Lucas 20
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ steén yā jnūhun nuū ñáyuu ini templo, te nácani ya jnūhun jeē jnáma Yaā Dios ñayuu. Te ni quecoo sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios jiín táca tée jéhnu cándacu jniñu.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Te ni cacahān de:
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Te ni cahān Jesús jiín de:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ¿Ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de? ¿A Yaā Dios chí táca tée? Achí yá.
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Yūcuán na te ni candajnūhun máá de:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Te núu cahān yō jeē ñáyuu ni catee jniñu un sɨ́quɨ̄ de, te ndɨvii ñayuu cahni i yóhó jíín yúū, chi cácandíje i jeē tée ni nacani jnūhun Yaā Dios ni cuu ndije Juan, achí de cácahān maá de.
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Te ni cacahān de jeē tu cájini de ndé ɨɨn ni tee jniñu sɨquɨ̄ Juan jeē ni scuándute de.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Yūcuán na te ni cahān Jesús:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Te ni quejéé Jesús cahán yā jnūhun yátá yáha jíín ñáyuu ún:
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Te máá tiempo ndutútú uva, te ni tají de ɨɨn mozo cuahān nuū tée cásájniñu ún, návāha naquihin de sava ndehē uva un. Te tēe un ní cacani de mozo, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu ún, suni ni cacahān ndevāha de nuū i, te ni cacani de i, te ni canatají de i cuanuhun i súcuan‑ni.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Te tēe chíí uva ni tají tucu de ɨnga mozo cuahān. Te tēe cásájniñu ún, suni ni castújí de mozo un, te ni cascúnu de i.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 ’Yūcuán na te ni cahān tēe chíí uva: ¿Ndese sáha ri? Na tájí rí sēhe ri jeē maní rī jiín, chi sanaa te núu ni cajito de i te coo yɨ́ñúhún de nuū i. Achí de.
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Te tēe cásájniñu ún, ná ni cajito de jeē véji i, te ni cacahān de: Tēe chíí táhū cúu jeē véji ún. Na cáhni yō de, te ndōo tahū de cuu máá yó, achí.
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Te ni caquenehen de i ɨnga lado, te ni cajehni de i, áchí yá.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ndiji de te cahni de tēe un jíjnáhan, te cuāha de ñuhun cáá uva un núū ɨnga sava tēe sájniñu nuū, achí yá.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Te ndéhé yá nuū i jíjnáhan i, te ni cahān yā:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē cotúú sɨquɨ̄ yuú te jnáhnú i. Te quɨvɨ̄ sándaā Yaā Dios cuēchi, te ñayuu tu cácandíje, ndoho i nájnūhun ndóho ñayuu jeē nɨ́nga yuū sɨquɨ̄ i te cundihī i sáha. Achí yá.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Yūcuán na te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacuni de jnɨɨ de ya maá hora un. Chi ni cajecūhun ni de jeē sɨquɨ̄ maá de cúu jnūhun yátá ní cahān yā sɨquɨ̄ tée cásájniñu nuū uva jiín tée cájeni vehe. Te tu ní cúu, chi cáyūhú de jeē quɨtɨ̄ ni ñayuu.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Yūcuán na te ni catají de jecu tēe cuacoto yuhu de ya, te tēe un cásáha‑ni de jeē tée ndaā cácuu de. Te cánducú de sáha de jeē cahán yā ɨɨn jnūhun jeē nihín de cuēchi sɨquɨ̄ yā, te quindeca de ya nuū tēe cúu gobernador.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Te ni cacahān de:
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Núu súcuan te cachi ní: ¿A íyó váha jeē chúnaa yō renta nuū rey nación Roma jeē jnɨ́ɨ nación yō, chí tuú? áchí de.
