava tēe sájniñu nuū, achí yá.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Te ndéhé yá nuū i jíjnáhan i, te ni cahān yā:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē cotúú sɨquɨ̄ yuú te jnáhnú i. Te quɨvɨ̄ sándaā Yaā Dios cuēchi, te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē nɨ́nga yuū sɨquɨ̄ i te cundihī i sáha. Achí yá.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Yūcuán na te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacuni de jnɨɨ de ya maá hora un. Chi ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe. Te tu ní cúu, chi cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Yūcuán na te ni catají de jecu tēe cuacoto yuhu de ya, te tēe un cásáha‑ni de jeē tée ndaā cácuu de. Te cánducú de sáha de jeē cahán yā ɨɨn jnūhun jeē nihín de cuēchi sɨquɨ̄ yā, te quindeca de ya nuū tēe cúu gobernador.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Te ni cacahān de:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Núu súcuan te cachi ní: ¿A íyó váha jeē chúnaa yō renta nuū rey nación Roma jeē jnɨ́ɨ nación yō, chí tuú? áchí de.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Te ni jini yā jeē cácuni de stáhú de ya, te ni cahān yā jiín de:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Stéén ɨɨn xūhún na cóto ri. ¿Ndé ɨɨn nuū cúu jeē ndeé nuū xúhun yáha, te ndé sɨ́hvɨ́ cúu jeē ndeé yāhá? áchí yá.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Te tāca tée ún tu ní cúu nihīn de cuēchi sɨquɨ̄ yā jiín ni ɨɨn jnūhun cáhán yā, cájito jínúū ñayuu. Chi sa ni canaa ni de jeē ndichí ní stió cuɨ́ñɨ́ yā jnūhun nuū de, te tuá na vé ni cácahān de.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Yūcuán na te jecu tēe grupo saduceo ni quecoo de nuū yā. Te tēe un cácahān jeē tu nátecu cuɨtɨ ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān de jíín yá:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Maestro, Moisés ni tee de nuū tútu jeē cánevāha yó: Núu ɨɨn tēe cuu de, te ndōo ñasɨhɨ́ de, te núu tu ní íyo sēhe de jíín ña, núu súcuan te cánuú jeē ñani de naquihin ñasɨhɨ́ de, te sēhe de jeē cácu jíín ña nucuɨñɨ̄ i nuū ndɨ́yɨ ñani de, áchí tutu.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Núu súcuan te ni īyo uxā ñani. Te tēe núú ní quijnáhan de jíín ñahan. Te ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Te tēe uū ni naquihin de ña, te suni ni jihī de, te tú na sēhe de ní íyo.
30 o segundo
31 Te tēe unī ni naquihin de ña. Te suni súcuan ndɨhúxá de ni condeca de ña, te ni cajihī ndɨhɨ de, te ni ɨɨn de tú sēhe de ní íyo.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Te jeē sándɨ̄hɨ́ te suni ni jihī ñahan ún.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Núu súcuan te núu na nátecu de jíjnáhan de quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, ¿te ndé ɨɨn de cuu ña ñasɨhɨ́ de? Chi ndɨhúxá de ni condeca de ña. Achí de jíjnáhan de.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
34 Jesus respondeu:
35 Te ñayuu vāha jeē natecu i quɨ̄vɨcoo i andɨvɨ́, ma quijnáhan ga i yūcuán, chi tuá na jnūhun quijnáhan tēe jíín ñahan coo.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ni ma cúū cuɨtɨ gā i, chi coo i nájnūhun ndajéhé Yaā Dios. Te sēhe Yaā Dios cuu i, chi je ni canatecu i.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Te suni máá Moisés cáhán de jeē nátecu ndɨ̄yɨ, chi ni tee de nuū tútu ndese ni cahān yā jiín de mēhñu yúcū jeē cayú yáñuhūn. Chi ni cahān de jeē cúu ya Yaā Dios Abraham jiín Isaac jiín Jacob.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Te jeē ni cáhān de súcuan cúu jeē ní cachi de jeē cátecu tāca ndɨ́yɨ. Chi vēsú je ni cajihī i, te cátecu i nuū iyó máá yá, chi cúu ya Yaā sáha jeē técu ñayuu nɨɨ́ cáni. Achí yá jiín de.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Te jecu tēe cástéén tutu ley Yaā Dios ni cacahān de:
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Te tuá ni cáchundeyɨ́ ni de cajnūhún de ya.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Chi máá David suhva ni cahān de jnūhun ya nuū tútu Salmo:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 te na sáha ri jeē quende rō poder tāca jéē cájito uhū rohó.
43 até que eu ponha
44 Te núu sēhe yucūn David cúu Cristo, ¿te ndese cúu jeē ni cáhān de jeē Jítoho de cúu ya? áchí yá.
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá, te suni ni cajini sōho ndɨhɨ ñayuu:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 Coto má cándíje ró táca tée cástéén tutu ley. Chi cácusɨɨ̄ ni de cáñuhun de sahma cáni jeē steén jeē cujéhnu de, cájica cuu de jíín. Te cánujnahan ni de jeē cahán yɨñúhún ñáyuu jiín de nuū yáhu. Te cánujnahan ni de cucōo de nuū silla yɨñúhún gá ini vehe iī sinagoga, jiín silla yɨñúhún gá nuū víco cáyeji ñayuu.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Te cáquende de vehe ñahan ní caquendōo ndáhú. Te nahán cájicān tahú de návāha cani ni ñayuu jeē tú na cuēchi de. Tēe yáha jíjnáhan de chi xeēn gā ndoho de castigo. Achí yá.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.