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Te ni jini yā jeē cácuni de stáhú de ya, te ni cahān yā jiín de:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 Stéén ɨɨn xūhún na cóto ri. ¿Ndé ɨɨn nuū cúu jeē ndeé nuū xúhun yáha, te ndé sɨ́hvɨ́ cúu jeē ndeé yāhá? áchí yá.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Te tāca tée ún tu ní cúu nihīn de cuēchi sɨquɨ̄ yā jiín ni ɨɨn jnūhun cáhán yā, cájito jínúū ñayuu. Chi sa ni canaa ni de jeē ndichí ní stió cuɨ́ñɨ́ yā jnūhun nuū de, te tuá na vé ni cácahān de.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Yūcuán na te jecu tēe grupo saduceo ni quecoo de nuū yā. Te tēe un cácahān jeē tu nátecu cuɨtɨ ndɨ̄yɨ. Te ni cacahān de jíín yá:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Maestro, Moisés ni tee de nuū tútu jeē cánevāha yó: Núu ɨɨn tēe cuu de, te ndōo ñasɨhɨ́ de, te núu tu ní íyo sēhe de jíín ña, núu súcuan te cánuú jeē ñani de naquihin ñasɨhɨ́ de, te sēhe de jeē cácu jíín ña nucuɨñɨ̄ i nuū ndɨ́yɨ ñani de, áchí tutu.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Núu súcuan te ni īyo uxā ñani. Te tēe núú ní quijnáhan de jíín ñahan. Te ni jihī de, te tú sēhe de ní íyo.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Te tēe uū ni naquihin de ña, te suni ni jihī de, te tú na sēhe de ní íyo.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Te tēe unī ni naquihin de ña. Te suni súcuan ndɨhúxá de ni condeca de ña, te ni cajihī ndɨhɨ de, te ni ɨɨn de tú sēhe de ní íyo.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Te jeē sándɨ̄hɨ́ te suni ni jihī ñahan ún.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Núu súcuan te núu na nátecu de jíjnáhan de quɨvɨ̄ nátecu ndɨ̄yɨ, ¿te ndé ɨɨn de cuu ña ñasɨhɨ́ de? Chi ndɨhúxá de ni condeca de ña. Achí de jíjnáhan de.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Te ñayuu vāha jeē natecu i quɨ̄vɨcoo i andɨvɨ́, ma quijnáhan ga i yūcuán, chi tuá na jnūhun quijnáhan tēe jíín ñahan coo.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ni ma cúū cuɨtɨ gā i, chi coo i nájnūhun ndajéhé Yaā Dios. Te sēhe Yaā Dios cuu i, chi je ni canatecu i.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Te suni máá Moisés cáhán de jeē nátecu ndɨ̄yɨ, chi ni tee de nuū tútu ndese ni cahān yā jiín de mēhñu yúcū jeē cayú yáñuhūn. Chi ni cahān de jeē cúu ya Yaā Dios Abraham jiín Isaac jiín Jacob.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Te jeē ni cáhān de súcuan cúu jeē ní cachi de jeē cátecu tāca ndɨ́yɨ. Chi vēsú je ni cajihī i, te cátecu i nuū iyó máá yá, chi cúu ya Yaā sáha jeē técu ñayuu nɨɨ́ cáni. Achí yá jiín de.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Te jecu tēe cástéén tutu ley Yaā Dios ni cacahān de:
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Te tuá ni cáchundeyɨ́ ni de cajnūhún de ya.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Chi máá David suhva ni cahān de jnūhun ya nuū tútu Salmo:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 te na sáha ri jeē quende rō poder tāca jéē cájito uhū rohó.
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Te núu sēhe yucūn David cúu Cristo, ¿te ndese cúu jeē ni cáhān de jeē Jítoho de cúu ya? áchí yá.
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá, te suni ni cajini sōho ndɨhɨ ñayuu:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 Coto má cándíje ró táca tée cástéén tutu ley. Chi cácusɨɨ̄ ni de cáñuhun de sahma cáni jeē steén jeē cujéhnu de, cájica cuu de jíín. Te cánujnahan ni de jeē cahán yɨñúhún ñáyuu jiín de nuū yáhu. Te cánujnahan ni de cucōo de nuū silla yɨñúhún gá ini vehe iī sinagoga, jiín silla yɨñúhún gá nuū víco cáyeji ñayuu.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Te cáquende de vehe ñahan ní caquendōo ndáhú. Te nahán cájicān tahú de návāha cani ni ñayuu jeē tú na cuēchi de. Tēe yáha jíjnáhan de chi xeēn gā ndoho de castigo. Achí yá.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.